Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ταξιδιών (ETC), ο αριθμός των ανθρώπων
που αναμενόταν να ταξιδέψει στην περιοχή της Μεσογείου από τον Ιούνιο έως τον
Νοέμβριο έχει ήδη μειωθεί κατά 10% σε σύγκριση με το περασμένο έτος.
Όσο περίεργο και αν φαίνεται, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Δανία και η Τσεχία αποτελούν πλέον νέους καλοκαιρινούς προορισμούς. Ακόμη και στην Μεσσηνία, ο
κόσμος προτιμάει τις ορεινές περιοχές προκειμένου να αποφύγει την ζέστη. 
Ο τουριστικός κλάδος πιστεύει ότι μόνο η ποιότητα και η βιωσιμότητα των προορισμών μπορούν να σώσουν την κατάσταση, ώστε οι τουρίστες να μπορούν να
απολαύσουν «το πιο δροσερό καλοκαίρι της ζωής τους», αλλά βεβαίως και την ασφάλειά
τους. Χαρακτηριστικές είναι οι αποφάσεις λιμενικών αρχών στη Νάξο και τα Κουφονήσια
που απαγορεύουν πλέον τη χρήση πλωτών μέσων στην περιοχή τους.
Είναι αναμφισβήτητο ότι όλες οι παράκτιες περιοχές της Μεσογείου και  πρωτίστως
της χώρας μας με τα περισσότερα χιλιόμετρα ακτών θα αντιμετωπίσουν τα μεγαλύτερα
περιβαλλοντικά προβλήματα από τις αλλαγές που βιώνουμε.

Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, η αύξηση της θερμοκρασίας, η επιταχυνόμενη τήξη
των πάγων  η συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής λόγω ακραίων επαναλαμβανόμενων
ατμοσφαιρικών φαινομένων μεγαλύτερης διάρκειας και συχνότητας, δημιουργούν
ασφυκτικές πιέσεις, κυρίως στις παράκτιες περιοχές με πολύ χαμηλά υψόμετρα.  
Αν συμπεριλάβουμε και τις ιδιαίτερα ακραίες δυσμενείς συνθήκες με επακόλουθο τις
ανεξέλεγκτες πυρκαγιές στις αγροτοδασικές ζώνες κατά την περίοδο που διανύουμε,
αντιλαμβανόμαστε ότι οι καταστροφές αυτές φοβίζουν ανεπανόρθωτα τα εκατομμύρια
τουριστών που επισκέπτονται την κάθε Μεσογειακή χώρα και την δική μας.
Οι παράκτιες ζώνες έχουν την μεγαλύτερη  δόμηση και επισκεψιμότητα, με συγκέντρωση σχεδόν
του συνόλου του πληθυσμού τους θερινούς μήνες.  
Η πρόσβαση και η κατοικία σήμερα είναι εφικτή, αλλά τα επόμενα 100 χρόνια θα
δυσκολέψει σταδιακά και οι πληττόμενες περιοχές θα καταστούν δυσπρόσιτες με σημαντικές
γεωμορφολογικές αλλαγές, με αποτέλεσμα την ερημοποίηση της εσωτερικής αλλά και της
παράκτιας ζώνης.

Ακόμα και η επάρκεια αγαθών και ασφαλούς κατοικίας και υποδομών θα είναι υπό
αμφισβήτηση.
Άρα θα υπάρξουν σημαντικές μεταβολές και μετακίνηση του ενδιαφέροντος σε περιοχές που
θα καλύπτουν πλέον υψηλά περιβαλλοντικά κριτήρια.
Ίσως δημιουργηθεί και ένα νέο τουριστικό προϊόν, αυτό του αειφόρου τουρισμού που θα έχει
μόνο θετικές και όχι αρνητικές συνέπειες στο ήδη διαταραγμένο φυσικό περιβάλλον.
Δηλαδή μηδενικά απόβλητα και ρύπους, χρήση αποκλειστικά ανανεώσιμων πηγών
ενέργειας, αειφόρα συστήματα διαβίωσης και εξασφάλιση της βιοποικιλότητας,
αντιμετώπιση των χωροκατακτητικών ειδών κλπ.
Αυτός λοιπόν ο τουρισμός θα είναι ευπρόσδεκτος και επωφελής. 
Το μοντέλο “άλλοι παίρνουν τα χρήματα και άλλοι παίρνουν τα απόβλητα και την απώλεια
των φυσικών πόρων” δεν είναι αποδεκτό.
Αρκεί να σκεφτούμε ότι η πρόληψη απαιτεί επενδύσεις, που εξοικονομούν πολλαπλάσια
ποσά που απαιτούνται για την αποκατάσταση των φυσικών καταστροφών από πυρκαγιές και
πλημμύρες που είναι συχνότερες και οι πιο καταστροφικές για το άνθρωπο και το φυσικό
περιβάλλον.

Γράφει η συντακτική ομάδα του ppellados.gr

Το άρθρο Κλιματική κρίση και τουρισμός στη Μεσόγειο εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.