Σε δύσκολη κατάσταση εξακολουθούν να βρίσκονται οι κάτοικοι του Βόλου μετά το πρόβλημα που ανέκυψε με τα νεκρά ψάρια στον Παγασητικό κόλπο.

Ωστόσο οι ειδικοί εμφανίζονται εφησυχαστικοί. Ο ΓΓ Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων του Υπ. Περιβάλλοντος Πέτρος Βαρελίδης μίλησε στην ΕΡΤ και αφού εξήγησε πώς ξεκίνησε το πρόβλημα εξέφρασε την εκτίμηση ότι το θέμα οδεύει προς επίλυση.

«Οι εσχατολογικές προβλέψεις πάντα φέρνουν μια εφήμερη δημοσιότητα, αλλά η θέση του κράτους είναι να αντιμετωπίζει ψύχραιμα τα πράγματα. Νομίζω ότι το θέμα οδεύει προς επίλυση» υπογράμμισε.

«Το πρόβλημα ξεκίνησε όταν πλημμύρισε ο κάμπος τον Σεπτέμβριο»

«Καταρχήν να δούμε τι έγινε με τα ψάρια, γιατί είχαμε όλα αυτά τα ψάρια. Έγινε κάτι που νομίζω με τον τρόπο που θα το περιγράψω θα το καταλάβουν όλοι. Πλημμύρισε ο κάμπος τον Σεπτέμβριο. Όταν πλημμύρισε ήρθαν ψάρια στον κάμπο από τον Πηνειό και από την τεχνητή Κάρλα που είχε επαναδημιουργηθεί πριν από 10 -15 χρόνια. Τα ψάρια αυτά παρέμειναν σε μία μεγάλη περιοχή, μία υπέρ – Κάρλα, σε σχέση με την παλιά Κάρλα, για πάρα πολλούς μήνες, 10-11 μήνες.

Κατά συνέπεια εκεί αναπαρήχθησαν σε ένα περιβάλλον ευτροφισμού, δηλαδή που είχε πολύ τροφή και δεν είχε και εχθρούς γιατί δεν είχε διαμορφωθεί ένα οικοσύστημα σε ισορροπία. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ότι πολλαπλασιάστηκαν σε πολύ μεγάλους ρυθμούς. Ταυτόχρονα συνεχιζόταν η αποστράγγιση της περιοχής και η εξάτμιση φυσικά.

«Τα ψάρια ήταν πολλά»

«Όταν λοιπόν έπεσε η στάθμη του νερού, τα ψάρια ήταν πάρα πολλά για το διαθέσιμο νερό και συνεπακόλουθα το διαθέσιμο οξυγόνο και άρα τα ψάρια άρχισαν να πεθαίνουν μαζικά. Επίσης, όταν η αποστραγγιστική τάφρος έπεσε κάτω από την επιφάνεια του νερού στον κάμπο, ξαφνικά απέκτησε ορμή το νερό και όλα αυτά τα ψάρια άρχισαν να παρασύρονται νεκρά ή ζωντανά προς τον Παγασητικό.

Όποια ήταν ζωντανά μόλις έφταναν στο θαλασσινό νερό πέθαιναν. Γιατί βέβαια δεν είναι ψάρια του θαλασσινού νερού. Αυτή είναι η περιγραφή του φαινομένου. Τώρα ο κάμπος έχει πρακτικά αποστραγγιστεί. Δεν είναι πλημμυρισμένος πλέον ο κάμπος. Και τα ψάρια, όπως ξέρετε έχει τοποθετήσει η περιφέρεια δύο δίχτυα στον ποταμό Ξηριά, όπου εκεί καταλήγει αποστραγγιστικά τάφρος προκειμένου να μην τροφοδοτούν τον Παγασητικό με καινούργια νεκρά ψάρια.

«Δεν υπάρχει θέμα μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα»

Για το αν φοβάται για μεγάλη μόλυνση είπε «οι εσχατολογικές προβλέψεις πάντα φέρνουν μια εφήμερη δημοσιότητα, αλλά η θέση του κράτους είναι να αντιμετωπίζει ψύχραιμα τα πράγματα. Νομίζω ότι το θέμα οδεύει προς επίλυση. Έχει βρεθεί το πού θα πάνε τα ψάρια αυτά, πού θα πάνε τα ψάρια που είναι ανάκατα με σκουπίδια, γιατί παράλληλα έχουν παρασυρθεί και σκουπίδια. Άλλη διαχείριση έχουν τα ψάρια, πάνε σε εγκαταστάσεις που διαχειρίζονται ζωικά κατάλοιπα και νεκρά ζώα. Υπάρχουν τέτοιες εγκαταστάσεις στην περιοχή». Ακόμα ο κ. Βαρελίδης ανέφερε ότι πιστεύει ότι δεν θα υπάρξει θέμα με μόλυνση το υδροφόρου ορίζοντα.

Πηγή: www.newsbeast.gr

Το άρθρο Πώς προέκυψε το πρόβλημα με τα νεκρά ψάρια στον Βόλο – Ειδικός εξηγεί εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.

Τα αμμοθινικά οικοσυστήματα αποτελούν σημαντικά δομικά και λειτουργικά στοιχεία των παράκτιων προστατευόμενων περιοχών, τα οποία τα τελευταία σαράντα χρόνια έχουν υποβαθμιστεί ή καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό σε όλο το εύρος της Μεσογείου. Η τουριστική αξιοποίηση των ακτών, η ανεξέλεγκτη δόμηση, η κατασκευή δρόμων, αλλά και η επιδεινούμενη κλιματική κρίση οδηγούν στον περιορισμό ή την εξαφάνιση των περισσότερων αμμοθινικών συστημάτων και την ανεπανόρθωτη αλλοίωση του τοπίου.

Το προστατευόμενο φυτό Κρίνος της Θάλασσας στις αμμοθίνες

«Ο θαλασσοσφυριχτής, ένα μικρό σε μέγεθος πουλί, είναι είδος- σύμβολο των αμμοθινών αφού φωλιάζει στην ακτογραμμή. Γι’ αυτό και είναι απαραίτητο, στις υγροτοπικές περιοχές, το μισό της έκτασης να παραμένει ανεπηρέαστο από ανθρώπινη παρουσία όπως η λειτουργία των beach bars που θα πρέπει να είναι όλα συγκεντρωμένα σε ένα σημείο και όχι διάσπαρτα. Επιπλέον θα πρέπει να απαγορεύεται η πρόσβαση με οχήματα σ’ αυτές τις περιοχές» τόνισε, μιλώντας στην ημερίδα, ο βιολόγος – περιβαλλοντολόγος Δημήτρης Μπούσμπουρας.

Οι αμμοθίνες είναι εξαιρετικά ευάλωτα οικοσυστήματα λόγω των ακραίων οικολογικών συνθηκών που επικρατούν στην παράκτια ζώνη (άνεμος, ξηρασία, αλατότητα, υψηλές θερμοκρασίες). Μαζί με τα λιβάδια Ποσειδωνίας, που απαντούν στα καθαρά διαυγή νερά της Μεσογείου και τους παράκτιους υγροτόπους στην ενδοχώρα, αποτελούν ένα δυναμικό οικοσύστημα, το οποίο για να παραμείνει υγιές και λειτουργικό πρέπει να διατηρεί τη φυσική του συνέχεια και επικοινωνία. Ωστόσο, η τουριστική αξιοποίηση των ακτών, η ανεξέλεγκτη δόμηση, η κατασκευή δρόμων αλλά και η επιδεινούμενη κλιματική κρίση οδηγούν στον περιορισμό ή την εξαφάνιση των περισσότερων αμμοθινικών συστημάτων και την ανεπανόρθωτη αλλοίωση του τοπίου.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της ακτογραμμής της Επανομής στον Ποταμό, που περιλαμβάνει ένα εκτεταμένο και πολύ σημαντικό αμμοθινικό οικοσύστημα και την ίδια στιγμή αποτελεί μία από τις πιο πολυσύχναστες παραλίες κοντά στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Η μεγάλη τουριστική κίνηση, η οποία εξελίσσεται άναρχα, αποτελεί και τη μεγαλύτερη απειλή για την διατήρηση του οικοσυστήματος. Η κίνηση των τροχοφόρων επί των αμμοθινών καταστρέφει την πολύτιμη βλάστησή τους και προκαλεί θανάτους ζώων, όπως ο προστατευόμενος φρύνος Πηλοβάτης που κρύβεται μέσα στην άμμο στη διάρκεια της ημέρας. Επίσης, το οικοσύστημα κατακερματίζεται από δεκάδες δρόμους, παρότι η κίνηση τροχοφόρων εκτός οδικού δικτύου απαγορεύεται εκ του νόμου.

«Τη μεγαλύτερη όχληση για τα υδρόβια είδη αποτελεί η διέλευση των οχημάτων αλλά και οι περιπατητές με οικόσιτα σκυλιά που κάνουν βόλτες σε υγροτόπους καθώς μέσα στις αμμοθίνες, φωλιάζουν πουλιά» τόνισε ο κ. Μπούσμπουρας.

Μιλώντας για τις δράσεις που υλοποίησε η Μονάδα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Κεντρικής Μακεδονίας στην παράκτια ζώνη της περιοχής ευθύνης της, η Δρ Θαλάσσιας Βιολογίας Λυδία Αλβανού αναφέρθηκε στην τοποθέτηση ξύλινης περίφραξης κατά μήκος της ακτογραμμής στις Αλυκές Κίτρους για την αποτροπή πρόσβασης τροχοφόρων οχημάτων και την υποστήριξη της αμμόφιλης βλάστησης, το 1/3 όμως της οποίας έχει ήδη καταστραφεί!

Στα διαχειριστικά έργα της Μονάδας περιλαμβάνεται η οριοθέτηση και διαμόρφωση μονοπατιών για την κυκλοφορία πεζών και η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση χρηστών της παράκτιας ζώνης με την τοποθέτηση πινακίδων ενημέρωσης και πινακίδων απαγόρευσης για την αποτροπή της πρόσβασης τροχοφόρων οχημάτων στις αμμοθίνες και στην παραλία.

Παρέμβαση στην ημερίδα για τον ρόλο των ενεργών πολιτών-εθελοντών Επανομής-Αγγελοχωρίου» έκαναν η διαχειρίστρια της διαδικτυακής ομάδας Φίλοι Φαναρίου Natura Επανομής Αγγελική Κανούλα και ο πρόεδρος του Μορφωτικού- Πολιτιστικού Συλλόγου Αγγελοχωρίου Βαγγέλης Μίχος, που μίλησαν για τις δράσεις καθαρισμού αλλά και ευαισθητοποίησης για το περιβάλλον που πραγματοποιούν στην περιοχή. Μάλιστα, σύμφωνα με τον κ. Μίχο, από τη Λιμνοθάλασσα Αγγελοχωρίου έχουν μαζευτεί με ομάδες εθελοντών 1.000 σακούλες σκουπιδιών.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το άρθρο Η προστασία των αμμοθινών στο επίκεντρο επιστημόνων και του ΟΦΥΠΕΚΑ εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.

Δυστυχώς, τα τρωκτικά θεωρούνται υγειονομικής σημασίας εχθροί των αστικών κέντρων και όχι μόνο, και για αυτό η αντιμετώπισή τους είναι αναγκαία. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχουν θανατηφόρες συνέπειες και σε οργανισμούς μη στόχους!

Τα τρωκτικοκτόνα, κοινώς τα ποντικοφάρμακα, είναι παρασιτοκτόνες χημικές ουσίες που προορίζονται για εξόντωση των τρωκτικών. Είναι άμεσα τοξικά στα θηλαστικά και τους ανθρώπους. Η βρώση δηλητηριασμένων ποντικών μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση. Η τεχνολογία τους βασίζεται σε ένα μείγμα τροφοελκυστικών (βοηθητικών) και δραστικής ουσίας (δηλητήριο). Τα ποντικοφάρμακα υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία σχημάτων και μεγεθών και περιέχουν ελκυστικές για τα τρωκτικά ουσίες π.χ. σπόρους δημητριακών, πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, λίπη κλπ. ώστε να προκαλέσουν τα ποντίκια να τα καταναλώσουν. Επίσης περιέχουν μία δραστική ουσία η οποία αποτελεί τον τοξικό παράγοντα, δηλαδή το δηλητήριο, η οποία θανατώνει το  ποντίκι ή τον αρουραίο – στόχο λίγες μέρες μετά την λήψη.

Η αντιμετώπιση των ποντικών και αρουραίων γίνεται με διάφορους τρόπους όπως η χρήση τρωκτικοκτόνων σε μορφή Κέρινων κύβων, σε μορφή Pellets, σε μορφή Pasta κ.λ.π. καθώς και με την χρήση κολλητικών παγίδων που είναι η ασφαλέστερη για τον χρήστη και τους οργανισμούς μη στόχους και η πιο οικολογική.

Ποντικοφάρμακα και Δολωματικοί σταθμοί
Τα ποντικοφάρμακα θα πρέπει αυστηρά να τοποθετούνται μέσα σε δολωματικούς σταθμούς ασφαλείας. Πάνω στους δολωματικούς σταθμούς θα πρέπει να επικολλάται ετικέτα με όλα όσα ο νόμος ορίζει. Η φράση «Προσοχή ποντικοφάρμακο» και «παρακαλώ μην αγγίζετε» θα πρέπει να αναγράφεται σε ευκρινές σημείο. Οι δολωματικοί σταθμοί με κλειδί ασφαλείας προσδίδουν ασφάλεια στα ποντικοφάρμακα και προστατεύουν τα ζώα μη στόχους (γάτες και σκύλους). Επίσης, προστατεύουν τα μικρά παιδιά από την επαφή με το δηλητήριο. Έπειτα, μέσα στον δολωματικό σταθμό, το ποντικοφάρμακο προστατεύεται από την σκόνη, την υγρασία, το φώς του ήλιου και το νερό της βροχής. Με αποτέλεσμα να διατηρείται ελκυστικό για τα ποντίκια για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Πολύ σημαντικό είναι, πως ο δολωματικός σταθμός μας επιτρέπει να εκτιμούμε την κατανάλωση στο ποντικοφάρμακο. Επίσης, είναι απόλυτα ξεκάθαρο σε ποιο σημείο έχουν τοποθετηθεί οι δολώσεις του σκευάσματος.

Δηλητηρίαση ζώων μη στόχων

Σε περίπτωση που ένα ζώο μη στόχος καταναλώσει ποντικοφάρμακο ή έναν δηλητηριασμένο ποντικό, η δράση των τοξικών ουσιών είναι αργή και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αιμορραγίες αυτόματες (πχ στη θωρακική ή κοιλιακή κοιλότητα, αιματώματα κλπ) ή αδυναμία του οργανισμού να σταματήσει την αιμορραγία ακόμη και σε επιπόλαια τραύματα. Αυτό μπορεί να εμφανιστεί εβδομάδες (συνήθως 2-3) μετά τη λήψη του ποντικοφάρμακου κι ενδιάμεσα να μην έχουμε καν αντιληφθεί πως το ζώο μας είχε φάει κάτι τέτοιο.

Νομοθεσία για τα ποντικοφάρμακα

Η νομοθεσία για τα ποντικοφάρμακα στις ανεπτυγμένες χώρες έχει γίνει τα τελευταία χρόνια πολύ αυστηρή. Η χρήση ορισμένων εξ αυτών σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Η.Π.Α. έχουν απαγορευτεί σε εσωτερικούς χώρους. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση απαγορεύεται η χρήση των ποντικοφαρμάκων χύδην, παρά μόνο μέσα σε δολωματικούς σταθμούς ασφαλείας. Στην Ελλάδα για να μπορέσει ένα ποντικοφάρμακο να βγει στην αγορά θα πρέπει να λάβει έγκριση από την αρμόδια διεύθυνση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Θα πρέπει να βρίσκεται σε σφραγισμένη συσκευασία. Θα πρέπει να φέρει ετικέτα που να αναφέρει όσα όλα ο νόμος ορίζει, όπως την δραστική ουσία, τις συνιστώμενες δόσεις, τις προφυλάξεις, το αντίδοτο κλπ.

Ένας άλλος τρόπος δηλητηρίασης αποτελεί η έκθεση των ζώων σε οργανοφωσφορικά οι οποίες είναι τοξικές ουσίες που έχουν άμεσα συμπτώματα και περιέχονται συνήθως σε φυτοφάρμακα. Τα οργανοφωσφορικά είναι οι πιο συνηθισμένες ουσίες που περιέχονται στις φόλες. Τα συμπτώματα με τα οποία εκδηλώνεται η δηλητηρίαση από οργανωφωσφορικά είναι συνήθως  έμετος, σιελόρροια, τρέμουλο και εμφάνιση σπασμών με τελική κατάληξη τον θάνατο του ζώου.

Συμπερασματικά, η χρήση ποντικοφαρμάκων αλλά και φυτοφαρμάκων ή λιπασμάτων θα πρέπει να γίνεται ακολουθώντας τις οδηγίες των ειδικών και με πολύ μεγάλη προσοχή ως προς τους υπόλοιπους οργανισμούς που θα μπορούσαμε άθελά μας να δηλητηριάσουμε και να θανατώσουμε. Αποφεύγουμε την άσκοπη χρήση τους και προτιμούμε πιο ασφαλείς και οικολογικού τρόπους αντιμετώπισης οποιουδήποτε εχθρού.

Γράφει η συντακτική ομάδα του ppellados.gr

Το άρθρο Κρούσματα δηλητηρίασης κατοικίδιων ζώων έπειτα από τη χρήση τρωκτικοκτόνων εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, κήρυξε την 20ή Μαΐου Παγκόσμια Ημέρα των Μελισσών. Στο Ψήφισμα της 20ής Δεκεμβρίου 2017, τονίζεται η επείγουσα ανάγκη να προστατευθούν οι μέλισσες και οι άλλοι επικονιαστές και επισημαίνονται οι κίνδυνοι που συνεπάγεται ενδεχόμενη εξαφάνισή τους.

Χωρίς τις μέλισσες η τροφή μας θα περιορίζονταν σε καλαμπόκι, ρύζι και σιτάρι! 

Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες το 84% από τα καλλιεργούμενα φυτά χρειάζονται τη μέλισσα για επικονίαση ενώ το 80% της άγριας βλάστησης οφείλεται στις μέλισσες! Γενικότερα τα έντομα αυτά, που θεωρούνται τα σπουδαιότερα από οικονομικής άποψης για τον άνθρωπο, συμμετέχουν άμεσα ή έμμεσα στο 15- 30% της παραγωγής τροφίμων.

Σε αυτό το πλανήτη που ζούμε, μέσα σε πορεία εκατομμυρίων χρόνων έχει αναπτυχθεί μια σχέση μεταξύ φυτών και μελισσών που εντυπωσιάζει! Οι μέλισσες μεταφέρουν την γύρη από λουλούδι σε λουλούδι, και έτσι “ζευγαρώνουν” τα άνθη μεταξύ τους. Οι μέλισσες είναι κατασκευασμένες να ζευγαρώνουν δεκάδες χιλιάδες άνθη μέσα στην μικρή ζωή που τους δίνεται, και ας μας φαίνεται παράξενο αυτό είναι μεγαλειώδες! Διότι όταν πάψει να συμβαίνει η γονιμοποίηση, τα φυτά δεν θα μπορούν να δημιουργήσουν καρπούς (φαγητό) και κατά συνέπεια να διαιωνίσουν το είδος τους (σπόρους). Δηλαδή χωρίς τις μέλισσες δεν θα υπάρχει φαγητό, ένα αργό τέλος για όλους μας!

Το 1/3 των τροφίμων που παράγονται σήμερα παγκοσμίως συνδέονται με την επικονίαση από τις μέλισσες, ενώ από τα 90 καλλιεργούμενα είδη φυτών, τα 70 έχουν ανάγκη τη μέλισσα.

Εάν οι μέλισσες αφανιστούν, οι 71 από τις 100 πιο σημαντικές φυτικές καλλιέργειες παγκοσμίως που επικονιάζονται από τις μέλισσες, θα αρχίσουν να εξαφανίζονται και αυτές. Ειδικότερα, καρποί όπως τα μήλα, οι φράουλες και τα αμύγδαλα θα εμφανίσουν απότομη πτώση. Η εξαφάνιση των μελισσών όμως θα έχει και καταστροφικές επιπτώσεις στην οικονομία, αν αναλογιστούμε ότι η οικονομική αξία της επικονίασης των μελισσών αποτιμάται σε € 265 δις το χρόνο παγκοσμίως.

Ευτυχώς για εμάς η μέλισσα είναι ένα ανθεκτικό και ευπροσάρμοστο στις αντιξοότητες και ανθρώπινες αυθαιρεσίες έντομο.

Η γλυκόζη και η φρουκτόζη στο μέλι είναι στην πιο απλή τους μορφή. Τόσο εύπεπτες για τον οργανισμό που μπορούν να κάνουν ένα πραγματικό θαύμα. Δεν υπάρχει ουδεμία σχέση με τη ζάχαρη που καταστρέφει τα όργανα και την εύρυθμη λειτουργία τους. Το μέλι όταν μπαίνει στον οργανισμό, αναγνωρίζεται ως «βιολογικό προϊόν» και η γλυκόζη που απορροφάται στο αίμα γίνεται με μέτρο (παίρνει όση έχει ανάγκη ο οργανισμός) και όχι ανεξέλεγκτη όπως συμβαίνει με τη ζάχαρη.

Αυτές πρόκειται για πολύ σημαντικές ανακαλύψεις που μας θυμίζουν για άλλη μια φορά την ανεκτίμητη αξία που έχει το ελληνικό μέλι και ότι πρέπει να καταναλώνεται οπωσδήποτε δύο φορές κάθε ημέρα.

Tην περίοδο του καλοκαιριού μια κυψέλη περιέχει:

• 1 Βασίλισσα
• 250-300 κηφήνες
• 60.000 εργάτριες μέλισσες (από τις οποίες οι 20.000 είναι συλλέκτριες)

Εργασίες που κάνει μια εργάτρια μέλισσα ανάλογα με την ηλικία της

Ηλικία σε ημέρες:

• 1-2 Καθαρίζει κελιά και διατηρεί ζεστό το γόνο
• 3-11 Ταΐζει τον γόνο
• 12-17 Παράγει κερί, χτίζει κηρήθρες, μεταφέρει τροφές στην κυψέλη
• 18-21 Φρουρός στην είσοδο της κυψέλης
• 21-40 Συλλέκτρια νέκταρος, γύρης, πρόπολης, νερού
• 35-45 Τέλος της ζωής της

Η υγεία των μελισσών είναι ένα πολύπλοκο ζήτημα.

Η μεγαλύτερη απειλή για τις μέλισσες προέρχεται από τα χημικά φυτοφάρμακα, υψηλής τοξικότητας που χρησιμοποιούνται, στις βιομηχανικές καλλιέργειες. Αυτά τα πολύ επικίνδυνα φυτοφάρμακα, έχουν την ιδιότητα να κυκλοφορούν σε όλα τα μέρη του φυτού. Παράνομα ραντίσματα γίνονται παντού και σκοτώνουν τις μέλισσες, κάτι που θα πρέπει να σταματήσει.

Οι μέλισσες προσλαμβάνουν τα φυτοφάρμακα από την γύρη και το νέκταρ κάτι που βλάπτει ανεπανόρθωτα το νευρικό τους σύστημα και πολύ συχνά τις οδηγεί στο θάνατο. Οι ολοένα περισσότερες μονοκαλλιέργειες που προωθεί η βιομηχανική γεωργία και που έχουν οδηγήσει στη μείωση της βιοποικιλότητας και την καταστροφή πλούσιων σε ποικιλία οικοσυστημάτων είναι ένας βασικός παράγοντας.

Οι μονοκαλλιέργειες αποτελούν μεγάλο κίνδυνο γιατί οι μέλισσες για να επιβιώσουν θα πρέπει να τρέφονται από μια μεγάλη ποικιλία ανθοφόρων φυτών.

Το σύνδρομο CCD ή Σύνδρομο Εγκατάλειψης Αποικιών Κυψελών

Η ζοφερή πραγματικότητα είναι ότι οι μέλισσες πεθαίνουν με ταχύτατους ρυθμούς, απειλώντας με εξαφάνιση την αγροτική παραγωγή και πολλά είδη φυτών που χρειάζονται επικονίαση για να αναπαραχθούν.

Σε κάποιες περιοχές παραπάνω από το 40% των κυψελών είναι πλέον άδειες. Στην Ισπανία εκατοντάδες χιλιάδες αποικίες έχουν… χαθεί, στην Πολωνία το ποσοστό απώλειας των μελισσών υπερβαίνει το 40%, ενώ ανάλογα προβλήματα αναφέρονται και από την Ελλάδα, τη Σουηδία, την Ιταλία και την Πορτογαλία.

Ένα μόνο μελίσσι γονιμοποιεί 300 εκ. άνθη τη μέρα!

Στην Κίνα στην επαρχία Σιτσουάν- από την δεκαετία του ’80- που τα φυτοφάρμακα εξάλειψαν τις μέλισσες, η επικονίαση της αγροτικής παραγωγής γίνεται με το χέρι, χρησιμοποιώντας βούρτσες με φτερά!

Στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια και στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα διαπιστώθηκε ότι υπάρχει σχέση μεταξύ του ισραηλινού φαρμάκου IAPV (Israel acute paralysis virus) και του συνδρόμου CCD.

Βρήκαν επίσης και ίχνη από Clothianidin, ένα φάρμακο που σκοτώνει παράσιτα, ζιζάνια, το οποίο το έχει κατασκευάσει η Bayer και το οποίο σχετίζεται με την απώλεια χιλιάδων μελισσιών σε Γαλλία και Γερμανία.

Πως ξεκίνησε όμως η παραγωγή του;

Το σιτάρι αποτελεί βασική τροφή για τα γουρούνια και της αγελάδες και όχι μόνο. Στην ουσία ότι τρώμε βασίζεται στο σιτάρι. Το σιτάρι όμως έχει έναν εχθρό, ένα ζιζάνιο.

Το ζιζάνιο αυτό (diabrotica) που προκαλεί τον θάνατο του σιταριού. Οι αγρότες άρχισαν να παραπονιούνται γιατί η σοδειά τους μειωνόταν. Έτσι το 2003 με έγκριση της Γερμανικής Κυβέρνησης η Bayer κυκλοφόρησε το Clothianidin. Τα πειράματα που είχαν κάνει έδειχναν ότι πέρα από το ζιζάνιο τίποτα άλλο δεν θα πάθει κάτι ή τουλάχιστον έτσι λέγανε.

Επιστήμονες αναφέρουν ότι οι μέλισσες και τα άλλα έντομα συνήθως αφήνουν τις εγκαταλειμμένες κυψέλες άθικτες. Κοντινοί πληθυσμοί από μέλισσες ή παράσιτα θα κυρίευαν φυσιολογικά μια τέτοια κυψέλη για να εκμεταλλευτούν τις προμήθειες μελιού και γύρης από τις μέλισσες που πέθαναν για κάποιους λόγους, όπως το υπερβολικό κρύο του χειμώνα.

Η αποφυγή όμως που δείχνουν οι μέλισσες και τα παράσιτα για τις άδειες κυψέλες μοιάζει σαν να υπάρχει κάτι τοξικό στην αποικία που απομακρύνει όποιον πλησιάσει.

Το 2007 το Γερμανικό σιτάρι μολύνθηκε από το ζιζάνιο για να το σώσει η Γερμανία διάταξε τον ψεκασμό του. Μετά από ένα χρόνο υπολογίζεται ότι πεθάναν 330 εκ. μέλισσες Η Γερμανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να δώσει αποζημίωση στους αγρότες και να σταματήσει την χρήση του Clothianidin.

Όλη αυτή η κατάσταση οδήγησε την Bayer στην συνέχεια να αναπτύξει το πρόγραμμα Bee Care. Ετσι έχει αναπτύξει σημαντικό ερευνητικό έργο μέσα από τα κέντρα Bee Care σε Ευρώπη και Αμερική. Πέραν αυτού, διενεργεί σε βάθος έρευνα για τα χαρακτηριστικά των φυτοπροστατευτικών προϊόντων και των καλλιεργειών με βιοτεχνολογία από τα πρώιμα στάδια ανάπτυξής τους για να διασφαλίσει ότι δεν επηρεάζουν αρνητικά τα είδη που δεν αποτελούν στόχο όπως οι μέλισσες, όταν βέβαια τα προϊόντα της εταιρίας εφαρμόζονται σύμφωνα με τις συγκεκριμένες οδηγίες ετικέτας. Τα προϊόντα με βάση τα νεονικοτινοειδή έχουν αντικαταστήσει πολλά παλαιότερα φυτοπροστατευτικά προϊόντα χάρη στην αποτελεσματικότητά τους στη διαχείριση επιβλαβών εντόμων, της άριστης ασφάλειας του χρήστη και του σχετικά ευνοϊκού περιβαλλοντολογικού προφίλ, που σημαίνει σημαντική μείωση της ποσότητας δραστικών ουσιών στο περιβάλλον.

Ο κίνδυνος για την εξαφάνιση των μελισσιών και κατ΄επέκταση της ζωής, είναι υπαρκτός. Το μέλλον της γεωργίας στην Ελλάδα και παγκοσμίως βασίζεται αποκλειστικά στη βιώσιμη ανάπτυξη. Απαιτούνται καινοτόμες λύσεις διαχείρισης επιβλαβών οργανισμών σε συνδυασμό με άρτια τεχνική υποστήριξη του παραγωγού για να χτίσουμε το μέλλον της γεωργίας.

Της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου.
Πηγή: medlabnews.gr

Το άρθρο Περιβαλλοντική διαταραχή με μη αναστρέψιμες επιπτώσεις για την βιοποικιλότητα η εξαφάνιση των μελισσών εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.

Οι σημαντικότεροι παράγοντες που ασκούν πίεση στη βιοποικιλότητα είναι οι αλλαγές στη χρήση της γης (π.χ. αποψίλωση, εντατική μονοκαλλιέργεια, αστικοποίηση), η άμεση εκμετάλλευση όπως η θήρα και η υπεραλίευση, η κλιματική αλλαγή, η ρύπανση και τα χωροκατακτητικά ξένα είδη. Η έντονη οικονομική, τεχνολογική και βιομηχανική ανάπτυξη των τελευταίων χρόνων γίνεται συχνά χωρίς να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, οι οποίες τις τελευταίες δεκαετίες πήραν ανησυχητικές διαστάσεις. Οι πρώτες επιπτώσεις έγιναν εμφανείς στη βιοποικιλότητα, καθώς μειώθηκαν ή εξαφανίστηκαν ορισμένοι πληθυσμοί ευπαθών ειδών φυτών και ζώων λόγω της τροποποίησης των χαρακτηριστικών των οικοσυστημάτων και της δημιουργίας νέων συνθηκών, στις οποίες οι συγκεκριμένοι οργανισμοί δεν έχουν αναπτύξει μηχανισμούς προσαρμογής. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες που προκαλούν περιβαλλοντικές μεταβολές και απειλούν τη βιοποικιλότητα είναι πολλές. Από τις σημαντικότερες είναι η ρύπανση της ατμόσφαιρας, των υδάτων και των χερσαίων εδαφών, η αυξανόμενη θερμοκρασία του πλανήτη, η αλόγιστη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, η καταστροφή των βιοτόπων για τη δημιουργία τεχνικών έργων ή γεωργικών εκτάσεων αλλά και η διαρροή ραδιενέργειας στο περιβάλλον. Αιτίες πρόκλησης των παραπάνω φαινομένων είναι η άδικη κατανομή πόρων, η έλλειψη γνώσης για τη βιοποικιλότητα, η αντικατάσταση των παλαιών τεχνολογιών µε καινούργιες αλλά και η χωροχρονική διάσταση μεταξύ λήψεως αποφάσεων και των επιπτώσεών τους.

Σημαντικός αριθμός αγροοικοσυστημάτων στα οποία ασκείται πολυκαλλιέργεια ή εκτατική μονοκαλλιέργεια (π.χ. εκτατικοί ελαιώνες, συγκαλλιέργεια με αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά, διατήρηση των ωφέλιμων εντόμων, βιολογική καλλιέργεια) χαρακτηρίζονται από αξιόλογο πλούτο ειδών της άγριας χλωρίδας και πανίδας, συχνά συγκρίσιμο, αν όχι μεγαλύτερο, από τον συναντώμενο στα γειτνιάζοντα φυσικά οικοσυστήματα. Καλλιεργείται μεγάλος αριθμός ειδών και ποικιλιών φυτών προερχομένων από εγχώριο αβελτίωτο γενετικό υλικό που έχει ως θετική συνέπεια την διατήρηση της βιοποικιλότητας. Ο συνδυασμός της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας μεταξύ τριών ηπείρων (Ευρώπη, Ασία, Αφρική), το ιδανικό μεσογειακό κλίμα, το έντονο ανάγλυφο, οι δαντελωτέ ακρογιαλιές, τα χιλιάδες νησιά και η πλούσια παλαιογεωγραφική ιστορία του ελληνικού χώρου δημιούργησαν οικότοπους ζωτικής σημασίας στην Ευρώπη και τον κόσμο, τους οποίους έχουμε την ευθύνη να προστατεύσουμε και να διατηρήσουμε.

Γράφει η συντακτική ομάδα του ppellados.gr

Το άρθρο Βιοποικιλότητα και παράγοντες που την απειλούν εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.

Η Νέμεσις, μεταξύ άλλων, καλεί την κυβέρνηση, να σταματήσει την ολέθρια και ατελέσφορη πολιτική πρακτική των διώξεων αυτών των ζώων, και τα πολιτικά κόμματα, αναγνωρίζοντας άμεσα και υπεύθυνα το πρόβλημα, να παρέμβουν, προκειμένου να ασκηθεί πίεση ώστε να σταματήσει η επ’ ωφελεία των κυνηγετικών λόμπι εξαιρετικά επικίνδυνη για τους άγριους πληθυσμούς 

Ειδικότερα, όπως αναφέρεται στο σχετικό δελτίο τύπου, «η Πανελλήνια Ομοσπονδία ΝΕΜΕΣΙΣ, απέστειλε στις ηγεσίες των ΥΠΕΚΑ, ΥΠΑΑΤ, στις κατά νόμον αρμόδιες υπηρεσίες, στις ηγεσίες των Πολιτικών κομμάτων και στα ΜΜΕ τις πλήρως τεκμηριωμένες και αιτιολογημένες θέσεις της, σχετικά με την αντιμετώπιση του υπερπληθυσμού των υβριδικών αγριογούρουνων, ο οποίος παρατηρείται τα τελευταία χρόνια».

«Η ραγδαία αύξηση αυτών των πληθυσμών που παρατηρείται ξαφνικά από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, δημιουργώντας προβλήματα, επιχειρείται να αποδοθεί ανακριβώς σε δήθεν ανεξέλεγκτες διασταυρώσεις οικόσιτων χοίρων ελεύθερης βοσκής με Ελληνικούς αγριόχοιρους, προκειμένου να συσκοτιστούν οι αιτίες της εμφάνισης του φαινομένου, το οποίο δεν αποτελεί ελληνικό προνόμιο, αλλά διεθνές καινοφανές φαινόμενο, το οποίο μαστίζει πολλές Ευρωπαϊκές χώρες όπως την Ιταλία (εκεί εκτατικές εκτροφές χοίρων υπάρχουν μόνο στην Σαρδηνία) και την Γερμανία, όπου δεν υπάρχουν εκτατικές εκτροφές οικόσιτων χοίρων, αλλά και τον Καναδά, τις ΗΠΑ, (εκεί τα υβρίδια είναι υβρίδια Αμερικανικών φυλών οικόσιτων χοίρων με άγριους χοίρους, που για την αντοχή τους στο κρύο εκτράφηκαν αρχικά σε open door Καναδικές εκτροφές και σήμερα οι πληθυσμοί τους έχουν φθάσει μέχρι το Τεξας) κλπ.

Η πραγματικότητα είναι ότι ο μαζικός αυτός υβριδισμός των αγριοχοίρων στην Ελλάδα οφείλεται είτε σε εγκληματικούς θηραματικούς εμπλουτισμούς με υβρίδια αγριοχοίρων (Πελοπόννησος κλπ), είτε σε προώθηση ημιεκτατικών και εκτατικών εκτροφών υβριδίων αγριόχοιρων οι οποίες κατέρρευσαν και τα ζώα εγκαταλείφθηκαν, είτε σε ατυχήματα όπου ζώα από τέτοιες open door εκτροφές διέφυγαν, ενώ ανάλογες είναι και οι αιτίες της μαζικής καινοφανούς εμφάνισης τέτοιων ζώων οπουδήποτε στον κόσμο παρατηρείται το φαινόμενο αυτό.

Τα μέτρα αντιμετώπισης του προβλήματος της πληθυσμιακής έκρηξης των υβριδικών αυτών ζώων με οριζόντια δίωξη των αγριόχοιρων από συνεργεία που συγκροτούνται από κυνηγούς στην Ελλάδα είναι λανθασμένα, αναποτελεσματικά (η διεθνής εμπειρία είναι ότι οπουδήποτε στον κόσμο λήφθηκαν, το αποτέλεσμα ήταν η διάσπαση των αγελών και η ανεξέλεγκτη χωρική διασπορά και πληθυσμιακή έκρηξη των ζώων), ενώ η συνέχιση τους ειδικά για την χώρα μας, συνιστά ευθεία απειλή για την ύπαρξη και επιβίωση των πληθυσμών του Ευρασιατικού αγριόχοιρου (sus scrofa) στην Ελλάδα.

Η ΝΕΜΕΣΙΣ καλεί την Ελληνική κυβέρνηση, να σταματήσει την ολέθρια και ατελέσφορη πολιτική πρακτική των διώξεων αυτών των ζώων, και τα πολιτικά κόμματα, αναγνωρίζοντας άμεσα και υπεύθυνα το πρόβλημα, να παρέμβουν, προκειμένου να ασκηθεί πίεση ώστε να σταματήσει η επ’ ωφελεία των κυνηγετικών λόμπι εξαιρετικά επικίνδυνη για τους άγριους πληθυσμούς του αγριοχοίρου και την ισορροπία των ενδιαιτημάτων της άγριας ζωής στην χώρα τακτική.

Πηγή : www.lifo.gr

Το άρθρο Γιατί η Ελλάδα γέμισε υβριδικά αγριογούρουνα- Κι όχι, δεν οφείλεται σε ανεξέλεγκτες διασταυρώσεις εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.