Οι κατασκευαστικές εργασίες των Α/Γ και των συνοδών τους έργων είναι ιδιαίτερα εκτεταμένες και απαιτούν μεγάλης κλίμακας επεμβάσεις και θεμελιώσεις. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την εκτροπή ή την αδυναμία συλλογής υδάτων που τροφοδοτούν το σύνολο των πηγών και αποτελούν το 80% των πηγών τροφοδοσίας με καλής ποιότητας νερό για ύδρευση και άρδευση. Αντιλαμβανόμαστε συνεπώς ότι οποιαδήποτε επέμβαση στην κατεύθυνση ροής και στην κίνηση των επιφανειακών υδάτων, που είναι δεδομένη από την τοποθέτηση των  γιγαντο-ανεμογεννητριών σε συστοιχίες στην ίδια υδρολογική λεκάνη και στο ίδιο βεβαίως υδατικό σύστημα έχει τεράστιες επιπτώσεις στην δίαιτα αλλά και στην απόληψη, εν συνέχεια, αυτών των κρίσιμων υδατικών αποθεμάτων.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που μειώνει σε τρομακτικό ποσοστό τα ύδατα προς χρήση στα κατάντη στις πηγές υδροληψίας είναι οι νέες διαδρομές που ακολουθούν αυτά, στην πορεία τους στους μεγάλους υδάτινους αποδέκτες με τελικό προορισμό στη θάλασσα. Άρα με απλούς επιστημονικούς όρους αυξάνεται η απορροή και μειώνεται η κατείσδυση σε κρίσιμους υδατικούς όγκους των ατμοσφαιρικών κατακρημνισμάτων, που είναι ιδιαίτερα πλούσια στα μεγαλύτερα υψόμετρα λόγω της σημαντικής αύξησης της βροχομετρικής βαθμίδας, όσο ανεβαίνουμε. Οι επιπτώσεις είναι τεράστιες στο υδατικό δυναμικό προς χρήση ειδικά σε περιόδους λειψυδρίας. Απλούστατα το νερό ακολουθεί νέες διαδρομές και πηγαίνει ταχύτατα στη θάλασσα από πριν, δημιουργώντας ευκολότερα πλημμύρες και πολύ μικρότερη εναποθήκευση.

Τα φράγματα και όλα τα υδροληπτικά έργα κατάντη έχουν μεγάλο οικονομικό κόστος, είναι ελλειμματικά και δεν αποδίδουν τους αναμενόμενους υδατικούς πόρους για τους οποίους σχεδιάστηκαν και δαπανήθηκαν δισεκατομμύρια ευρώ. Το κόστος στην τοπική οικονομία τεράστιο με την ενίσχυση των υποδομών με νέα έργα.

Η τεκμηρίωση όλων αυτών είναι δεδομένη μέσα σε ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες που συνδυάζουν υδρολογικά δεδομένα και η κείμενη νομοθεσία δίνει τη δυνατότητα αποκλεισμού τέτοιων καταστροφικών ΑΠΕ όπως είναι ένα σημαντικό ποσοστό των αιολικών που με σκανδαλώδη ευκολία τροποποιούν τα υδατικά συστήματα και τις χρήσεις γης παραβαίνοντας την υφιστάμενη κατάσταση αειφορίας των υδατικών διαμερισμάτων σε αρκετές περιπτώσεις.

Σαφώς και υπάρχουν και μπορούν να τεκμηριωθούν ειδικές μελέτες για την άρτια και επιστημονική αποτροπή τους.  Εκεί που τα οφέλη είναι μηδαμινά για την τοπική κοινωνία και κυρίως για την εθνική οικονομία. Τα έργα κλιματικής προσαρμογής απαιτούν δισεκατομμύρια ευρώ και ιδιαίτερα αυτά που έχουν σχέση με την ενίσχυση των υδατικών πόρων όπως φράγματα και πρόσφατα οι ενεργοβόρες αφαλατώσεις, άρα ποιος ο λόγος να επιταχύνουμε ή να απαξιώσουμε την ύπαρξη τους.

Μιχαήλ Δ. Αντωνόπουλος
Γεωλόγος – Γεωτεχνικός Περιβάλλοντος M.Sc.

Το άρθρο ΑΠΕ και υδροληπτικά έργα υποβαθμίζουν τις ελληνικές κορυφογραμμές εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.

Τελευταία έχει υπάρξει έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον για ΑΠΕ που αφορούν κυρίως ανεμογεννήτριες στην Ελληνική Υφαλοκρηπίδα που στην ουσία αποτελεί την προέκταση της ηπειρωτικής χώρας δηλαδή της ξηράς που σήμερα καλύπτεται από αβαθή θάλασσα.  

Τι πλεονεκτήματα δίνει όμως μια τέτοια εγκατάσταση σε ένα ευαίσθητο περιβαλλοντικά, θαλάσσιο υδατικό σύστημα.  

Η απάντηση είναι ότι τα “οικόπεδα” εγκατάστασης είναι εύκολα προσβάσιμα και μάλιστα με ελάχιστο κόστος απόκτησης και με ελάχιστες πιθανές αντιδράσεις σε σχέση με τα αιολικά στην ηπειρωτική χώρα. Έχουν όμως σαφώς περισσότερα περιβαλλοντικά μειονεκτήματα από τα χερσαία. Απαριθμούμε λοιπόν κατόπιν σχετικής έρευνας και μελέτης μια σειρά ζητημάτων,  με αρνητικές επιπτώσεις, πολλές δε μη αναστρέψιμες από την εγκατάσταση αυτών στα αβαθή ύδατα της Ελληνικής Μεσογειακής και μοναδικής ποιότητας και ιδιαίτερου φυσικού κάλους,  υφαλοκρηπίδας.

1. Δεν αντικαθίστανται εύκολα, αλλά παραμένουν στον βυθό για πάντα, ειδικά σε περιπτώσεις αστοχίας δεν ανελκύονται.

2. Δεν επιτρέπουν θαλάσσιες δραστηριότητες σε μεγάλη απόσταση από αυτά, τουλάχιστον σε ακτίνα 2.000 μέτρων.

3. Δεν  ευνοούν την αλιευτική δραστηριότητα και την μειώνουν σημαντικά γιατί εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που είναι αντιληπτή από τους θαλάσσιους οργανισμούς.

4. Δημιουργούν σοβαρά προβλήματα σε θαλάσσια θηλαστικά όπως δελφίνια, φάλαινες, όπως ο φυσητήρας της Μεσογείου που είναι σε καθεστώς προστασίας.  Γενικά τα αποπροσανατολίζουν από την εκπομπή ηχητικών κυμάτων που μεταφέρονται από το νερό λόγω δονήσεων αφενός αλλά και από την πρόσκρουση των κυματισμών σε αυτές.

5. Σχηματίζουν τεχνητούς υφάλους που δυσκολεύουν την  ναυσιπλοΐα και αυξάνουν την  επικινδυνότητα στις μεταφορές και απαιτούν ειδικές ρυθμίσεις.

6. Υπερθέρμανση των θαλάσσιων υδάτων 

7. Τρομακτική αύξηση της εξατμισοδιαπνοής, διάχυση και διασπορά των υδρατμών από την επιφάνεια της θάλασσας.

8. Αλλαγή του μικροκλίματος στις παράκτιες ζώνες που γίνεται ιδιαίτερα αισθητή και και σημαντική σε αβαθή ύδατα και κλειστές θάλασσες, όπως οι δαιδαλώδεις ακτές της νησιωτικής και ηπειρωτικής χώρας μας.

9. Μόνιμη υποβάθμιση του φυσικού οπτικού πεδίου.

10. Προσάμμωση η διάβρωση της παράκτιας ζώνης.

11. Απαιτούνται ειδικές μελέτες (λιμενικές και ακτομηχανικής) με αντίστοιχα έργα για να μην μεταβληθεί η παράκτια ζώνη και ο πυθμένας πίσω από αυτές.

          Τέλος θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η ελληνική ναυσιπλοΐα είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη μεταξύ ηπειρωτικής και νησιωτικής χώρας και διευρύνεται συνεχώς, και η πληθώρα των αιολικών σταθερών η πλωτών, θα είναι ένα ορατό εμπόδιο στην ασφαλή και άμεση διασύνδεση μεταξύ των άλλων που αναφέρθηκαν. 

Μιχαήλ Δ. Αντωνόπουλος
Γεωλόγος – Γεωτεχνικός Περιβάλλοντος M.Sc.

Το άρθρο Παράκτια Αιολικά στην Ελληνική Υφαλοκρηπίδα εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.

Ανηφορίζουν προς τη Βόρεια Εύβοια οι ανεμογεννήτριες, και πλέον ακουμπάνε και τον δήμο Μαντουδίου-Λίμνης-Άγιας Άννας με συνοδά έργα στην Βλαχιά. Το μοναδικό δάσος που απέμεινε στην Εύβοια τίθεται σε κίνδυνο με το φαραωνικό έργο των εταιρειών ΤΕΡΝΑ και Ευβοϊκός Άνεμος, καθώς και άλλα που δρομολογούνται στην Δίρφυ. Ο Δήμος και οι πολίτες πρέπει να συμπαρασταθούν στον δήμο Διρφύων-Μεσσαπίων και να σταθούν ενάντια σε αυτό το έργο, που προετοιμάζει το έδαφος για την ανάκληση της αναστολής για τις ανεμογεννήτριες σε Κανδήλι, Κούλουρο και Τελέθριο.

Κατατέθηκε σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση το τεράστιο έργο 98 ανεμογεννητριών, ύψους μέχρι 207 μέτρων (οι υφιστάμενες στην νότια Εύβοια είναι 50-80 μέτρα) και διαμέτρου φτερωτής μέχρι 115 μέτρων, στα όρη Πυξαριάς και Ταναΐδα, σε δημόσιες δασικές εκτάσεις. Όλο σχεδόν το έργο βρίσκεται μέσα σε προστατευόμενη περιοχή Natura 2000 (GR2420011), που περιλαμβάνει τη Ζώνης Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ – SPA), η οποία αποτελεί και Σημαντική Περιοχή για Πουλιά, αλλά και τον βιότοπο «Όρος Πυξαριάς Ευβοίας». Η μελέτη αφορά συγκρότημα έντεκα Αιολικών Σταθμών Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) στις θέσεις «Κερασιά», «Κατάρτι – Ανεμίτσα», «Ανεμίτσα ΙΙ», «Πυξάρια ΙΙ», «Πριονάς ΙΙ», «Γερακοβούνι ΙΙ», «Γερακοβούνι – Βασκαντήρα ΙΙ», «Ταναΐδα», «Καλπακόβραχος», «Ψηλός Βράχος» και «Τσαγκαράκι – Πέτρες» συνολικής ισχύος 279,6 MW.

Το έργο, εκτός από τις ανεμογεννήτριες, περιλαμβάνει συνοδά έργα πρόσβασης και ηλεκτρολογικής διασύνδεσης, όπως η κατασκευή νέου Υ/Σ ανύψωσης 33kV/150kV πλησίον του οικισμού «Σταυρός», η κατασκευή δικτύου μεταφοράς με εναέρια και υπόγεια γραμμή , καθώς και την κατασκευή υποθαλάσσιας γραμμής μεταφοράς Υ.Τ. μήκους 25,82 km από τις όχθες τις Εύβοιας έως το λιμάνι της Λάρυμνας στην Φθιώτιδα. Διοικητικά, ο δήμος ΜΑΛΙΑΝ εμπλέκεται με την υπόγεια διασυνδετική γραμμή μεταφοράς Υ.Τ στη Βλαχιά. Οι ανεμογεννήτριες, αν και διοικητικά βρίσκονται στην ΔΕ Μεσσαπίων, αλλάζουν τη φυσιογνωμία του νησιού μας τοποθετούμενες κοντά σε οικισμούς, και πάντως ορατές από παντού λόγω του μεγέθους τους. Συγκεκριμένα, ανεμογεννήτριες θα βρίσκονται σε απόσταση 3,5 χλμ από τη Βλαχιά, 1,4 χλμ από Αγια Σοφία, Αγριοσυκεά, Κοτσίκια και Νίκη, 2,2 χλμ από Λιμνιώνα, Γλυφάδα και Πλατάνια, κλπ. Το χωριό Παγώντας δεν αναφέρεται στη μελέτη, αλλά στους χάρτες φαίνεται ότι είναι κάτω από τις ανεμογεννήτριες. Επίσης, τμήμα της εναέριας γραμμής μεταφοράς Υ.Τ. διέρχεται των οικισμών «Σταυρός» και «Χλόες».Ας δούμε μερικά νούμερα. Το έργο, εκτός των ανεμογεννητριών σε ύψος μέχρι και 1300 μ., περιλαμβάνει και τη διάνοιξη δρόμων μήκους 63 χλμ, κατασκευή “εξωτερικού υπόγειου δικτύου” 235 χλμ (!), και “εσωτερικού υπόγειου δικτύου” 60 χλμ., πλέον των υφιστάμενων επαρχιακών και δασικών δρόμων που υπάρχουν ή έχουν πρόσφατα διανοιχτεί. Να προσθέσουμε εδώ την εγκατάσταση εργοταξίου, ο οποίος θα περιλαμβάνει συγκρότημα σκυροδέματος και σπαστήρα, εντός γηπέδου εμβαδού 4.000,8 m2 για κάθε μία από τις 11 τοποθεσίες, καθώς και την κατασκευή τεχνικών έργων απορροής όμβριων υδάτων. Για τα παραπάνω, θα γίνουν ανασκαφές και ανατινάξεις στο έδαφος περίπου 1.433.323 κυβικών χώματος, σύμφωνα με τις μελέτες.Αυτό που δεν μας λένε οι μελέτες είναι ο αριθμός των δέντρων που θα κοπούν για να γίνει το έργο, των ζώων που θα εκδιωχτούν και των δρόμων που θα κοπούν αυτό το ανέγγιχτο από τον άνθρωπο κομμάτι της φύσης. Κομμάτι που αποτελεί σπίτι όλων αυτών των ζωντανών που, μετά την μεγάλη πυρκαγιά του 2021, βρήκαν ως μοναδικό καταφύγιο και ελπίδα για την αναγέννηση της πανίδας όλης της Βόρειας Εύβοιας. Επίσης, δεν μας λένε οι μελετητές πόσους τόνους διοξειδίου του άνθρακα (CO2) θα απελευθερώσουν στην ατμόσφαιρα με όλα αυτά τα έργα, τις μεταφορές, το μπετόν που θα πέσει, τα βαρέως τύπου οχήματα κλπ, μιας και όπως λένε το έργο αυτό θα συνεισφέρει στην επίλυση του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής. Επίσης, δεν μας λένε αν έχουν αποτιμήσει το περιβαλλοντικό κόστος σε CO2 όλων αυτών των δέντρων που θα κόψουν στη διάρκεια των εκατοντάδων χρόνων ζωής των υπεραιωνόβιων αυτών δέντρων.Το παραπάνω έργο έρχεται να προστεθεί σε δύο άλλα που έχουν δρομολογηθεί, τις 51 ανεμογεννήτριες των MOTOR OIL/EDPR στη Δίρφυ, το Ξηροβούνι και τον Ευβοϊκό Όλυμπο, και και τις 35 του Σπίθα στις κορυφογραμμές Ξηροβουνίου, Σκοτεινής και Μανικιών. Τα τρία έργα αυτά συνδέονται, μιας και θα συνδεθούν στο νέο ΚΥΤ Λάρυμνας. Βλέπουμε, με άλλα λόγια, τον μοναδικό πνεύμονα ζωής, για ανθρώπους, πουλιά και ζώα, αλλά και διαφύλαξης των πολύτιμων υδάτινων πόρων, τόσο για την Εύβοια όσο και για την Αττική (πλέον μετά και τις τελευταίες πυρκαγιές) να μπαίνει στο στόχαστρο του κέρδους προκειμένου, δήθεν, να μειώσουμε την θερμοκρασία του πλανήτη. Ακόμη και ο πιο αδαής ξέρει ότι τα δέντρα από μόνα τους ψύχουν μια περιοχή, σε αντίθεση με τα μηχανήματα κατασκευών, το μπετόν και τις οδοποιίες – κλάδος που είναι στην τρίτη θέση παγκοσμίως σε παραγωγή CO2.Η Θέση των Δημοτικών Αρχών και των ΔασαρχείωνΤο θέμα έθεσε στις 29 Αυγούστου στο Δημοτικό Συμβούλιο στη Λίμνη Ευβοίας, η δημοτική σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης Νέλλη Ψαρρού, ενημερώνοντας και ζητώντας να πάρουμε θέση ενάντια στο έργο, τόσο σε ότι αφορά τα έργα που γίνονται στον δήμο μας όσο και αναφορικά με την απαιτούμενη υποστήριξή μας στον γειτονικό δήμο. Ο Δήμαρχος, κ. Τσαπουρνιώτης είπε πως έχει ενημερωθεί ήδη για το θέμα από τον Δασάρχη, ο οποίος έχει κληθεί να γνωμοδοτήσει για το έργο και είπε ότι θα το κάνει εντός του μήνα “σύμφωνα με τον νόμο” (η φράση είναι του κυρίου Τσαπουρνιώτη). Δυστυχώς, το αίτημα για απόφαση του ΔΣ δεν έγινε δεκτό, επειδή, όπως είπε ο κ. Τσαπουρνιώτης, δεν έχει ζητηθεί η άποψή μας, και θα αποφανθούμε εάν και όταν μας ζητηθεί. Πάντως, τόνισε, δεν είμαστε ενάντια σε όλα τα έργα! Την απορία μας πάντως προκαλεί το γεγονός ότι, ενώ το θέμα ήταν σε γνώση του, ουδέποτε ενημέρωσε το Δημοτικό Συμβούλιο ή τους δημότες μέσα από το διαδίκτυο, όπου συχνά-πυκνά μας ενημερώνει για άλλα ασήμαντα θέματα. Για άλλη μια φορά, οι δημότες και το συμβούλιο ενημερώνονται για τα σοβαρά ζητήματα του δήμου μέσα από παρεμβάσεις της Λαϊκής Συσπείρωσης.Το Δημοτικό Συμβούλιο του δήμου Διρφύων-Μεσσαπίων έλαβε ήδη απόφαση αρνητική, παρότι δεν του ζητήθηκε η γνωμοδότηση, και έχει ξεκινήσει σειρά πρωτοβουλιών για την αποτροπή αυτής της καταστροφής, που αφορά και τον δικό μας Δήμο, και όλη την Κεντρική και Βόρεια Εύβοια. Καλεί μάλιστα σε συστράτευση όλους τους φορείς της Εύβοιας (https://www.facebook.com/stereaeconomy/posts/pfbid0moRVHUtQcArLwekswTRDndq9mjQfuc1o48bkBpRd7UFG67jpBTYkTab1nc5w8FWvl).

Τι πρέπει να κάνουμε οι πολίτεςΌλοι οι δημότες να μπούμε και να δηλώσουμε την αντίθεσή μας στη δημόσια διαβούλευση για το έργο στο Ηλεκτρονικό Περιβαλλοντικό Μητρώο. Η διαβούλευση θα διενεργείται μέχρι 28/10/2024. Ο σύνδεσμος είναι εδώ: https://eprm.ypen.gr/src/App/w1/1962Οι περιβαλλοντικοί σύλλογοι και οι επαγγελματίες της περιοχής να ενημερωθούμε και να δηλώσουμε την αντίθεσή μας σε ένα έργο που θα αποτελέσει την οριστική ταφόπλακα για την κεντρική και βόρεια Εύβοια.Όλοι οι θεσμικοί φορείς, και πρώτα απ’ όλα το Δασαρχείο, να γνωμοδοτήσουν αρνητικά για το τεράστιο αυτό έργο που βάζει πόδι στον Δήμο μας. Να ληφθεί απόφαση από το Δημοτικό Συμβούλιο τόσο για το εν λόγω έργο, όσο και για κάθε παρόμοιο έργο στην Εύβοια, η οποία ήδη έχει το 24% των ανεμογεννητριών όλης της χώρας.

Πηγή: mantoudi.blogspot.com

Το άρθρο 98 Ανεμογεννήτριες σε Ταναΐδα-Πυξαριά. Το Δασαρχείο Λίμνης καλείται να γνωμοδοτήσει. εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.

 Λόγοι απόρριψης της υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. από την Διοίκηση.

Η Μελέτη που αξιολογούμε κατόπιν σχετικής τιμητικής πρότασης της δημοτικής αρχής Δυτικής Μάνης, αναφέρεται λεπτομερώς στον «κύριο εξοπλισμό και τα βασικά συνοδά έργα του ΑΣΠΗΕ» ως εξής: 

 • Τριάντα επτά (37) ανεμογεννήτριες, τύπου Vestas V136/4.2 MW με ύψος πυλώνα ίσο με 82 m και διάμετρο ρότορα 136 m.

• Τριάντα επτά (37) πλατείες ανέγερσης Α/Γ, με συνολική επιφάνεια κατάληψης 361.147,64 m2 

• Τριάντα επτά (37) επιφάνειες καταστρώματος Α/Γ, συνολικής έκτασης 197.350,60 m2 

• Έργα βελτίωσης υφιστάμενων και διάνοιξης νέων δρόμων 48.788,47 m, που θα εκτείνονται σε περίπου 508,000  m2

• Υπόγεια διασύνδεση μέσης τάσης (ΜΤ) 33 kV 

• Υποσταθμός ανύψωσης τάσης 33/150 kV, εντός κατάλληλης, μη δασικού χαρακτήρα έκτασης, με κωδική ονομασία «Υ/Σ MORES II», για τη διασύνδεση του έργου με το Διασυνδεδεμένο Σύστημα Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΕΣΜΗΕ). 

• Τρεις (3) οικίσκοι ελέγχου

· Οι Α/Γ θα συνδέονται μεταξύ τους μέσω νέας εσωτερικής οδοποιίας

· Η διασύνδεση του αιολικού πάρκου της περιοχής με τον νέο Υ/Σ 150/33 kV «ΚΥΤ MORES II» θα γίνει μέσω εγκατάστασης υπόγειου και εναέριου κυκλώματος.

Θα δοθεί ιδιαίτερα προσοχή σε στοιχεία που αναφέρονται στο κύριο αντικείμενο μας και εστιάζουν στο τμήμα του δήμου δυτικής Μάνης και του δυτικού Ταϋγέτου.

Εκ των ανωτέρω, προκύπτει ότι αφενός παραβιάζονται οι διατάξεις της δασικής νομοθεσίας και δη οι προδιαγραφές των δασικών δρόμων Γ’ Κατηγορίας, σύμφωνα με τις οποίες θα πρέπει να αδειοδοτούνται και να κατασκευάζονται τα έργα οδοποιίας εντός δασικών εκτάσεων, όπως το υπό κρίση.

Επίσης αφετέρου προκύπτει η ανάγκη σύνταξης αναγνωριστικής γεωλογικής μελέτης οδοποιίας γιατί τα γεωμετρικά στοιχεία της οδού πρόσβασης (νέα χάραξη και υπό βελτίωση χάραξη) αλλά κυρίως το ύψος των ορυγμάτων στα πρανή και των επιχωμάτων σε συνδυασμό με τη φύση των γεωλογικών σχηματισμών, απαιτούν την σύνταξη γεωλογικής μελέτης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της χάραξης αλλά και της διεύρυνσης της οδού όπου απαιτείται με ασφάλεια.

Δεδομένου ότι το προβλεπόμενο και μη αποτυπωμένο οδικό δίκτυο πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για κίνηση οχημάτων βαρέως τύπου και δεδομένου ότι στο μέλλον θα απαιτηθεί συχνή πρόσβαση των συνεργείων συντήρησης, πυρασφάλειας, και τέλος μετά από κάποια χρόνια αντικατάστασης η αποξήλωσης.

Άρα οι προβλεπόμενοι οδοί πρόσβασης ακόμα και αν χαρακτηριστούν δασικοί, λόγο της διεύρυνσης και των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω απαιτούν την εκπόνηση αναγνωριστικής γεωλογικής μελέτης τουλάχιστον.

Οι γεωλογικές μελέτες που απαιτούνται κατά ελάχιστο, αντιστοιχούν στις ακόλουθες Τεχνικές Προδιαγραφές : ΟΔΙΚΑ ΕΡΓΑ Υ. Α. με αρ. ΔΜΕΟ/δ/ο/212/27.02.2004 περί “Έγκρισης Οδηγιών Μελετών Οδικών Έργων, (Ο.Μ.Ο.Ε.) – Τεύχος 11, Γεωλογικών – Γεωτεχνικών”.

Κατά συνέπεια, η υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. η οποία ρητά προβλέπει έργα οδοποιίας σε οιαδήποτε φάση αδειοδότησης παραβλέπει την αναγκαιότητα εκπόνησης αναγνωριστικής γεωλογικής μελέτης, για την τεκμηρίωση της καταλληλότητας αλλά και της εφικτής πρόσβασης σε πρανή και κορυφές με ιδιαίτερα μεγάλης κλίσεις και ασταθείς γεωλογικά σχηματισμούς. Για το λόγο αυτό της αβεβαιότητας αλλά και της πολύ πιθανής πρόκλησης σοβαρών επιπτώσεων που δεν έχουν αξιολογηθεί και διερευνηθεί σε αυτή την κρίσιμη φάση του προτεινόμενου έργου, η αρμόδια περιβαλλοντική αρχή δέον όπως την αρνηθεί την έγκρισή της.

3. Σκόπιμη παράλειψη της περιγραφής των χαρακτηριστικών των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων των περιοχών υλοποίησης του κυρίως έργου αλλά και των συνοδών έργων της οδοποιίας πρόσβασης και (φυσικά) των εκτιμώμενων επιπτώσεων του υπό κρίση έργου ως προς αυτά.

1. Ως προς τα επιφανειακά ύδατα.
Προβλέπεται ότι η εκάστοτε Μ.Π.Ε. θα πρέπει να περιέχει:
Περιγραφή του επιφανειακού φυσικού ή τεχνητού υδρογραφικού δικτύου στην περιοχή μελέτης, με ειδική αναφορά στις λεκάνες απορροής, στις πηγές, σε αποδέκτες, στους συντελεστές κατείσδυσης και σε άλλα χαρακτηριστικά που επιδρούν καθοριστικά στη μορφή του δικτύου
Περιγραφή των υφισταμένων χρήσεων, θεσμοθετημένων και πραγματικών, των επιφανειακών υδατικών πόρων
Παρουσίαση των διαθέσιμων ποσοτικών και ποιοτικών στοιχείων στις κύριες ροές και στα ύδατα που επηρεάζονται από το έργο ή τη δραστηριότητα.
Διαθέσιμες διαχρονικές μεταβολές και τάσεις εξέλιξης της ποιότητας και ποσότητας των επιφανειακών υδάτων».

Πλην όμως, σε ευθεία αντίθεση με τα ανωτέρω, στην οικεία παράγραφο της υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. απουσιάζει εντελώς η περιγραφή των ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών και των ιδιοτήτων του υδρογραφικού δικτύου, του υδατικού δυναμικού, των μόνιμων και περιοδικών υδατορεμάτων, καθώς και εν γένει των επιφανειακών υδάτων των περιοχών υλοποίησης του κυρίως έργου αλλά και των συνοδών έργων της οδοποιίας (εσωτερικής και πρόσβασης). Δεδομένου δε ότι σύμφωνα με το συνημμένο απόσπασμα – χάρτη έχουν τοποθετηθεί τα δεκάδες μικρά και μεγάλα υδατορέματα που διασχίζουν όχι μόνο το οδικό δίκτυο πρόσβασης που προβλέπεται αλλά και το υφιστάμενο με τα γήπεδα τοποθέτησης των Α/Γ.

Έτσι, παραβιάζεται η «Ως προς τις επιπτώσεις στα επιφανειακά ύδατα» αναφορά, σύμφωνα με την οποία:
Εκτιμώνται οι επιπτώσεις του έργου στο υδρογραφικό δίκτυο, όπως αυτές προκύπτουν από άμεσες παρεμβάσεις (διευθετήσεις, γεφυρώσεις, υδροληψίες κ.ά.) και έμμεσες μεταβολές (αφαίρεση βλάστησης από παρόχθιες ζώνες ή από σημαντικές εκτάσεις της λεκάνης απορροής κ.λπ.)
Εκτιμώνται οι επιπτώσεις στη διαθεσιμότητα υδατικού δυναμικού και στις ενδεχόμενες εποχικές μεταβολές της, για την τροφοδοσία των υφιστάμενων χρήσεων μετά την υλοποίηση του έργου
Εκτιμώνται οι μεταβολές που αναμένονται λόγω του έργου στα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά των επηρεαζόμενων μόνιμων και περιοδικών υδατορεμάτων.
Προσεγγίζεται η επίδραση του έργου ή της δραστηριότητας στις τάσεις μελλοντικής εξέλιξης της ποιότητας και ποσότητας των επιφανειακών υδάτων»,
Από τη στιγμή, δηλαδή, που στην υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. δεν παρατίθεται κανένα από τα ως άνω προαπαιτούμενα στοιχεία των επιφανειακών υδάτων που βρίσκονται πλησίον των περιοχών υλοποίησης του κυρίως έργου αλλά και εντός της περιοχής υλοποίησης των συνοδών έργων της οδοποιίας πρόσβασης, είναι αυτονόητο ότι δεν λαμβάνει χώρα ούτε και η αναγκαία αξιολόγηση – εκτίμηση των επιπτώσεων του υπό κρίση έργου ως προς αυτά.

Το σημαντικότερο από όλα που αφορά την δίαιτα των επιφανειακών υδάτων που είναι ιδιαίτερα κρίσιμη σε ζώνες προστασίας Natura 2000, είναι η μη προβλεπόμενη αδειοδότηση, σύμφωνα με το Ν. 4258/2014 οριοθέτηση, η διευθέτηση των υδατορεμάτων που τέμνουν εγκάρσια της οδούς διάνοιξης, πρόσβασης και κυρίως βρίσκονται εντός η σε άμεση γειτνίαση με τη θέση εγκατάστασης των Α/Γ.
Σαφώς προβλέπεται από τη νομοθεσία η αδειοδότηση με σύνταξη υδρολογικής και υδραυλικής μελέτης και δεν υπάρχει καμιά εξαίρεση για αυτή την κατηγορία των έργων.
Συνεπώς η απουσία τους θα πρέπει από μόνη της και μόνο να είναι λόγος ακύρωσης της ΜΠΕ μέχρι να προσδιοριστούν επαρκώς οι διατομές των υδατορεμάτων και οι γραμμές πλημμύρας αυτών.
Ακολουθεί το σχετικό άρθρο του νόμου, που διευκρινίζει ποιες κατηγορίες έργων εξαιρούνται.
Επίσης στο συνημμένο υδρολογικό χάρτη των υδατορεμάτων του όρους Γαιδουροβούνι διακρίνεται ευκρινώς το σύνολο των υδατορεμάτων στη θέση ανάπτυξης του έργου αλλά και στη συμβολή αυτών με τις βεβαιωμένες οδούς πρόσβασης η τις νέες διανοίξεις. Με σημαντικότερο υδατόρεμα μόνιμης ροής το ρέμα Νούπαντης που εκβάλει στον όρμο Τραχήλας του ανατολικού Μεσσηνιακού κόλπου, αποστραγγίζει μια μεγάλη λεκάνη που έχει αρχή στη θέση κατασκευής και έδρασης των Α/Γ και βρίσκεται σαφώς σε ζώνη προστασίας Νatura 2000 που σημαίνει ότι και τα ύδατα αυτά προστατεύονται από τη σχετική νομοθεσία με δεσμεύσεις και επιπλέον διατάξεις σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο νόμο 4258/2014 και στις ερμηνευτικές του διατάξεις.
Σημειωτέον ότι εδώ έχουμε σημαντική υπόγεια κατείσδυση λόγω της παρουσίας καρστικών σχηματισμών. Σημαντικές εμφανίσεις καρστικών κοιλωμάτων σε όλο το εύρος της επιφάνειας και ιδιαίτερα σημαντική υπόγεια κατάληξη ενός μοναδικού υπογείου υδατορέματος στην θέση Καταφύγι, που είναι βέβαιο ότι τροφοδοτείται από τα υπόγεια ύδατα της ζώνης Νατούρα και της επιμέρους υδρολογικής λεκάνης που περιλαμβάνει κυρίως το Γαιδουροβούνι.
Αυτά τα υπόγεια «ποτάμια» αναμένεται να κλείσουν (φραγή) αν κατασκευαστεί το έργο από τα φερτά υλικά εκσκαφών που θα «διαρρέουν» μέσα στις κοίτες των υδατορεμάτων και στα έγκοιλα των επιφανειακών καρστικών σχηματισμών, μια και δεν προβλέπεται η απομάκρυνση τους αλλά και ίσως δεν είναι δυνατή λόγο της μεγάλης μορφολογικής κλίσης στις κορυφές τοποθέτησης των Α/Γ.

Άρθρο 4 του Ν. 4258/14
Εξαιρέσεις από την Οριοθέτηση

Δεν απαιτείται οριοθέτηση των υδατορεμάτων:
1.1. Για την εκτέλεση των πάσης φύσεως εργασιών άρσης προσχώσεων, εξαιρουμένων των αμμοληψιών, καθαρισμού κοίτης, συντήρησης και αποκατάστασης, καθώς και επισκευής υφισταμένων αντιπλημμυρικών έργων. Ως καθαρισμός – άρση προσχώσεων κοίτης υδατορέματος νοείται κάθε έργο, με εξαίρεση τις αμμοληψίες, που αποσκοπεί στον καθαρισμό της κοίτης από φερτά υλικά ή άλλα εμπόδια που δυσκολεύουν την ελεύθερη απορροή των υδάτων του υδατορέματος.
1.2. Για την εκτέλεση εργασιών καθαίρεσης αυθαιρέτων κατασκευών.
1.3. Για την κατασκευή φραγμάτων ταμίευσης υδάτων, όπως άρδευσης, ύδρευσης, αντιπλημμυρικής προστασίας, εμπλουτισμού υδροφόρων οριζόντων προς παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και υδροληψιών, υδροηλεκτρικών σταθμών, εφόσον αυτοί βρίσκονται πάνω στο σώμα του φράγματος, και αναβαθμών συγκράτησης φερτών υλών στις ορεινές κοίτες.
1.4. Για την κατασκευή ή επισκευή ή καθαίρεση γεφυρών και οχετών, καθώς και άλλων έργων προστασίας θεμελιώσεων γεφυρών, υπό την προϋπόθεση ότι αυτά συνοδεύονται από υδραυλική μελέτη με την οποία καθορίζονται οι γραμμές πλημμύρας για συγκεκριμένη περίοδο επαναφοράς και εντοπίζονται οι επιπτώσεις από την κατασκευή των έργων, στην ομαλή ροή των πλημμυρικών παροχών. Στην περίπτωση αυτή η πάκτωση των ακρόβαθρων των γεφυρών, υλοποιείται έξω από τις εν λόγω γραμμές πλημμύρας.
1.5. Για την κατασκευή έργων υποδομής που δεν επηρεάζουν την υφιστάμενη φυσική ή διαμορφωμένη κοίτη του υδατορέματος και γενικά την παροχετευτικότητά του, όπως σίφωνες και υπόγειοι αγωγοί, καθώς και αγωγοί υδροληψίας και διάθεσης αποβλήτων.
1.6. Για την κατασκευή των έργων ορεινής υδρονομίας, εκτός από τις περιπτώσεις που οι αρμόδιες δασικές υπηρεσίες τεκμηριωμένα κρίνουν απαραίτητη την οριοθέτηση, λόγω κατασκευής συγκεκριμένου έργου, καθώς και δασοτεχνικών έργων.
1.7. Για έργα και δραστηριότητες που εξυπηρετούν σκοπούς Εθνικής Άμυνας, καθώς και έργα ή δραστηριότητες που απαιτούνται για την άμεση αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών κατά τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 4014/2011.

2. Για μικρά υδατορέματα, όπως αυτά ορίζονται στην παρ. 2 του άρθρου 1 του παρόντος, δεν απαιτείται η οριοθέτησή τους. Κατ’ εξαίρεση και εφόσον συντρέχουν ειδικοί λόγοι προστασίας αυτών, είναι δυνατή η οριοθέτησή τους με απόφαση του Γενικού Γραμματέα της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης η οποία εκδίδεται μετά από εισήγηση της Διεύθυνσης Υδάτων και της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης, σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 2 και 3 του παρόντος. Για τις περιπτώσεις μικρών υδατορέματων, εντός της Περιφέρειας Αττικής απαιτείται και η σύμφωνη γνώμη της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής του άρθρου 140 του ν. 4070/2012 (Α’ 82).
   Επίσης στην έκδοση ερμηνευτικής απόφασης αναφορικά με την οριοθέτηση υδατορέματος σε περιοχές Natura και σε δάση  που προέβη το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, αναφέρονται τα ακόλουθα.
   Πιο συγκεκριμένα, η απόφαση που υπογράφει ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Ν. Ταγαράς, διευκρινίζει ότι κατά την ερμηνεία του δεύτερου εδαφίου της παρ. Α.4 του άρθρου 3 του ν. 4258/2014, όπως ισχύει, η διαδικασία επικύρωσης του καθορισμού οριογραμμών υδατορέματος πρέπει να γίνεται με προεδρικό διάταγμα και όσον αφορά στα τμήματα των ρεμάτων που εμπίπτουν σε δασικές περιοχές και περιοχές Natura.

Αποδεικνύεται, λοιπόν, έτι μία φορά ότι, πέραν όλων των άλλων, η υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. στερείται όχι μόνο της δέουσας επιστημονικής θεμελίωσης και τεκμηρίωσης, αλλά και της προβλεπόμενης αδειοδότησης των υδατορεμάτων που έπρεπε ήδη να έχει εξασφαλιστεί, σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία, εξ ου και αρμόδια περιβαλλοντική αρχή δέον όπως αρνηθεί την έγκρισή της.

2. Ως προς τα υπόγεια ύδατα.

Προβλέπεται ότι η εκάστοτε Μ.Π.Ε. θα πρέπει να περιέχει:
Περιγραφή των υδρογεωλογικών χαρακτηριστικών της περιοχής μελέτης με στοιχεία που αφορούν την έκταση και τα όρια της υδρολογικής και υδρογεωλογικής λεκάνης, τους συντελεστές εμπλουτισμού, το συνολικό όγκο υδατικών αποθεμάτων, τις αναμενόμενες στάθμες και τα σημεία εκφόρτισης του υπόγειου υδροφορέα
Περιγραφή των υφισταμένων χρήσεων, θεσμοθετημένων και πραγματικών, των υπόγειων υδατικών πόρων
Παρουσίαση των διαθέσιμων ποσοτικών και ποιοτικών στοιχείων στους κύριους υπόγειους υδροφορείς, καθώς και σε όσους επηρεάζονται από το έργο ή τη δραστηριότητα
Διαθέσιμες διαχρονικές μεταβολές και τάσεις εξέλιξης της ποιότητας και ποσότητας των υπόγειων υδάτων.
Ωστόσο, σε ευθεία αντίθεση με τα ανωτέρω, στην οικεία παράγραφο της υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. απουσιάζει εντελώς η περιγραφή των υφισταμένων χρήσεων, θεσμοθετημένων και πραγματικών, των υπόγειων υδατικών πόρων, των διαθέσιμων ποσοτικών και ποιοτικών στοιχείων των κύριων υπόγειων υδροφορέων και εν γένει των υδρογεωλογικών χαρακτηριστικών και ιδιοτήτων των υπόγειων υδάτων των περιοχών υλοποίησης των συνοδών έργων της οδοποιίας πρόσβασης, παρότι το υπό κρίση έργο σκοπείται να πραγματοποιηθεί στο Υπόγειο Υδατικό Σύστημα «Σύστημα Δυτ. Ταΰγετου» (GR0100090) του Υδατικού Διαμερίσματος Δυτικής Πελοποννήσου, σύμφωνα με παραδοχές της ίδιας της Μ.Π.Ε.
Έτσι, παραβιάζεται η παράγραφος «Ως προς τις επιπτώσεις στα υπόγεια ύδατα» του Παραρτήματος , σύμφωνα με την οποία:
Περιγράφεται η συσχέτιση των φάσεων κατασκευής και λειτουργίας του έργου με την υδρογεωλογία της περιοχής επιρροής του, εστιάζοντας κυρίως στον υποκείμενο υδροφορέα ή/και στις ροές τροφοδοσίας του
Ο βαθμός ανάλυσης της εκτίμησης των επιπτώσεων στα υπόγεια ύδατα θα πρέπει να είναι ανάλογος με το βαθμό της παραπάνω συσχέτισης
Εκτιμώνται οι επιπτώσεις στη στάθμη των επηρεαζόμενων υδροφορέων (υποκείμενου και κατάντη) και υπολογίζεται η διαθεσιμότητα υπόγειων υδάτων, με τις ενδεχόμενες εποχικές μεταβολές της, για την τροφοδοσία των υφιστάμενων χρήσεων μετά την υλοποίηση του έργου
Εκτιμώνται οι μεταβολές που αναμένονται λόγω του έργου στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των επηρεαζόμενων υπόγειων υδάτων
Προσεγγίζεται η επίδραση του έργου ή της δραστηριότητας στις τάσεις μελλοντικής εξέλιξης της ποιότητας και ποσότητας των υπόγειων υδάτων».
Από τη στιγμή, δηλαδή, που στην υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. δεν παρατίθεται κανένα από τα ως άνω προαπαιτούμενα στοιχεία των υπόγειων υδάτων της περιοχής υλοποίησης του υπό κρίση έργου, είναι αυτονόητο ότι δεν λαμβάνει χώρα ούτε και η αναγκαία αξιολόγηση – εκτίμηση των επιπτώσεών του ως προς αυτά, όπως αποδεικνύεται, άλλωστε, και από το οικείο κεφάλαιο αυτής, όπου το μόνο που αρκείται να αναφέρει όλως γενικά και αόριστα ο φορέας του έργου είναι ότι:
Δεν αναμένεται να προκύψει καμία επίπτωση στην ποιότητα των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων κατά τη διάρκεια λειτουργίας του υπό μελέτη έργου.
Αυτό όμως είναι εντελώς αναπόδεικτο, γιατί οι συγκεκριμένες λεκάνες απορροής που προβλέπονται οι οδοί πρόσβασης η έργα θεμελίωσης και τοποθέτησης Α/Γ θα αποτελέσουν ένα τροποποιημένο υδατικό σύστημα, που θα επιφέρει αλλαγές στη δίαιτα των επιφανειακών και κυρίως των υπογείωνυδάτων γιατί α) θα μειωθεί δραματικά ο συντελεστής κατείσδυσης στο γεωλογικό σχηματισμό των καρστικών πετρωμάτων, που αποτελείται από ανθρακικούς σχηματισμούς που αναφέρονται ως πολύχρωμα μάρμαρα Ταϋγέτου, που καλύπτει σε μεγάλο ποσοστό το σύνολο της περιοχής των έργων που είναι σχηματισμός έντονα διαπερατός, επειδή οι εκατοντάδες τόνοι σκυροδέματος θα κλείσουν ερμητικά όλα τα στόμια και του πόρους του υπεδάφους στη ζώνη θεμελίωσης των Α/Γ και περιφερειακά αυτών σε μια πολύ μεγάλη έκταση της τάξης των 10 – 20 στρεμμάτων για κάθε μια από αυτές τουλάχιστον, και β) θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην φραγή των διερχόμενων ανέμων που συνήθως μεταφέρουν και μεγάλο όγκο ατμοσφαιρικών κατακρημνισμάτων, που θα ανακόπτονται σε όλο το εύρος της ζώνης των Α/Γ και θα μηδενίζουν την ταχύτητα τους και τη ροή τους. Αυτό ισοδυναμεί με σημαντική αν όχι παντελή έλλειψη ύδατος πίσω από αυτές, μείωση της κατείσδυσηςτων υδάτων στο υπέδαφος, αλλαγή του μικροκλίματος και αύξηση της εξατμισοδιαπνοής. Δηλαδή μια κρίσιμη μάζα νερού χιλιάδων κυβικών μέτρων ετησίως θα απουσιάζει από την ετήσια τροφοδοσία και των εμπλουτισμό των μοναδικών υδροφόρων οριζόντων που αποθηκεύουν το νερό για τη λειτουργία των πηγών, την άρδευση και ύδρευση της περιοχής που αντιμετωπίζει ιδιαίτερα προβλήματα στις τ.κ. Πλάτσας, Πηγής, Νομιτσί, Λαγκάδας, της ΝΔης απόληξης του δήμου Δυτ. Μάνης και δυτικού Ταϋγέτου.
Επίσης από την εμφάνιση των σημείων υδροληψίας στο σχετικό http://lmt.ypeka.gr/public_view.html του ΥΠΕΝ «θέαση» υπάρχει ενδεικτικός χάρτης με τις υδροληψίες της εγγύτερης περιοχής σε βαθμό που έχουν μέχρι σήμερα καταχωρηθεί. Διαπιστώνεται ότι υπάρχει ένας πάρα πολύ μικρός αριθμός υδροληψιών που αποδεικνύει ότι το νερό είναι σε έλλειψη στην εγγύτερη και ευρύτερη περιοχή της ΔΕ Λεύκτρου και δη στην περιοχή του όρους Γαιδουροβούνι. Άλλωστε η περιοχή τα τελευταία χρόνια εμφανίζει καταγεγραμμένα σοβαρά προβλήματα υδροδότησης σύμφωνα με στοιχεία του Δήμου, λόγω και της ιδιαίτερα σημαντικής αύξησης των επισκεπτών τα τελευταία χρόνια κατά τους θερινούς μήνες.
Αποδεικνύεται, λοιπόν, έτι μία φορά ότι, πέραν όλων των άλλων, η υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. πάσχει επιστημονικής θεμελίωσης και τεκμηρίωσης, εξ ου και η αρμόδια περιβαλλοντική αρχή δέον όπως αρνηθεί την έγκρισή της.

3. Παραβίαση των «Μορφολογικά και τοπιολογικά χαρακτηριστικά» και «Επιπτώσεις στα μορφολογικά και τοπιολογικά χαρακτηριστικά».
   Σύμφωνα με τα παραπάνω, εντός της εκάστοτε Μ.Π.Ε. θα πρέπει να:
   Καταγράφεται το συνολικό τοπίο αναφοράς και οι επιμέρους ενότητές του.
   Αναφέρονται εκτάσεις που σχετίζονται με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση του Τοπίου, η οποία κυρώθηκε με το ν. 3827/2010 (Α’ 30).
   Εντοπίζονται ενδεχόμενες τοπιολογικές εξάρσεις που συσχετίζονται με το έργο ή τη δραστηριότητα.
   Αναφέρονται στοιχεία της σημαντικότητας και της τρωτότητας του τοπίου.»
   Πλην όμως, στην υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. δεν γίνεται ούτε η δέουσα ως άνω ανάλυση των τοπιολογικών χαρακτηριστικών της περιοχής εγκατάστασης των κρινόμενων Α/Π, ούτε φυσικά και η βάσει αυτής αξιολόγηση των επιπτώσεών του ως προς αυτά.
   Το σημαντικότερο όλων που αποτελεί από μόνοτου μοναδικό φαινόμενο σε εγκατάσταση Αιολικού πάρκου τέτοιου μεγέθους με «Γιγαντοανεμογεννήτριες» είναι το γεγονός ότι ενώ το ύψος του όρους Γαιδουροβούνι είναι μεσοσταθμικά από τη βάση εξάπλωσης των οικισμών μέχρι 500 μέτρα υψηλοτέρα, θα έχει τις μεγαλύτερες δυνατές θηριώδεις θα τις ονομάζαμε Α/Γ που θα φθάνουν σε ύψος από τη βάση τους τα 200 μέτρα.
   Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η αναλογία όρος προς ανεμογεννήτρια περιορίζεται στο 500/200 δηλαδή 2.5/1. Ενώ στην πλειονότητα τους η σχέση εφαρμογής και εγκατάστασης αυτών είναι τουλάχιστον 5/1. Αποτελεί δε αυτό το γεγονός μοναδικό στα χρονικά σε περιοχή της Ευρώπης και μάλιστα σε ζώνη προστασίας Natura 2000, με τόσους παραδοσιακούς και σημαντικούς οικισμούς σε άμεση γειτνίαση στη ζώνη επιρροής του έργου.
   Ο δείκτης αυτός της σχέσης Ο/Α (Όρος σε μέτρα προς ανεμογεννήτρια σε ύψος) δεν νοείται και δεν προβλέπεται να είναι μόλις 2.1/1 σε παράκτιες περιοχές, γιατί έχει άμεσο αντίκτυπο στα τοπιολογικά χαρακτηριστικά και όχι μόνο. Επίσης αποκλείει τη μοναδική κορυφογραμμή και δεσμεύει τον κρίσιμο μοναδικό υδροκρίτη του όρους Γαιδουροβούνι μεταξύ των άλλων.
   Εξάλλου, η διαδικασία ένταξης τόσο φαραωνικών έργων στο περιβάλλον βασίζεται στην οπτική σύζευξή τους με τα τοπιολογικά στοιχεία της περιοχής εγκατάστασης, ενώ η αισθητική του τοπίου αξιολογείται σύμφωνα με τα βασικά στοιχεία του χώρου που γίνονται άμεσα αντιληπτά από τους κατοίκους της περιοχής του έργου και τους χρήστες, όπως στοιχεία του δομημένου και του φυσικού περιβάλλοντος, καθώς και τυχόν ιστορικά και πολιτιστικά στοιχεία της περιοχής.
   Ωστόσο, στην υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. δεν εκτίθενται και φυσικά δεν αξιολογούνται οι αυτονόητες αρνητικές επιπτώσεις των υπό κρίση Α/Π στο τοπίο, εξ ου και αρμόδια περιβαλλοντική αρχή δέον όπως αρνηθεί την έγκριση της υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. και για το λόγο αυτό.
4. Παραβίαση της παραγράφου «Επιπτώσεις σχετικές με τα γεωλογικά, τεκτονικά και εδαφολογικά χαρακτηριστικά», αλλά και της παραγράφου «Σχέδια του έργου ή της δραστηριότητας»
   Η μη παρουσίαση χαρακτηριστικών της χάραξης και των διατομών της προς διάνοιξη οδοποιίας στην Μ.Π.Ε αλλά και η απουσία Τεχνικής Έκθεσης Οδοποιίας, αποτελεί σοβαρότατη έλλειψη, δεδομένου ότι με την χρήση των αναλυτικών διατομών σχεδιάζεται η ζώνη κατάληψης του έργου στις οριζοντιογραφίες.
   Μόνο έτσι θα ήταν δυνατό να γίνει γνωστό πως έχει σχεδιαστεί η οδός πρόσβασης και να εκτιμηθούν οι επιπτώσεις των ορυγμάτων και των επιχωμάτων, δηλαδή τα προβλήματα τυχόν κατολισθήσεων και βραχοπτώσεων τα οποία θα προκαλέσουν, καθώς και η σημαντική αλλοίωση της γεωμορφολογίας και η μεταβολή του τοπίου στην περιοχή.
   Λόγω δε της σημασίας των διατομών της οδοποιίας για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων υπήρχε υποχρέωση παρουσίασης χαρακτηριστικών ορυγμάτων, επιχωμάτων και ένταξης διατομών στις Μ.Π.Ε. ήδη βάσει της εγκυκλίου 37/03-10-1994 (αρ.πρωτ. ΔΜΕΟ/δ/0/1158) «Προσωρινές προδιαγραφές για μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων από οδικά έργα» και φυσικά προβλέπεται και στην ως άνω υπ’ αριθ. οικ. 170225 από 20.1.2014 Απόφαση του Υπουργού Π.Ε.Κ.Α. και δη:
   (α) στο Παράρτημα 4.10, σύμφωνα με το οποίο:
   «Για έργα ή δραστηριότητες της 10ης Ομάδας «Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας» της υ.α.1958/2012 (Β’ 21), το περιεχόμενο της ΜΠΕ όπως καθορίζεται στα Παραρτήματα 2 και 3 της παρούσας Απόφασης διαμορφώνεται με βάση και τις ακόλουθες διαφοροποιήσεις:…
   «Αναλυτική περιγραφή σχεδιασμού του έργου ή της δραστηριότητας», θα πρέπει να αναφερθούν όλα τα μεγέθη και χαρακτηριστικά του σχεδιασμού του έργου και των συνοδών του. Ειδικότερα απαιτούνται τουλάχιστον:
   Αναλυτική περιγραφή των συνοδών έργων οδοποιίας, καθώς και:
   Τυπικές διατομές.
   Δυσμενείς διατομές, όσον αφορά στις διαφοροποιήσεις στο ανάγλυφο.
   Μέτρα, δράσεις και παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων που έχουν ενταχθεί στο σχεδίασμά του έργου…»
   (β) στην παράγραφο «Σχέδια του έργου ή της δραστηριότητας» του Παραρτήματος σύμφωνα με την οποία:
   «Οι κατ’ ελάχιστο απαραίτητοι χάρτες και σχέδια αναφέρονται ακολούθως και θα πρέπει να συμπληρώνονται με το κατάλληλο κάθε φορά υλικό τεκμηρίωσης, είτε αυτό αφορά πρόσθετους χάρτες/σχέδια είτε προσθήκη πληροφοριών επί των παρακάτω χαρτών…
   Σχέδια του έργου ή της δραστηριότητας…
   Επιδράσεις στο ανάγλυφο (διατομές, εκσκαφές)…»
   Λόγω των ανωτέρω (μη παρουσίαση διατομών, έλλειψη παρουσίασης ορυγμάτων και επιχωμάτων οδοποιίας και ζώνης κατάληψης), στην Μ.Π.Ε. γίνεται σαφής υποεκτίμηση των επιπτώσεων στη γεωμορφολογία, στην γεωφυσική ευστάθεια της περιοχής επέμβασης, αλλά και στο τοπίο, κυρίως από τα έργα οδοποιίας. Το κρισιμότερο όλων είναι ότι απουσιάζει η αναγνωριστική γεωλογική μελέτη που είναι κρίσιμη σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία, η γεωτεχνική έρευνα και οι εργαστηριακές δοκιμές,λόγο της φύσης των πολλών ορυγμάτων και επιχωμάτων αλλά και των ασταθών γεωλογικών σχηματισμών που χαρακτηρίζονται από σειρές εφιπεύσεων (είδος ρηγματωδών φαινομένων ζωνών αστάθειας) που παρουσιάζουν έντονη διάβρωση, τεκτονισμό, καρστικοποιημένα πρανή και καταπτώσεις στη μάζα του όπως πρόεκυψε και από τη σχετική βιβλιογραφία αλλά και την αυτοψία σε όλο το μήκος της κατασκευής των έργων και των όποιων πιθανών οδών πρόσβασης σε αυτά.
5. Παραβίαση του Παραρτήματος, «Προδιαγραφές Ειδικής Οικολογικής Αξιολόγησης (ΕΟΑ) για έργα και δραστηριότητες που βρίσκονται σε περιοχή του Δικτύου Natura 2000, για την οποία δεν προβλέπονται ειδικότερες πρόνοιες προστασίας και διαχείρισης ή δεν συντρέχουν ειδικές προϋποθέσεις».

Η τελικώς υποβληθείσα ΕΟΑ παραβιάζει τις εξής προβλέψεις.
(α) «Αποτύπωση των ανωτέρω πληροφοριών σε Χάρτες Τεκμηρίωσης», καθώς εντός της Ε.Ο.Α. απεικονίζονται ελλιπώς τα όρια των προστατευόμενων περιοχών και η εσωτερική τους χαρτογράφηση με τις κατανομές των τύπων οικοτόπων και ειδών και τα ενδιαιτήματά τους στην Περιοχή Μελέτης σε χάρτες ακατάλληλου υπόβαθρου και κλίμακας.
(β) «Αποτύπωση των ανωτέρω πληροφοριών σε Χάρτες Τεκμηρίωσης», καθώς εντός της Ε.Ο.Α. δεν απεικονίζονται ΚΑΘΟΛΟΥ οι κατανομές των τύπων οικοτόπων και ειδών και τα ενδιαιτήματά τους στην Περιοχή Έρευνας Πεδίου σε χάρτες κατάλληλου υπόβαθρου και κλίμακας.
(δ) Εντός της Ε.Ο.Α. δεν αναφέρονται οι κύριες πιέσεις – απειλές των τύπων οικοτόπων ή/και των ειδών για τα οποία έχει χαρακτηριστεί η ως άνω περιοχή NATURA 2000 ως ΕΖΔ.
Το πλέον σημαντικό στην Ειδική Οικολογική αξιολόγηση είναι η μεταβολή όχι μόνο των παραγόντων της κλιματικής αλλαγής σε μια ευάλωτη ζώνη της δυτικού Ταϋγέτου όπως περιγράφεται και στην πρόσφατη μελέτη “Υδροκλιματικά, βιοκλιματικά και γεωλογικά χαρακτηριστικά της Περιφέρειας Πελοποννήσου”, του καθηγητή κυρίου Χρήστου Ζερεφού, αλλά κυρίως της σημαντικής αλλαγής του μικροκλίματος εξαιτίας της εγκατάστασης και λειτουργίας των «Γιγαντοανεμογενητριών» που μηδενίζουν την κινητική ενέργεια του ανέμου με τις υγρές μάζες που μεταφέρει και την μετατρέπουν σε ηλεκτρική. Αυτό σημαίνει ότι βιοκλιματικά το πεδίο πίσω από τις Α/Γ θα έχει σημαντική μείωση της επιφανειακής υγρασίας κάτω από 8% στην ξηρή περίοδο, θα είναι ευάλωτο σε ανάφλεξη, δεν θα μπορέσει να υποστηρίξει την πανίδα τουλάχιστον από άποψηύδατος η δρόσου, και βεβαίως θα προκαλέσει σημαντική εξασθένιση και πιθανή εξαφάνιση της χλωρίδας και όλων των προστατευόμενωνφυτοκοινωνιών. Δυστυχώς η παράμετρος αυτή αγνοήθηκε παντελώς, παρά τα όσα αναφέρονται στη μελέτη του ακαδημαϊκού, καθηγητή κυρίου Ζερεφού. Στην πραγματικότητα αναιρεί τη λειτουργία της ζώνης προστασίας Natura 2000 στην πράξη, με οδυνηρές μη αναστρέψιμες περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Επίσης θα πρέπει να αναφερθεί το γεγονός που προκύπτει και στην βιβλιογραφία ότι «ανεμογεννήτριες» σε μικρότερο μέγεθος χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα σε περιοχές με χαμηλές θερμοκρασίες το χειμώνα για την προστασία από τον παγετό σε δενδρώδεις η άλλες καλλιέργειες. Δηλαδή περιστρέφονται για την ανύψωση της θερμοκρασίας της επιφάνειας του εδάφους εκεί που λειτουργούν. Ονομάζονται δε και «ανεμομείκτες». Υπάρχει αντίστοιχη αναφορά για το ίδιο ζήτημα. από μελέτη ερευνητών του Harvard.

Παρ’ όλα αυτά, η Ε.Ο.Α. αποκρύπτει τα ανωτέρω δεδομένα, εξ ου και δεν προτείνει τα αναγκαία μέτρα αντιμετώπισης ή αντιστάθμισης των ως άνω σημαντικών αρνητικών επιπτώσεων.
Κατά συνέπεια, η υπό διαβούλευση Ε.Ο.Α. έχει συνταχθεί κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας και άρα είναι πλημμελής και έωλη επιστημονικά, εξ ου και η αρμόδια περιβαλλοντική αρχή δέον όπως αρνηθεί την έγκρισή της.

Επειδή, με τα ανωτέρω δεδομένα και εν όψει των προβλέψεων του ισχύοντος, μεταγενέστερου του Ειδικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ, Αναθεωρημένου Περιφερειακού Πλαισίου, στο οποίο ενισχύεται η προστασία των ορεινών όγκων, ιδίως των περιοχών Νατούρα, και των δασικών οικοσυστημάτων τους, η χωροθέτηση με την προσβαλλόμενη πράξη του επίδικου αιολικού σταθμού, ως νέου έργου ΑΠΕ, στη ζώνη άνω των 800 μ., η οποία αποτελεί κατ’ εξοχήν περιοχή φυσικού αποθέματος και μάλιστα εντός δασικής έκτασης, καθώς και η διάνοιξη νέας οδού, εντός δασικής και γεωλογικά δυσμενής ζώνης λόγο καρστικοποιημένων σχηματισμών στην επιφάνεια, έχρηζαν ειδικότερης αιτιολογίας αναφορικά με τη στάθμιση στην οποία προέβη η ΜΠΕ και ΕΟΑ σχετικά με το μέγεθος του κόστους ποιοτικά και ποσοτικά που συνεπάγεται αυτή για το περιβάλλον. Συνεπώς, η ΑΕΠΟ, με την οποία προτείνεται να αδειοδοτούνται τα επίδικα αιολικά πάρκα σε θέσεις άμεσης γειτνίασης με οικισμούς και μεταξύ τους θεωρείται ιδιαίτερα επισφαλής για την βιωσιμότητα του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος.

Καλαμάτα, 09.09.2024
Ο Γνωμοδοτών γεωλόγος – περιβαλλοντολόγος
ΜΙΧΑΗΛ Δ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΨΑΡΩΝ 16, ΚΑΛΑΜΑΤΑ 24100
Α.Μ. πτυχίου μελετητή 8823 – ΤΗΛ.: 6944144295
EMAIL: mix.anton63@gmail.com

Το άρθρο ΘΕΜΑ: ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΙΟΛΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ «ΓΑΙΔΟΥΡΟΒΟΥΝΙ» ΛΟΓΩ ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.

Την έντονη και μαζική αντίδραση φορέων, συλλόγων και κατοίκων προκαλεί η πρόθεση της εταιρείας VOLTON να εγκαταστήσει 71 ανεμογεννήτριες ύψους 150 έως 170 μέτρων σε τέσσερα βουνά της κεντρικής Πελοποννήσου, κάποια από τα οποία είναι πολύ γνωστά και εμβληματικά. Στο μάτι του αιολικού κυκλώνα μπήκαν το Μαίναλο, ο Πάρνωνας, το Αρτεμίσιο και η Τσεμπερού. Το έργο, που φέρει τον τίτλο «MORES» και βρίσκεται εντός των Δήμων Τρίπολης, Άργους, Μυκηνών, Μεγαλόπολης και Βόρειας Κυνουρίας, προκαλεί δριμύτατες αντιδράσεις.

Η κορυφή του όρους Αρτεμίσιο, επάνω στην οποία θα τοποθετηθούν ανεμογεννήτριες

Μέρος του ενιαίου Αιολικού Σταθμού Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) και των συνοδών του έργων χωροθετείται εντός προστατευόμενων περιοχών του Δικτύου Νatura 2000, καθώς και λοιπών προστατευτικών καθεστώτων. Το έργο εμπίπτει εντός Ζώνης Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ), Σημαντικής Περιοχής για τα Πουλιά (ΣΠΠ) και Καταφυγίου Άγριας Ζωής (ΚΑΖ). Καθώς οι πιθανότητες εκτοπισμού ειδών πανίδας ή και πρόσκρουσης ειδών ορνιθοπανίδας εντός των προστατευόμενων περιοχών ΖΕΠ, ΣΠΠ, ΚΑΖ που θα εγκατασταθεί το έργο, αλλά και μόλις 780 μέτρα μακριά από περιοχή Ειδικής Ζώνης Διατήρησης, είναι μεγάλες, είναι πιθανό οι προστατευόμενες περιοχές να απολέσουν τα χαρακτηριστικά για τα οποία εντάχθηκαν σε καθεστώς προστασίας και διατήρησης. Καθώς η περιοχή αφορά επί της ουσίας τέσσερα διαφορετικά βουνά, αναπόφευκτα οι αρνητικές επιπτώσεις του έργου μεγεθύνονται εκθετικά με επακόλουθες συνέπειες που θα εκτείνονται σε μεγάλη εμβέλεια, επηρεάζοντας δραστικά την πολύμορφη φυσιογνωμία της ευρύτερης περιοχής.

Σημειώνεται πως στην ΜΠΕ δεν αναφέρεται καθόλου ότι πλησίον της θέσης «Τσεμπερού» και εντός του Καταφυγίου Άγριας Ζωής (ΚΑΖ) του έργου λειτουργεί ήδη αιολικός σταθμός με 12 ανεμογεννήτριες. Επιπλέον, μεταξύ της θέσης «Τσεμπερού» και της Παλαιοχούνης έχουν λάβει βεβαίωση παραγωγού αιολικοί σταθμοί με συνολικά ακόμη 12 ανεμογεννήτριες και είναι σε αξιολόγηση αιολικοί σταθμοί με τέσσερις ανεμογεννήτριες. Πλησίον της θέσης «Βαλτέτσι» του έργου και μεταξύ Βαλτετσίου – Δόριζας, λειτουργούν ήδη αιολικοί σταθμοί με 14 ανεμογεννήτριες, ενώ πλησίον της θέσης «Βαλτέτσι» στο νότιο Μαίναλο έχει λάβει βεβαίωση παραγωγού αιολικός σταθμός με 54 ανεμογεννήτριες.

Εξάλλου, πλησίον της θέσης «Νεστάνη» του έργου λειτουργεί ήδη αιολικός σταθμός με 12 ανεμογεννήτριες, μεταξύ Καρυάς – Σχινοχωρίου έχει βεβαίωση παραγωγού αιολικός σταθμός με 12 ανεμογεννήτριες, πλησίον της θέσης «Νεστάνη» κοντά στο Κάστρο Μουχλί έχει άδεια εγκατάστασης αιολικός σταθμός με επτά ανεμογεννήτριες, ενώ βεβαίωση παραγωγού έχουν λάβει δύο αιολικοί σταθμοί με 16 ανεμογεννήτριες. Τέλος, πλησίον της θέσης «Άγιος Πέτρος» του συγκεκριμένου έργου και μεταξύ Άγιου Πέτρου – Δραγουνίου/ Άνω Δολιανών έχουν άδεια λειτουργίας δύο αιολικοί σταθμοί με οκτώ ανεμογεννήτριες, έχει άδεια εγκατάστασης αιολικός σταθμός με πέντε ανεμογεννήτριες, ενώ βεβαίωση παραγωγού έχει αιολικός σταθμός με τρεις ανεμογεννήτριες.

Όμως, παρά την πληθώρα των ανεμογεννητριών, η ΜΠΕ του έργου είναι ελλιπής ως προς την πληροφόρηση για δεκάδες αιολικούς σταθμούς στις ζώνες του έργου, ακόμη και πλησίον των θέσεών τους, γεγονός που καθιστά αδύνατη την ουσιαστική αξιολόγηση των σωρευτικών – συνεργιστικών επιπτώσεων του έργου. Κι αυτό, χωρίς να υπολογιστούν τα δεκάδες φωτοβολταϊκά και μονάδες αποθήκευσης στην περιοχή με αιτήσεις ή σε λειτουργία, που πολλαπλασιάζουν τις αρνητικές επιπτώσεις του συγκεκριμένου έργου.

Σε ότι αφορά τη δημιουργία θέσεων εργασίας στην περιοχή και τα αντισταθμιστικά οφέλη, παρά τις αόριστες αναφορές που κάνει η ΜΠΕ, το έργο σε καμία περίπτωση δε διαφαίνεται ότι θα συμβάλλει στην ανάπτυξη της τοπικής κοινωνίας. Αφενός μεν οι θέσεις είναι εξαιρετικά λίγες και για μικρό χρονικό διάστημα, κατά το στάδιο κατασκευής και τα αντισταθμιστικά οφέλη είναι ασήμαντα και ανίκανα, είτε να κρατήσουν τους νέους ανθρώπους στην περιοχή, είτε να προσελκύσουν ανθρώπους σε αυτήν. Για παράδειγμα, οι 62 μόνιμές θέσεις εργασίας που επικαλείται η ΜΠΕ στην Εύβοια με πληθυσμό 210.815 κατοίκους αντιστοιχούν στο 0.000294% του πληθυσμού της. Αντίθετα, σε σύγκριση με άλλες οικονομικές δραστηριότητες, τα αιολικά εργοστάσια, εκτός του ότι προσφέρουν ελάχιστη απασχόληση, απειλούν να μειώσουν υφιστάμενες θέσεις εργασίας εξαιτίας της αρνητικής επίδρασης που έχουν στο φυσικό και πολιτιστικό τοπίο.

Συν τοις άλλοις, στη ΜΠΕ δεν εξετάζεται καν ο δυσμενής αντίκτυπος του έργου σε ανθρωπογενείς δραστηριότητες και άλλες χρήσεις γης, αφού σε αυτή αναφέρεται ότι «η εγκατάσταση και λειτουργία του υπό μελέτη έργου δεν αναμένεται να επιφέρει αλλαγή στις υφιστάμενες ανθρωπογενείς δραστηριότητες και χρήσεις γης της περιοχής , που, κατά κύριο λόγο, είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία και, δευτερευόντως, η ενασχόληση με τις υλοτομικές εργασίες».

Όμως, αυτός ο ισχυρισμός καταρρίπτεται, αφού η μελισσοκομία της ευρύτερης περιοχής θα πληγεί άμεσα. Είναι ενδεικτικό ότι για τις επιπτώσεις των αιολικών στη μελισσοκομία, ο Μελισσοκομικός Σύλλογος της υπερφορτωμένης από αιολικά Καρύστου κάνει λόγο, μεταξύ άλλων, για σύννεφα σκόνης που επικάθονται στην μελισσοκομική χλωρίδα από τις εργασίες και τις συνεχείς διελεύσεις βαρέων οχημάτων, καθιστώντας αδύνατη τη συλλογή νέκταρ, για την εμφάνιση ασθενειών και για ανεξέλεγκτη εκρίζωση και καταστροφή μελισσοκομικών φυτών με αποτέλεσμα τη λιμοκτονία και εξόντωση των μελισσών.

Από την άλλη, η πίεση του έργου στην τοπική κτηνοτροφία δεν περιορίζεται στις ζώνες των έργων (οδοποιία, βάσεις ανεμογεννητριών, γήπεδα εγκατάστασης μηχανημάτων ανύψωσης κατά την εγκατάστασή τους), που έπειτα παραμένουν με υποτυπώδη ή και χωρίς βλάστηση, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή των αιολικών σταθμών, όπου η βόσκηση μπορεί μεν να επιτρέπεται, αλλά ο θόρυβος καθιστά εξαιρετικά δύσκολες τις συνθήκες, τόσο για τους κτηνοτρόφους όσο και για τα ζώα.

Άμεσα θα πληγεί και ο θεματικός ήπιος τουρισμός της περιοχής. Ενδεικτικό, τέσσερις χαρακτηρισμένοι παραδοσιακοί οικισμοί είναι εντός ακτίνας 6 χιλιομέτρων από το έργο (η ΜΠΕ δεν αναφέρει τις ακριβείς αποστάσεις), πέντε αρχαιολογικοί χώροι σε απόσταση 2,1 έως 5,4 χλμ. και έξι μνημεία σε απόσταση 0,5 έως 5.9 χλμ. Πέραν αυτών, στα τέσσερα βουνά που θα εγκατασταθούν οι ανεμογεννήτριες υπάρχει πυκνό πλέγμα πεζοπορικών μονοπατιών διεθνούς, εθνικής, περιφερειακής και τοπικής εμβέλειας και στην περιοχή έχουν αναπτυχθεί πολλές μορφές ήπιου εναλλακτικού τουρισμού όπως περιπατητικός, ορειβατικός, φυσιολατρικός, ιστορικός, αρχιτεκτονικός, πολιτισμικός, θρησκευτικός, αγροτουρισμός, γεωτουρισμός, αγροτουρισμός, αθλοτουρισμός, γαστρονομικός τουρισμός και υπαίθριων δραστηριοτήτων.

Όπως γίνεται καταφανές, όλα αυτά είναι εκ διαμέτρου αντίθετα με την εκβιομηχάνιση του περιβαλλοντικού κεφαλαίου και με την αύξηση των τεχνητών επιφανειών πάνω στα βουνά και σε δυσαρμονία με την υφιστάμενη αρχιτεκτονική και πολιτισμική χροιά της ευρύτερης περιοχής.

Το σχεδιαζόμενο έργο προκαλεί ισχυρές αντιδράσεις, ακόμη και από παραδοσιακούς συντηρητικούς πολίτες. Ενδεικτικό είναι το ψήφισμα των προέδρων οκτώ χωριών της Βόρειας Κυνουρίας (Καστρίου, Μεσσοράχης, Ελάτου, Ωριάς, Νέας Χώρας, Καράτουλας, Περδικόβρυσης, Αγίου Γεωργίου), στο οποίο διατρανώνουν την πλήρη αντίθεσή τους στην εγκατάσταση των αιολικών σταθμών στην περιοχή «Άγιος Πέτρος». Ομόφωνα αρνητική για τη ΜΠΕ του αιολικού σταθμού «MORES» είναι απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μεγαλόπολης, το ίδιο και του Δημοτικού Συμβουλίου Βόρειας Κυνουρίας.

Για την υπόθεση έχουν κινητοποιηθεί οι δραστήριες συλλογικότητες SOS Μαίναλο και Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων που συλλέγουν υπογραφές κατά του έργου.

Πηγή: www.efsyn.gr

Το άρθρο Αιολικός «κυκλώνας» στην κεντρική Πελοπόννησο εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.

Πολλά έχουν αλλάξει σε πολύ μικρό διάστημα. Οι αλλαγές στο ανθρωπογενές και φυσικό περιβάλλον είναι ταχύτατες αλλά παράλληλα ακραίες και επαναλαμβανόμενες όλο και συχνότερα.
Η μικροκλιματική αλλαγή είναι ένα τεχνητό μετεωρολογικό φαινόμενο που περιγράφεται για πρώτη φορά.
Αναφέρεται σε αλλαγές που προκαλούνται από συστοιχίες ανεμογεννητριών, γιγαντιαίων διαστάσεων που αναπτύσσονται σε χαμηλού ύψους ορεινούς όγκους πλησίον παραθαλάσσιων περιοχών.
 Ομάδα δηλαδή αιολικών πάρκων σε μικρή απόσταση μεταξύ τους, αλληλεπιδρούν η συνεργάζονται τρόπο τινά, με αποτέλεσμα τη σημαντικά αισθητή μεταβολή του μικροκλίματος.
Αυτές οι αλλαγές έχουν αλυσιδωτές περιβαλλοντικές επιπτώσεις με απόληξη τον ίδιο τον άνθρωπο, που κατοικεί στη ζώνη ευρύτερης επιρροής των δραστηριοτήτων αυτών.
Συγκεκριμένα η προτεινόμενη ζώνη εγκατάστασης, αιολικών πάρκων στα ορεινά της δυτικής Μάνης, σε ευρέως γνωστή με ισχυρή βιοποικιλότητα, ζώνη Νατουρα, δημιουργούν σοβαρότατα προβλήματα ανθεκτικότητας των φυσικών περιβαλλοντικών δομών.
Ο λόγος λοιπόν της υψηλής επικινδυνότητας υποβάθμισης, δεν αξιολογείται στην υπό διαβούλευση ΜΠΕ του έργου.
Δεν γίνεται αναφορά στο σύνολο των αιολικών πάρκων ως τεχνητό ενεργειακό κέντρο που διαφοροποιεί της μικροκλιματικες συνθήκες, όχι μεμονωμένα, αλλά συνολικά με αλληλεπιδράσεις και συνδυαστικά, λόγω της γειτνίασης του ενός αιολικού πάρκου με το άλλο.
Αυτό συνιστά μια μεγάλη υποτίμηση της αθροιστικης μεταβολής των περιβαλλοντικών δεικτών και παραμέτρων κλιματικής προσαρμογής.
Υποτιμήθηκε συνεπώς το σύνολο των επιπτώσεων που χαρακτηρίζουν αντίστοιχα έργα και δραστηριότητες.
Βεβαίως το γεγονός έχει ιδιαίτερη σημασία γιατι δυστυχώς θα φέρει μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στην βιοποικιλότητα της ζώνης Νατουρα 2000. 
Παράλληλα θα προκαλέσει μόνιμες αλλαγές στη δίαιτα των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα τροποποιημένο υδατικό σύστημα, πολύ περισσότερο υποβαθμισμένο σε σύγκριση και με αυτό των καμένων δασών.
Τα τεχνικά έργα και η λειτουργία των γιγαντιαίων ανεμογεννητριών που λειτουργούν στην ουσία ως υδατοανεμοφρακτες σε μεγάλη επιφανειακή έκταση θα αλλοιώσουν σημαντικά την γεωμορφολογία του εδάφους σε κρίσιμο χώρο ανάπτυξης της χλωρίδας και της πανίδας.
 Η υγρασία του εδάφους κατάντη της κίνησης του ανέμου, θα εξαντληθεί ταχύτερα και οι ζώνες αυτές θα γίνουν ευάλωτες σε περισσότερες αναφλέξεις.
Η θερμοκρασία θα ανέλθει σημαντικά σε μεγαλύτερο ποσοστό, σχεδόν τριπλάσιο της κλιματικής αλλαγής.
Η περίφημη ζώνη Νατουρα της δυτικής Μάνης θα αποτελεί παρελθόν και θα αναφέρεται μόνο στην βιβλιογραφία.  
Αν ποτέ απομακρυνθούν οι κατασκευές, η διάβρωση και αποσάθρωση του εδάφους θα είναι τόσο μεγάλη και βαθιά που δεν θα μπορεί να υποστηρίξει κανενός είδους χλωρίδας.
Ακόμα και αν μεταφέρουν τα φορητά μεταλλικά μέρη των κατασκευών, δεν θα είναι ποτέ εφικτό να εξομαλυνθούν οι επιπτώσεις από την ισχυρή σκυροδέτηση του μητρικού πετρώματος στήριξης.  Που σημαίνει ότι τα φυσικά ύδατα δεν θα μπορέσουν ποτέ να κατεισδυσουν και να εμπλουτίσουν το υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα.
Η απουσία βιώσιμου υδροφόρου και η μερική υποβάθμιση του, θα έχει ως αποτέλεσμα την στείρευση πηγών, αλλά και την πρόκληση εντονότερων πλημμυρικών φαινομένων.
Συνεπώς αν θα μπορούσαν οι θετικές επιπτώσεις να αντισταθμίσουν όλα τα παραπάνω που περιληπτικά αναφέρονται, θα ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον να το γνωρίζουν οι κάτοικοι των γύρω παραδοσιακών και τουριστικών οικισμών ανατολικής και δυτικής Μάνης. Σημειωτέον ότι μετά την εγκατάσταση και λειτουργία όλων των αιολικών πάρκων θα αλλάξουν οι χρήσεις γης σε τεράστιες εκτάσεις, αφού είναι δεδομένο ότι θα έχει δημιουργηθεί ένα τροποποιημένο υδατικό ισοζύγιο που δεν θα μπορεί να υποστηρίξει της σημερινές χρήσεις γης συμπεριλαμβανομένης και της ήπιας αγροτουριστικης ανάπτυξης.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα που δεν έχει ερευνήσει επιστημονικά το φαινόμενο ταχύτατης ανάπτυξης αιολικών πάρκων σε τόσο μεγάλο βαθμό.  Οι ΜΠΕ και οι μελέτες ΕΟΑ δηλαδή περιβαλλοντικές και οικολογικής αξιολόγησης από ιδιώτες που ζητούν την εκμετάλλευση, δεν αποτελούν ασφαλή επιστημονική προσέγγιση στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Φορείς και διακεκριμένοι επιστήμονες καταθέτουν όλο και πιο συχνά διαφορετικές επιστημονικές τεκμηριώσεις.
Ας τους προσέξουμε. Η φύση έχει και αυτή τα όρια της, που κατά γενική ομολογία τα έχουμε ήδη ξεπεράσει.

Το άρθρο Τα αιολικά της Μάνης αλλάζουν το μικροκλίμα. Χιλιάδες στρέμματα θα αλλάξουν χρήσεις γης. εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.

Ως παράταξη “ΣΥΝ-εργασία” με αφορμή και την δασική πυρκαγιά στην περιοχή των Σερρών (Όρβηλος), η οποία έχοντας ήδη κάψει 26.000 στρέμματα συνεχίζει το καταστροφικό της έργο για 26η ημέρα, αποστείλαμε στοιχεία και μία σειρά ερωτημάτων προς το Υπουργείο Πολιτικής Προστασίας και στον αξιότιμο Υπουργό κ. Βασίλη Κικίλια.

Συνοπτικά εγείρονται σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την “συμπτωματική” εμφάνιση δασικών πυρκαγιών σε περιοχές για τις οποίες έχουν προηγηθεί αιτήσεις αδειοδότησης για την τοποθέτηση ανεμογεννητριών. Ομοίως και για το πόσο είναι συνταγματική ή αντισυνταγματική η αλλαγή του νόμου 4088 το 2014, όπου επιτρέπεται πλέον η τοποθέτηση ανεμογεννητριών σε πυρόπληκτες δασικές εκτάσεις.

Σας επισυνάπτουμε το σχετικό έγγραφο-ερώτημα. Αντιλαμβανόμαστε ότι είναι ένα πολυσέλιδο έγγραφο, ωστόσο λόγω ότι πρόκειται για μία τεκμηριωμένη έρευνα, δεν καθίσταται δυνατό να λάβει περιληπτική μορφή.

Θεσσαλονίκη 14/08/2024

Θέμα: «Ερωτήματα για την καταστροφική πυρκαγιά στον Όρβηλο Σερρών»

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

Δεδομένων των τελευταίων γεγονότων με τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Αττική και τις Σέρρες και δεδομένου ότι μέρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι απασχολημένοι με εσωκομματικές διαδικασίες και όχι με ζητήματα εθνικού σκοπού, αξιοποιώ το έννομο δικαίωμα μου ως επικεφαλής της παράταξης «ΣΥΝ-εργασία» και εκλεγμένος περιφερειακός σύμβουλος Θεσσαλονίκης, το οποίο προκύπτει από τα κάτωθι και σας καλώ να μου απαντήσετε στα ερωτήματα που ακολουθούν:

1. Άρθρο 102 του Συντάγματος της Ελλάδας:

Σύμφωνα με το άρθρο 102 του Συντάγματος της Ελλάδας, οι περιφερειακές αρχές, καθώς και τα περιφερειακά συμβούλια, έχουν την αρμοδιότητα να αναπτύσσουν πρωτοβουλίες και να εκφράζουν γνώμες για θέματα που αφορούν στη λειτουργία της Περιφέρειας. Επίσης, προβλέπεται ότι οι περιφερειακοί σύμβουλοι έχουν το δικαίωμα να ασκούν έλεγχο στις περιφερειακές αρχές και να υποβάλλουν ερωτήσεις σε αυτές.

2. Νόμος περί Περιφερειών:

Ο Νόμος περί Περιφερειών (Ν. 3852/2010) ρυθμίζει λεπτομερώς τη λειτουργία και τις αρμοδιότητες των περιφερειών στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τον νόμο αυτόν, οι περιφερειακοί σύμβουλοι έχουν το δικαίωμα να υποβάλλουν ερωτήσεις σε υπουργούς ή σε άλλα μέλη της κυβέρνησης.

Επιπλέον, ο Νόμος περί Περιφερειών ορίζει τις διαδικασίες και τους όρους υποβολής των ερωτήσεων από τους περιφερειακούς συμβούλους προς τους υπουργούς. Αναφέρει επίσης τις υποχρεώσεις των υπουργών να απαντούν σε αυτές τις ερωτήσεις εντός συγκεκριμένων χρονικών περιθωρίων.

Συνοψίζοντας, τόσο το Σύνταγμα της Ελλάδας όσο και ο Νόμος περί Περιφερειών παρέχουν τη νομική βάση για το δικαίωμα των περιφερειακών συμβούλων να υποβάλλουν ερωτήσεις σε υπουργούς.

Επιπλέον λεπτομέρειες που καθορίζονται από τον Νόμο περί Περιφερειών σχετικά με τη διαδικασία υποβολής ερωτήσεων από τους περιφερειακούς συμβούλους προς τους υπουργούς και τις υποχρεώσεις των υπουργών περιλαμβάνουν:

1. Διαδικασία υποβολής ερωτήσεων: Ο Νόμος περί Περιφερειών καθορίζει τους όρους και τις διαδικασίες υποβολής ερωτήσεων από τους περιφερειακούς συμβούλους προς τους υπουργούς. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη μορφή της ερώτησης, τα προθεσμιακά πλαίσια για την υποβολή ερωτήσεων, καθώς και τις διαδικασίες επεξεργασίας και απάντησης σε αυτές.

2. Υποχρεώσεις των υπουργών: Ο Νόμος περί Περιφερειών ορίζει τις υποχρεώσεις των υπουργών να απαντούν σε ερωτήσεις που υποβάλλουν οι περιφερειακοί σύμβουλοι εντός συγκεκριμένων χρονικών περιθωρίων.

Εισαγωγή

Η αυξανόμενη ανησυχία για την αλληλεπίδραση μεταξύ των αιτημάτων για εγκατάσταση ανεμογεννητριών και των πυρκαγιών που εκδηλώνονται στις συγκεκριμένες περιοχές, όπως οι Σέρρες και η Αθήνα, εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τις διαδικασίες αδειοδότησης και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι περιοχές όπου απορρίφθηκαν αιτήσεις για αιολικά πάρκα παρουσιάζουν αυξημένη δραστηριότητα πυρκαγιών, γεγονός που ενδέχεται να υποδεικνύει μια συσχέτιση μεταξύ των απορριπτικών αδειών και της επιθυμίας για καθαρισμό των εκτάσεων, προκειμένου να διευκολυνθεί η εγκατάσταση των ανεμογεννητριών.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν συλλεχθεί, παρατηρείται ότι, παρά τις απορρίψεις αδειών από την ΡΑΕ, ακριβώς στις ίδιες περιοχές εμφανίστηκαν πυρκαγιές. Πιο συγκεκριμένα στην εικόνα (Εικόνα 1) βλέπουμε τις άδειες για τα αιολικά πάρκα, με κόκκινο αυτές που απορρίφθηκαν από την ΡΑΕ και με πράσινο αυτές που εγκρίθηκαν. Στην (Εικόνα 2) βλέπουμε ότι ακριβώς στην ίδια περιοχή εμφανίστηκαν πυρκαγιές στον Ορβήλο και στο Μενοίκιο. Στις περιοχές παρόλο που υπήρχε έγκριση από την ΡΑΕ, απορρίφθηκαν από το δασαρχείο λόγω της έλλειψης διένεξης μεγάλων χωματόδρομων ώστε να διέλθουν τα φορτηγά για τις ογκώδεις ανεμογεννήτριες, καθώς αυτό είχε ως προϋπόθεση κόψιμο πολλών δέντρων.

Συμπωματικά ξέσπασαν πυρκαγιές και στις δύο περιοχές και δεν υπάρχει εδώ και 5 ημέρες καμία εναέρια συνδρομή της πυροσβεστικής, ενώ η φωτιά μαίνεται για 26^η ημέρα. Να επισημανθεί ότι α) η φωτιά καίει σε δύσβατα σημεία και β) στην περιοχή υπάρχουν κατάλοιπα πολεμικού υλικού από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο καθιστώντας επικίνδυνη την πρόσβαση σε επίγεια μέσα πυρόσβεσης.

Παράλληλα, η περιοχή της Αθήνας, όπου δεν έχουν εγκριθεί αιτήσεις, έχουν ξεσπάσει  πυρκαγιές, προκαλώντας ανησυχίες για τις περιβαλλοντικές πολιτικές και την αδειοδότηση. Στο σημείο που έγινε αίτημα για ανεμογεννήτριες ξέσπασε πυρκαγιά όπως φαίνεται (Εικόνα 3). Οι εταιρείες που είχαν κάνει αίτηση και απορρίφθηκε στον Βαρνάβα βρίσκονται στην εικόνα (4).

Στην εικόνα νούμερο (5) διαφαίνεται η αίτηση που απορρίφθηκε στον Ορβήλο. Στην εικόνα νούμερο (6) βρίσκεται η αίτηση που απορρίφθηκε για ανεμογεννήτριες στο Μενοίκιο.

Αγαπητέ κύριε Υπουργέ συμπτωματικά βλέπετε πως όπου απορρίφθηκε αίτηση για ανεμογεννήτριες ξέσπασαν πυρκαγιές.

Με βάση αυτά τα στοιχεία, είναι επιτακτική ανάγκη να τεθούν συγκεκριμένα ερωτήματα προς τα αρμόδια υπουργεία και τις ανεξάρτητες αρχές, ώστε να διασαφηνιστούν οι διαδικασίες αδειοδότησης και η πιθανή σύνδεση με τις πυρκαγιές.

Συγκεκριμένα, προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:

1. Ποιες είναι οι διαδικασίες αδειοδότησης για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών και πώς διασφαλίζονται οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις;

2. Υπάρχουν δεδομένα από προηγούμενες περιπτώσεις που να δείχνουν συσχέτιση μεταξύ απορριφθέντων αιτημάτων αιολικών πάρκων και αυξημένης δραστηριότητας πυρκαγιών;

3. Ποιες στρατηγικές προτίθεστε να εφαρμόσετε για την πρόληψη και την αντιμετώπιση των πυρκαγιών σε περιοχές όπου υπάρχουν αιτήματα για αιολικά πάρκα;

4. Πώς σκοπεύετε να διασφαλίσετε ότι οι περιβαλλοντικές μελέτες λαμβάνουν υπόψη τους κινδύνους που συνδέονται με τις πυρκαγιές;

5. Ποιες είναι οι απόψεις σας σχετικά με την ανάγκη για αναθεώρηση των κριτηρίων αδειοδότησης των ανεμογεννητριών σε περιοχές υψηλού κινδύνου πυρκαγιών;

6. Ποιες πρωτοβουλίες προγραμματίζετε για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των τοπικών κοινοτήτων σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των αιολικών πάρκων;

7. Πώς σκοπεύετε να εξετάσετε τις καταγγελίες ότι η αποδοχή αιτημάτων για αιολικά πάρκα συνδέεται με καθαρισμούς εκτάσεων που ενδέχεται να προκαλέσουν πυρκαγιές;

8. Ποιες είναι οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν για την έκδοση άδειας εγκατάστασης αιολικών πάρκων στις περιοχές των Σερρών και της Αθήνας;

9. Ποια είναι η στάση της ΡΑΕ ως ανεξάρτητης αρχής ρυθμιστικής ενέργειας σε σχέση με τις αιτήσεις για αιολικά πάρκα στις αναφερόμενες περιοχές;

10. Ποιος είναι ο λόγος για τις φωτιές που ξέσπασαν στον Όρβηλο και στο Μενοίκιο, για ποιόν λόγο επί 27 ημέρες δεν υπάρχει σχέδιο πυρόσβεσης και ενημερώστε μας αν υπάρχει σύνδεση με τις αιτήσεις για αιολικά πάρκα;

11. Πόσα εναέρια μέσα πέταξαν στην Αττική και πόσα στις Σέρρες για την κατάσβεση των πυρκαγιών;

12. Ποιες εταιρείες υπέβαλαν αίτηση για άδεια εγκατάστασης στον Βάρναβα, στον Όρβηλο και στο Μενοίκιο σύμφωνα με τα επίσημα αρχεία της ΡΑΕ;

13. Ποια είναι η πολιτική των εταιρειών που απορρίφθηκαν από το δασαρχείο σε σχέση με τις περιοχές όπου ξέσπασαν φωτιές, εφόσον δεν θα υπάρχει πλέον εμπόδιο από το δασαρχείο, θα χορηγηθούν τελικές άδειες για τις ανεμογεννήτριες;

14. Ποιες είναι οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν για την αξιολόγηση των αιτήσεων για αιολικά πάρκα στις περιοχές των Σερρών και της Αθήνας και ποιοι παράγοντες λήφθηκαν υπόψη;

15. Ποια είναι η συνολική πολιτική της κυβέρνησης όσον αφορά την ενθάρρυνση ή την απόρριψη των αιτήσεων για αιολικά πάρκα σε ευαίσθητες περιοχές;

16. Ποια είναι οι διαδικασίες και οι υποχρεώσεις που προβλέπονται από το δασαρχείο για την εγκατάσταση υποδομών όπως χωματόδρομοι σε δασικές περιοχές;

17. Για ποιόν λόγο όταν γίνεται απόρριψη από το δασαρχείο για ανεμογεννήτριες σε δασικές εκτάσεις είτε σε δάση δεν γίνεται οριστική απόρριψη και μετά από εκδήλωση πυρκαγιάς χορηγείται η σχετική άδεια;

18. Τι θα συμβεί σχετικά με τη διαχείριση των φυσικών πόρων και την προστασία του περιβάλλοντος σε σχέση με την εγκατάσταση αιολικών πάρκων;

19. Ποια είναι τα μέτρα που λαμβάνονται για την πρόληψη πυρκαγιών και ποιος είναι ο ρόλος των αρμόδιων αρχών σε αυτό το θέμα;

20. Ποιες είναι οι διαδικασίες που ακολουθούνται για την αξιολόγηση αιτήσεων αδειών εγκατάστασης ανεμογεννητριών;

21. Υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των απορριπτικών αδειών και των πυρκαγιών που εκδηλώνονται στις εν λόγω περιοχές;

22. Ποιες είναι οι πολιτικές του υπουργείου σχετικά με την προστασία των δασικών εκτάσεων σε περιοχές όπου υπάρχουν αιτήματα για αιολικά πάρκα;

23. Πώς διασφαλίζεται η περιβαλλοντική ακεραιότητα κατά την αδειοδότηση και την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών;

Θα ήθελα να συνεχίσω τα ερωτήματα με τα παρακάτω δεδομένα:

Βάση του εκτελεστικού νόμου 998/1979 σε εκτέλεση ως των άνω συνταγματικών επιταγών και διατάξεων των άρθων 24 και 117 το συντάγματος και συγκεκριμένα στο άρθρο 38 παράγραφος 1 τα δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν οι καταστρέφονται από δασική πυρκαγιά κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέα.

Σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 1 έως 3 όπως τροποποιηθηκαν μετά άρθρο 36 του νόμου 4280 /2014 δεν επιτρέπεται μεταβολή των δασικών εκτάσεων και δασών. Σύμφωνα όμως με την παράγραφο 3 δίνεται η δυνατότητα για κατασκευή ΑΠΕ και σταθμών αποθήκευσης.

Το άρθρο 24 παρ 1 του Συντάγματος κατοχυρώνει ρητά την αρχή της αειφορίας. Μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001 ορίζεται πως «απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και δασικών εκτάσεων εκτός αν προέχει για την Εθνική Οικονομία ή αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη χρήση τους που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον».

Επίσης στη διάταξη του άρθρου 117 παρ 3 του Συντάγματος ορίζεται ότι «δημόσια ή ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις που καταστρέφονται από πυρκαγιά ή που με άλλον τρόπο αποψιλώνονται δεν αποβάλλουν τον χαρακτήρα που είχαν πριν καταστραφούν. Κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέες και αποκλείεται να διατεθούν για άλλο προορισμό».

Το ΣτΕ το 2012 με την απόφαση της Ολομέλειας 2499 προβαίνει σε νομολογιακή στροφή σε αντίθεση με την προ του 2011 νομολογία καθώς αποφαίνεται πως «σκοπός της διάταξης του αρ 107 παρ 3 του Συντάγματος, παρά την απόλυτη διατύπωσή της, δεν ήταν η παντελής απαγόρευση οποιασδήποτε επέμβασης σε αναδασωτέα έκταση, ακόμη και για σκοπούς ύψιστου δημοσίου συμφέροντος, για τους οποίους θα ήταν επιτρεπτή η εκτέλεση έργου σε υφιστάμενο δάσος, αλλά η προστασία των δασικών οικοσυστημάτων από την οικοπεδοποίηση…».

Με αυτόν τον τρόπο με τον Ν 4280/2014 επιτρέπεται και στις αναδασωτέες εκτάσεις η χωροθέτηση και εγκατάσταση έργων ΑΠΕ «αφού δεν συνιστούν τα έργα αυτά μεταβολή της κατά προορισμό χρήσης των δασών»!

Τέλος, με την απόφαση του ΣτΕ 1429/2022 που αφορά υπόθεση χωροθέτησης αιολικών πάρκων στις Κυκλάδες επιβεβαιώθηκε ότι η εγκατάσταση ανεμογεννητριών δεν απαγορεύεται σε περιοχές Natura, με την εξαίρεση των οικοτόπων προτεραιότητας, των περιοχών απόλυτης προστασίας, των υγροτόπων Ραμσάρ, των πυρήνων των εθνικών δρυμών και των κηρυγμένων μνημείων της φύσης και αισθητικών δασών.

Το ΣτΕ το 2004 έκρινε ότι για να είναι συμβατή η εγκατάσταση Α/Γ σε δάση απαιτείται να προβλέπεται η δραστηριότητα αυτή σε χωροταξικό σχέδιο. Σε μεταβατικό στάδιο η εγκατάσταση αιολικού πάρκου ήταν επιτρεπτή μόνον αν είχε προηγηθεί σε επίπεδο περιφέρειας η συνολική μελέτη ώστε να συνεκτιμώνται οι ενεργειακές ανάγκες καθώς και οι επιπτώσεις από την εγκατάσταση των Α/Γ και να προσδιορίζεται η φέρουσα ικανότητα της περιοχής στον τομέα αυτόν.

Δεδομένου του γεγονότος ότι:

➣ Έτος 1999

■ Το 1999 εκδηλώνεται πυρκαγιά στην περιοχή Πολυποτάμου της ΔΕ Στυρέων. Στην καμένη περιοχή το 2001 εμφανίζεται εταιρεία με άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με την εγκατάσταση αιολικού πάρκου (Εικόνα 7).

■ Το 1999 εκδηλώνεται πυρκαγιά στη θέση Μαρμάρι Στην κατεστραμμένη περιοχή εταιρείες με άδεια παραγωγής ηλ. ενέργειας εμφανίζονται το 2001 με την εγκατάσταση αιολικού πάρκου (Εικόνα 8).

➣ Έτος 2000

■ Το έτος 2000 προκαλείται εκ νέου πυρκαγιά στην περιοχή Πολυποτάμου της ΔΕ Στυρέων. Στην καμένη περιοχή εμφανίζονται το 2001 εταιρείες με άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με την εγκατάσταση αιολικού πάρκου (Εικόνα 9), ενώ στις 17-8-2000 εκδηλώνεται πυρκαγιά στη θέση Στενό-Χάνια της ΔΕ Μαρμαρίου. Στα καμένα εμφανίζονται το 2001 εταιρείες με άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας το έτος 2001 (Εικόνες 10 και 11).

➣ Έτος 2002

Προκαλείται πυρκαγιά στην περιοχή Πολυποτάμου της ΔΕ Στυρέων, όπου είχε προκληθεί πάλι και το 1999 αλλά και το 2000. Στην καμένη έκταση εμφανίζεται εταιρεία με άδεια παραγωγής το έτος 2001 με την εγκατάσταση αιολικού πάρκου στη θέση «Γκέρκι/Πυργάρι/Πολυποτάμου», ενώ στη θέση «Ευαγγελίστρια/Φίθκι» της ΔΕ Στυρέων εμφανίζεται η εγκατάσταση δύο Α/Γ άλλης εταιρείας με άδεια παραγωγής το έτος 2003 (Εικόνα 12).

➣ Έτος 2005

Στο Κοκκινόχωμα/Λουμπάρδα/Πλακωτά της Καρύστου εμφανίζεται εταιρεία με άδεια παραγωγής το 2003 και με ανανέωση το 2005 για την εγκατάσταση αιολικού πάρκου.

 ( Εικόνα 13)

➣ Έτος 2007

Εκδηλώνεται μεγάλη πυρκαγιά που ξεκίνησε από ΤΚ Μεσοχωρίου (βορείως Τσακαίων) και έφτασε μέχρι Νιμπορειό και παραλία Λάφια της ΔΕ Στυρέων. Στην αρκετά μεγάλη καμένη περιοχή εμφανίζεται εταιρεία με άδεια ΠΗΕ το 2006 και άδεια λειτουργίας το 2007 εγκαθιστώντας αιολικό πάρκο. Επίσης στην καμένη αυτή περιοχή και πιο συγκεκριμένα ανατολικά της καμένης έκτασης υπάρχει μεγάλος αριθμός αιολικών σταθμών που βρίσκονται σήμερα στη φάση αξιολόγησης από τη ΡΑΕ, ενώ υπάρχουν και πολλές εγκαταστάσεις αιολικών σταθμών με άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. ( Εικόνες 14 και 15)

Η καταστροφική πυρκαγιά στις 28 Ιουνίου του 2007, που κατέκαψε σχεδόν τα δύο τρίτα της Πάρνηθας, ξεκίνησε από το χωριό Στεφάνη, εξαιτίας ενός πυλώνα της ΔΕΗ (και τότε). Το 2009 στην περιοχή εταιρεία  ξεκίνησε εκσκαφές στα όρια των δύο νομών, ακόμη και μέσα σε καμένες και αναδασωτέες περιοχές, τοποθετώντας τις πρώτες ανεμογεννήτριες με τη σύμφωνη γνώμη του τότε δημάρχου Δερβενοχωρίων.

➣ Έτος 2009

Το 2009 προκαλείται μεγάλη πυρκαγιά ΒΑ της Καρύστου στη θέση Πλατανιστός. Στη θέση αυτή πλησίον της καμένης έκτασης εμφανίζεται εταιρεία με άδεια παραγωγής το 2009 και με τροποποίηση το 2010 και το 2012 με την εγκατάσταση αιολικού πάρκου (εικόνα 16)

➣ Έτος 2012

Τη χρονιά αυτή προκαλούνται πυρκαγιές σε περιοχές της Καρύστου κοντά στον Πλατανιστό καθώς και στη θέση Κούρμαλη/Λυστός/Μανδριά Πασσά από το Καστρί. Στις θέσεις αυτές βρίσκονται εγκαταστάσεις αιολικών σταθμών και εταιρείες που βρίσκονται είτε στη φάση αξιολόγησης είτε διαθέτουν ήδη άδεια ΠΗΕ. ( Εικόνα 17)

➣ Έτος 2016

Τον Ιούνιο του 2016 ξέσπασε και πάλι από τη Στεφάνη μια δεύτερη καταστροφική πυρκαγιά, αυτή τη φορά προς την αντίθετη κατεύθυνση, καίγοντας το δυτικό τμήμα της Πάρνηθας και φτάνοντας σχεδόν πάνω από τη Μάνδρα στο όρος Πατέρα. Το καλοκαίρι του 2017  εταιρείες  άρχισαν να προχωρούν στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών, αλλά και κάποιοι ιδιώτες, πλέον, σε απόσταση αναπνοής από τους οικισμούς με αποτέλεσμα η όχληση να είναι τεράστια για τους κατοίκους.

Μέχρι και το 2016 η εγκατάσταση ανεμογεννητριών περιμετρικά του κάμπου των Δερβενοχωρίων συνεχίστηκε με φρενήρεις ρυθμούς, με τους αυτοδιοικητικούς παράγοντες της περιοχής να διαβεβαιώνουν τους κατοίκους για δωρεάν ρεύμα και θέσεις εργασίας.»(ΕΦΣΥΝ 19/08/2020).

➣ Έτος 2021

 Μια απόφαση που βγήκε ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λίμνης -Μαντουδίου -Αγίας Άννας, στις 22 Ιουλίου-σχεδόν δύο εβδομάδες πριν να ξεσπάσουν οι εφιαλτικές πυρκαγιές ,που κατέκαψαν τη βόρεια Εύβοια και την περιοχή του Δήμου Λίμνης.

Η  απάντηση του Δημοτικού Συμβουλίου στην απόφαση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ), να δώσει αρχές άδεια εγκατάστασης 65 ανεμογεννητριών σε «αιολικά πάρκα», στη βόρεια και κεντρική Εύβοια.

Ωστόσο υπάρχουν πολλές «συμπτώσεις», που πρέπει να αναφερθούν. Συγκεκριμένα η απόφαση της ΡΑΕ στις 24 Ιούνη (αναρτήθηκε στη «Διαύγεια» στις 6 Ιούλη), χορηγεί άδειες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από αιολικούς σταθμούς σε δύο δήμους : Μαντουδίου – Λίμνης – Αγίας Άννας στη βόρεια Εύβοια και Διρφύων – Μεσσαπίων, στην κεντρική.

–Η πρώτη άδεια αφορά έναν αιολικό σταθμό ισχύος 48 MW στη θέση «Πυξαριά Πριόνας» των δημοτικών ενοτήτων Κηρέως, Μεσσαπίων, των δήμων Μαντουδίου – Λίμνης – Αγίας Αννας και Διρφύων – Μεσσαπίων.

–Η δεύτερη άδεια αφορά έναν αιολικό σταθμό ισχύος 48 MW στη θέση «Γερακοβούνι Βασκαντήρα» των δημοτικών ενοτήτων Κηρέως, Μεσσαπίων, των δήμων Μαντουδίου – Λίμνης – Αγίας Αννας και Διρφύων – Μεσσαπίων.

–Η τρίτη άδεια αφορά έναν αιολικό σταθμό ισχύος 34 MW με 17 ανεμογεννήτριες στη θέση «Μπαρδάκος Σουληνό» της δημοτικής ενότητας Κηρέως, του δήμου Μαντουδίου – Λίμνης – Αγίας Άννας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρώτη αίτηση για αυτό το αιολικό πάρκο είχε υποβληθεί από το 2005 ,αλλά ξαφνικά, «αδειοδοτήθηκε» μόλις τώρα! Επί 16 ολόκληρα χρόνια έμενε στα χαρτιά γιατί αντιδρούσαν οι κάτοικοι και οι τοπικές αρχές.

Οι υπάρχουσες 350 ανεμογεννήτριες σε 34 γιγαντιαία πάρκα στη νότια Εύβοια, ούτε οι εκδοθείσες πρόσφατα από τη Διϋπουργική Επιτροπή Στρατηγικών Επενδύσεων άδειες παραγωγού για μία νέα επένδυση 8 αιολικών πάρκων συνολικής ισχύος 470 MW στη Βόρειο–Κεντρική και 4 στη Νότια Εύβοια», τονίζει στη «Δημοκρατία», ο Βαγγέλης Αποστόλου, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Εύβοια και πρώην Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, με αφορμή τις αποφάσεις της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας για την εγκατάσταση νέων ανεμογεννητριών στην Βόρεια Εύβοια.

Η πυρκαγιά είχε ως αποτέλεσμα να μετατρέψει σε στάχτη περίπου 400.000 στρέμματα δάσους, πάνω από 500 κατοικίες και ανυπολόγιστες απώλειες σε υποδομές και σε περιουσίες.

➣ Έτος 2022

Στο ηλεκτρονικό μητρώο του ΥΠΕΝ δημοσιεύτηκε πρόσφατα με σκοπό τη δημόσια διαβούλευση η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων εταιρείας που ενδιαφέρεται για την εγκατάσταση συνολικά (19) Α/Γ στις θέσεις Λυκόρεμα (15) και (4) Λιβαδάκι της ΔΕ Καρύστου. Οπως προκύπτει από τον χάρτη (Εικόνα 13) στην ευρύτερη περιοχή έχουν προκληθεί αρκετές πυρκαγιές, με πιο πρόσφατη το 2016 αλλά και κατά τα έτη 2013, 2012, 2009 κτλ. Στις περιοχές αυτές, όπως προκύπτει και από τον χάρτη της ΡΑΕ, υπάρχουν εταιρείες με άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας αλλά και άλλες υπό αξιολόγηση. (Εικόνα 18)

➣ Επιπροσθέτως το έτος 2022

Ένα υπάρχον δάσος και μάλιστα Natura και άλλες μία καμένη περιοχή. Παράδειγμα τα Δερβενοχώρια στη δυτική Πάρνηθα, δίπλα στον Εθνικό Δρυμό. Εκεί όπου σύμφωνα με την «Εφημερίδα των Συντακτών» (Αύγουστος 2020) «οι ανεμογεννήτριες ξεφυτρώνουν ανεξέλεγκτα σαν τα μανιτάρια από το 2009, μέσα ή δίπλα σε καμένες και αναδασωτέες περιοχές.

➣ Έτος 2023

Ξέσπασαν οι φωτιές στον Έβρο.

Μετά τον σάλο που προκάλεσε η είδηση ότι η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας – Θράκης προχώρησε στην αδειοδότηση δύο αιολικών σταθμών μέσα στην περιοχή NATURA, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης  υποστήριξε ψευδώς ότι η αδειοδότηση δόθηκε πριν τις φονικές πυρκαγιές. Το ότι ο κ. Μαρινάκης έλεγε ψέματα, ήρθε να επιβεβαιώσει λίγη ώρα αργότερα το ΥΠΕΝ με ανακοίνωσή του.

«Φαντάζομαι ότι η συγκεκριμένη αδειοδότηση, ενώ υπήρχε αρνητική γνωμοδότηση, δόθηκε πριν τις πυρκαγιές στον Έβρο» ήταν η δήλωση του Π. Μαρινάκη στον RealFm, για την αδειοδότηση που δόθηκε όπως φαίνεται και στα έγγραφα στη Διαύγεια, στις 20 Σεπτεμβρίου 2023.

Ο Θεόδωρος Σκυλακάκης από την άλλη πλευρά ομολόγησε ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ψέματα: «Η σχετική απόφαση είχε ληφθεί στις 9/8 από το Περιφερειακό Συμβούλιο Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης. Γεγονός, που αποτυπώθηκε στη σχετική Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) στις 20.9.2023». Μάλιστα προκειμένου να καταλαγιάσει ο σάλος, το ΥΠΕΝ ανακοίνωσε αναστολή για «μέχρι ένα έτος» για τα αιολικά πάρκα στις καμένες περιοχές του Έβρου.

Ερωτήματα

1. Για λόγους δημοσίου συμφέροντος εφόσον έχουν έρθει πολλές αντιδράσεις από κατοίκους πανελλαδικά για τις παραπάνω συμπτώσεις όπου δημιουργήθηκαν ανεμογεννήτριες σε  δασικές εκτάσεις έτος δάση όπου κατέπληξαν καμένα, για ποιον λόγο δεν αλλάζει η κυβέρνηση την νομοθεσία με την κατάργηση της παραγράφου 3 του άρθρου 45 παράγραφου του νόμου 4280 /2014 όπου δίνεται η δυνατότητα για κατασκευή ΑΠΕ και σταθμών αποθήκευσης;

2. Γιατί παρόλο που στις 15 Φεβρουαρίου 2023 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να αποστείλει αιτιολογημένη γνώμη στην Ελλάδα, το τελευταίο στάδιο πριν από την παραπομπή στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, διότι δεν έχει συμμορφωθεί με την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ για τους οικοτόπους κατά τον σχεδιασμό αιολικών πάρκων κι ενώ οι 27 από τις προς εγκατάσταση ανεμογεννήτριες βρίσκονται εντός περιοχής Natura η κυβέρνηση την αγνόησε;

3. Για ποιον λόγο καθυστέρησε η περιβαλλοντική αδειοδότηση των αιολικών σταθμών που εμπίπτουν στις περιοχές του δικτύου Natura μεθοδεύτηκε η καθυστέρηση δημοσιοποίησης της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης Ευβοίας και Σκύρου, έτσι ώστε να συμπεριληφθούν ως ζώνες εξαιρούμενες τα πεδία ανάπτυξης των 27 εκ των ανεμογεννητριών που βρίσκονται στην περιοχή Natura της Κεντρικής Εύβοιας, κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας;

4. Το 2021 στις μεγάλες φωτιές της Εύβοιας & Αττικής, σε 16 ημέρες του Αυγούστου έγιναν 26 συλλήψεις για εμπρησμό από πρόθεση, τι συνέβη εν τέλη δικαστικά σε αυτές και στις υπόλοιπες υποθέσεις των τελευταίων πέντε ετών;

5. Ποια είναι η πολιτική της κυβέρνησης σχετικά με τις περιοχές που έχουν καεί; Υπάρχει σχεδιασμός για την αποκατάσταση του οικοσυστήματος;

7. Ποιες μελέτες έχουν γίνει για να διασφαλιστεί ότι η εγκατάσταση ανεμογεννητριών δεν θα προκαλέσει περαιτέρω περιβαλλοντική ζημιά στις καμένες περιοχές;

8. Υπάρχουν διαφάνειες και δημόσιες διαβουλεύσεις κατά την διαδικασία λήψης αποφάσεων για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε περιοχές που έχουν υποστεί ζημιά από πυρκαγιές;

9. Ποιες είναι οι συγκεκριμένες διαδικασίες που ακολουθούνται για την αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων πριν από την εγκατάσταση ανεμογεννητριών;

10. Έχουν υπάρξει καταγγελίες ή αντιδράσεις από τις τοπικές κοινότητες σχετικά με την εγκατάσταση ανεμογεννητριών μετά από δασικές πυρκαγιές; Ποιες είναι οι ενέργειες που έχει αναλάβει το υπουργείο;

11. Βάση νομοθεσίας 4280/2014 στην παράγραφο 3 επιτρέπεται και στις αναδασωτέες εκτάσεις η χωροθέτηση και εγκατάσταση έργων ΑΠΕ «αφού δεν συνιστούν τα έργα αυτά μεταβολή της κατά προορισμό χρήσης των δασών.

12. Από το 2017 μέχρι και τις 13 Αυγούστου 2024, 13 μεγάλες πυρκαγιές έχουν κάψει περισσότερα από 700.000 στρέμματα σύμφωνα με τις αναφορές από την Υπηρεσία Ταχείας Χαρτογράφησης Copernicus και το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για Δασικές Πυρκαγιές (EFFIS). Τι προτίθεται να κάνει η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου;

13. Τα βασικά αυτά έργα απαιτούν περιορισμένης ή συνήθως και μεγαλύτερης έκτασης επεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον, αφού μικρές ή μεγαλύτερες εκτάσεις της υπάρχουσας βλάστησης θα εκχερσωθούν…. Επομένως, θα επέλθει μια τοπική μεταβολή στη βλάστηση, που ενδεχομένως θα επηρεάσει και τη χλωριδική σύνθεση του οικοσυστήματος και ως εκ τούτου θα επιφέρει αλλοίωση του δασικού περιβάλλοντος και γενικώς θα προκύψει υποβάθμιση του περιβάλλοντος

Και οι επιπτώσεις στο περιβάλλον είναι εμφανείς από την αντιπαραβολή των χαρτών με τις περιοχές αραίωσης της βλάστησης μετά την επέλαση των ανεμογεννητριών στην Καρυστία (Εικόνες 19-20-21). Πηγή Copernicus). Γιατί εφόσον λοιπόν αλλοιώνεται το φυσικό περιβάλλον με την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών, επιτρέπετε την εφαρμογή τους σε δασικές εκτάσεις;

14. Η κυβέρνηση θα σεβαστεί το άρθρο 117 παράγραφο 3 που ρητά αναφέρει ότι δάσος που καταστρέφεται υποχρεωτικά κηρύσσεται αναδασωτέο;

15. Σύμφωνα με συνέντευξη το 2014 του Γεώργιου Στουρνάρα ο οποίος είναι Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ Δυναμικής, Τεκτονικής, Εφαρμοσμένης Γεωλογίας ( Υδρογεωλογία, Τεχνική Γεωλογία, Περιβαλλοντική Γεωλογία), οι ανεμογεννήτριες μειώνουν τις βροχοπτώσεις, μπορεί να απορρίψει η κυβέρνηση τον ισχυρισμό αυτόν; Αν όχι προτίθεται να άρει είτε να αναστείλει τις άδειες για το δημόσιο συμφέρον;

Με εκτίμηση,

Ο επικεφαλής της παράταξης «ΣΥΝ-εργασία»

Βασίλης Ρόκος

Το άρθρο Ερωτήματα για την καταστροφική πυρκαγιά στον Όρβηλο Σερρών εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.

I. Σύντομο Ιστορικό

Δια της υπ’ αριθ. Δ6/Φ17.508/11323 από 15.7.2003 Απόφασης του Υπουργού Ανάπτυξης χορηγήθηκε στην εταιρεία «ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ-ΤΕΧΝΙΚΗ-ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α.Ε.» (εφεξής  «η Εταιρεία» άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από Αιολικό Πάρκο (Α/Π)  εγκατεστημένης ισχύος 22,5 MW στην θέση «Μαυροβούνι», αποτελούμενο από 15 Ανεμογεννήτριες (Α/Γ) ονομαστικής ισχύος 1.500 kW εκάστη.

Στη συνέχεια, δυνάμει της υπ’ αριθ. πρωτ. 128338 από 6.8.2004 Κοινής Απόφασης των Υπουργών ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., Ανάπτυξης και Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων εγκρίθηκαν και οι περιβαλλοντικοί όροι για την εγκατάσταση και λειτουργία του εν λόγω Α/Π ισχύος 22,5 MW(εφεξής «αρχική ΑΕΠΟ») .

Στην απόφαση αυτή οριζόταν ότι ο υπό κρίση Α/Π βρίσκεται εντός της περιοχής «Νήσοι Σαπιέντζα και Σχίζα-Ακρωτήριο Ακρίτας» με κωδικό (GR 2550003) του Εθνικού Καταλόγου περιοχών που προτείνονται για ένταξη στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 (Οδηγία 92/43/ΕΟΚ), στην οποία βρίσκονται οι α) 9320 «Δάση ελιάς και χαρουπιάς», του Παραρτήματος I της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και β) 5340 «Πουρναρότοποι της Ανατολικής Μεσογείου». Η χρονική διάρκεια ισχύος της απόφασης ορίστηκε για δέκα (10) έτη, ήτοι μέχρι τις 6.8.2014.

Επίσης, δια της υπ’ αριθ. πρωτ. 2528 από 3.11.2004 απόφασης του Γενικού Γραμματέως Περιφέρειας Πελοποννήσου εγκρίθηκε η επέμβαση σε δημόσια δασική έκταση συνολικού εμβαδού 121,233 στρεμμάτων, εκ των οποίων 111,800 στρέμματα αναδασωτέας έκτασης και 9,433 στρέμματα δασικής έκτασης για την εγκατάσταση του εν λόγω Α/Π.

Δυνάμει της υπ’ αριθ. οικ. 114000/4377 από 29.12.2004 Κοινής Απόφασης του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων και του Υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών καθορίσθηκε, περαιτέρω και το αντάλλαγμα χρήσης για την επέμβαση του εν λόγω Α/Π στις ως άνω εκτάσεις δασικού χαρακτήρα.

Το έτος 2005 οι κάτοικοι της περιοχής προσέφυγαν στην δικαιοσύνη, ασκώντας την με αριθ. κατάθεσης Ε3683/2005 Αίτηση Ακύρωσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, καθώς και την υπ’ αρ. 610/2005 Αίτηση Αναστολής εκτέλεσης. Επί της εν λόγω Αίτησης αναστολής, εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 853/2005 Απόφαση της Επιτροπής Αναστολών του ΣτΕ, δια της οποίας διατάχθηκε η αναστολή εκτέλεσης της υπ’ αριθ. Δ6/Φ17.508/11323 από 15.7.2003 άδειας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (όπως είχε τροποποιηθεί δια της υπ’ αριθ. 3848 από 5.3.2004 Απόφασης) και της αρχικής ΑΕΠΟ του υπό κρίση Α/Π, μέχρι την έκδοση Απόφασης επί της εκκρεμούς αίτησης ακύρωσης. Με την εν λόγω Απόφαση πιθανολογήθηκε ότι η εγκατάσταση του σχεδιαζόμενου Α/Π θα προκαλέσει έντονη διατάραξη του οικοσυστήματος που βρίσκεται εντός της περιοχής «Νήσοι Σαπιέντζα και Σχίζα-Ακρωτήριο Ακρίτας», η οποία έχει προταθεί για ένταξη στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο «NATURA 2000» με κωδικό (GR 2550003), δεδομένου ότι σε αυτήν απαντώνται οι οικότοποι 9320 «δάση ελιάς και χαρουπιάς» και 5340 «πουρναρότοποι της Ανατολικής Μεσογείου» καθώς επίσης και πλούσια ορνιθοπανίδα, ενώ ταυτοχρόνως αποτελεί και μεταναστευτικό διάδρομο πτηνών.

Ωστόσο, η από 25.5.2005 Αίτηση Ακύρωσης, η οποία εκδικάστηκε στις 29.9.2010 απορρίφθηκε δια της υπ’ αριθ. 4891/2013 Απόφασης του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ, ενώ στο μεσολαβούν χρονικό διάστημα αφενός τροποποιήθηκε η αρχική ΑΕΠΟ, δια της υπ’ αριθ. 145718 από 2.11.2005 Κ.Υ.Α., όπου και μεταφέρθηκε το σύνολο των Α/Γ στην θέση «Μαυροβούνι» και αφετέρου εκδόθηκε η υπ’ αριθ. ΔΕΣΜΗΕ/3658 από 01.3.2011 Οριστική Προσφορά Σύνδεσης από τον  τότε ΔΕΣΜΗΕ (νυν ΑΔΜΗΕ).

Στην συνέχεια, κατόπιν της υπ’ αριθ. πρωτ. ΡΑΕ Ι-283041 από 5.6.2020 αίτησης του φορέα του έργου εκδόθηκε στις 13.7.2021 η υπ’ αριθ. ΒΕΒ-0339/2021 Βεβαίωση Παραγωγού από την Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) για το εν λόγω Α/Π, δια της οποίας τροποποιήθηκε η αρχική άδεια παραγωγής, ως προς την διάρκεια ισχύος κατά 10 έτη, ήτοι ορίστηκε διάρκεια για 25 έτη, μέχρι τις 15.7.2028. Η ως άνω Βεβαίωση Παραγωγού τροποποιήθηκε εν συνεχεία, αφενός με την υπ’ αριθ. 862/2022 Απόφαση του Προέδρου της ΡΑΕ ως προς την επωνυμία του φορέα και αφετέρου την υπ’ αριθ. 404/2023 Απόφαση του Προέδρου της ΡΑΕ, δια της οποίας: (α) μειώθηκε ο αριθμός και ο τύπος των προς εγκατάσταση Α/Γ από 15 ισχύος 1,5 MW εκάστη σε 6 ισχύος 4,0 MW εκάστη, (β) αυξήθηκε η εγκατεστημένη ισχύοςαπό 22,5 MW σε 24 MWκαι β μειώθηκαν τα όρια του γηπέδου εγκατάστασης και αναχωροθετήθηκαν οι Α/Γ εντός αυτού.

Κατόπιν, εκδόθηκε και η νεότερη (βάσει των ως άνω αλλαγών) υπ’ αριθ. ΔΣΣΑΣ/20160 από 20.2.2023 Οριστική Προσφορά Σύνδεσης από τον ΑΔΜΗΕ.

Στις 20.6.2023 η Εταιρεία υπέβαλε προς έγκριση στην αρμόδια αδειοδοτούσα αρχή, το από Ιουνίου 2023 Τεύχος Ανανέωσης ΑΕΠΟ, το οποίο και εγκρίθηκε δια της υπ’ αριθ. πρωτ. 59017 από 30.6.2023 Απόφασης του Γενικού Διευθυντή Χωροταξικής, Περιβαλλοντικής & Αγροτικής Πολιτικής της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου με αποτέλεσμα να ανανεωθεί η διάρκεια ισχύος της αρχικής ΑΕΠΟ μέχρι τις 13.11.2027.

Η εν λόγω Απόφαση ανανέωσης της ισχύος της αρχικής ΑΕΠΟ, εξ όσων έχουμε ενημερωθεί δεν έχει προσβληθεί ενώπιον του ΣτΕ.

Στις 31.10.2023, η Εταιρεία υπέβαλε Μελέτη Περιβάλλοντος για την εκ νέου τροποποίηση της αρχικής ΑΕΠΟ, η οποία δεν ετέθη σε δημόσια διαβούλευση, καθώς η Εταιρεία επικαλέστηκε ότι δήθεν δεν επέρχονται ουσιώδεις αλλαγές.

Ωστόσο, δυνάμει του υπ’ αριθ. πρωτ. 23599 από 14.3.2024 εγγράφου της ΔΙ.ΠΕ.ΧΩ.Σ. Πελοποννήσου, αποφασίσθηκε η διακοπή της διαδικασίας περιβαλλοντικής αδειοδότησης επί της ανωτέρω Μελέτης, προκειμένου:

(α) να συμπληρωθεί η Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση (ΕΟΑ) με τις ελλείψεις που εντοπίστηκαν από τον ΟΦΥΠΕΚΑ δυνάμει του υπ’ αριθ. πρωτ. 2081 από 26.1.2024 εγγράφου του, σύμφωνα με το οποίο:

«Α. Στην ΕΟΑ δεν περιγράφεται ποιο μέρος του έργου έχει ολοκληρωθεί (Α/Γ, οδοποιία κλπ.). Εφόσον, δεν διευκρινίζονται τα υφιστάμενα έργα και ποια έργα/ δραστηριότητες είναι υπό κατασκευή δεν μπορεί να γίνει σωστή εκτίμηση της σωρευτικότητας και συνεργιστικότητας των έργων που πρόκειται να υλοποιηθούν, αλλά και των πιέσεων που δέχεται η περιοχή στην υφιστάμενη κατάσταση.

Β. Να διευκρινιστούν οι ακριβείς θέσεις των Α/Γ με συντεταγμένες. Οι θέσεις των 6 Α/Γ οι οποίες χωροθετούνται στην Περιοχή «Μαυροβούνι», διαφέρουν ως προς τις συντεταγμένες με τα στοιχεία της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων Ενέργειας και Υδάτων (RAE), στην οποία είναι καταχωρημένες 6 Α/Γ και βρίσκονται σε κατάσταση «Αδείας Παραγωγής».

Γ. Να προστεθούν στους χάρτες Τεκμηρίωσης εντός της ΕΟΑ η κλίμακα μεγέθους. Τέλος, σας ενημερώνουμε ότι σύμφωνα με το Ν. 5037/2023 (σχετ. 13) και κατ’ εφαρμογή του άρθρου186 αυτού, παρακαλούμε όπως συμπληρωθεί στον φάκελο του έργου τα στοιχεία χωροθέτησης του έργου/της δραστηριότητας, το σύνολο των πρωτογενών δεδομένων καταγραφών πεδίου με γεωχωρικές πληροφορίες, και ιδίως συντεταγμένες παρατήρησης και πολύγωνα σε επεξεργάσιμη μορφή…».

(β) να κατατεθεί εκ νέου συνολική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, λόγω των ουσιωδών διαφοροποιήσεων, έτσι ώστε να προωθηθεί για δημόσια διαβούλευση και παροχή γνωμοδοτήσεων στους αρμόδιους φορείς.

Κατόπιν των ανωτέρω, ο φορέας του εν λόγω έργου υπέβαλε, στις 26.3.2024 την από Οκτωβρίου 2023 τροποποιητική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και την από Σεπτεμβρίου Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση.

Με τις υπό διαβούλευση ως άνω Μ.Π.Ε. και Ε.Ο.Α. αιτείται η τροποποίηση της αρχικής ΑΕΠΟ και ειδικότερα:

(α)η αδειοδότηση και λειτουργία ενός ΑΣΠΗΕ, συνολικής εγκατεστημένης ισχύος 24 MW και παραγόμενης ισχύος 22,5 MW, στη θέση «Μαυροβούνι» στη Δ.Ε. Κορώνης του Δήμου Πύλου – Νέστορος, της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου, αποτελούμενου από έξι 6Α/Γ τύπου Vestas 150, ισχύος 4,00 MW εκάστη, με διάμετρο πτερωτής 150 μ, ύψος πυλώνα 105 μ. και συνολικό ύψος 75,00 + 105,00 = 180,00 μέτρα.

(β) η πραγματοποίηση νέων διανοίξεων δρόμων μήκους 1.959,83 μ. και διαπλατύνσεων υφισταμένων δασικών οδών μήκους 912,62 μ., ήτοι παρεμβάσεων οδοποιίας συνολικού μήκους 2.872,45 μέτρων.

(γ) η επέμβαση σε συνολική επιφάνεια 65.690,44 τετραγωνικών μέτρων και εκσκαφές συνολικού όγκου υλικών 45.983,60 κυβικών μέτρων.

(δ) αποψίλωση δασών και δασικών εκτάσεων συνολικού εμβαδού περί τα 53.534,66 τ.μ. εκ των οποίων τα 30.644 τ.μ. αποτελούν αναδασωτέες εκτάσεις.

Το υπό κρίση έργο χωροθετείται εντός της Ειδικής Ζώνης Διατήρησης του Δικτύου Natura 2000 με κωδική ονομασία «Νήσοι Σαπιέντζα και Σχίζα, ακρωτήριο Ακρίτας (GR2550003)».

Κατόπιν μελέτης της υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. και της Ε.Ο.Α., έχουμε εντοπίσει τις παρακάτω πολύ σημαντικές επισημάνσεις τις οποίες παραθέτουμε αναλυτικά, προκειμένου βάσει αυτών ο Δήμος να ζητήσει την απόρριψη της υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. από την αρμόδια περιβαλλοντική αρχή, πλέον όσων αναφέρονται από άλλους φορείς, νομικά γραφεία και άλλους επιστήμονες κλπ..

Ειδικότερα:

ΙΙ. Λόγοι απόρριψης της υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. από την Διοίκηση.

1. Παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 227 του Δασικού Κώδικα, 15 του ν. 998/1979, 2 του Π.Δ. 437/1981 και της από 10.6.1966 Απόφασης του Υπουργού Γεωργίας (όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει) ως προς τις προδιαγραφές κατασκευής δασικών οδών Γ’ Κατηγορίας.

Δια του υπό κρίση έργου προτείνεται, πέραν της εγκατάστασης 6 Α/Γ «γιγαντιαίων»  διαστάσεων, η «αδειοδότηση» εκτέλεσης εργασιών αφενός διάνοιξης νέας οδοποιίας και αφετέρου διαπλάτυνσης υφιστάμενων δρόμων συνολικού μήκους 2.872,45 μέτρων εντός δασών, δασικών και αναδασωτέων εκτάσεων.

Ειδικότερα:

1.1 Οι προβλέψεις ως προς τα συνοδά έργα της οδοποιίας

Στην υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. προβλέπονται ως προς την οδοποιία του υπό κρίση έργου (σελ. 208-210):

Η από Ιουλίου 2023 Τεχνική Έκθεση Οδοποιίας (που έχει υποβληθεί ως Παράρτημα της Μ.Π.Ε.) η προς διάνοιξη και διαπλάτυνση οδοποιία θα καταλάβει 15.715,06 τ.μ. ΕΠΙΠΛΕΟΝ της έκτασης που ήδη καταλαμβάνουν τα 1.953,83 μ. της υφιστάμενης οδοποιίας.

Δεδομένου δε ότι το συνολικό μήκος της προς διάνοιξη και διαπλάτυνση νέας οδοποιίας ανέρχεται στα 2.872,45 περίπου μέτρα, το μέσο πλάτος αυτής υπερβαίνει τα 5 μ. κατά σαφή παράβαση των διατάξεων περί δασικών δρόμων Γ’ κατηγορίας.

1.2. Εκ των ανωτέρω, προκύπτει ότι αφενός παραβιάζονται οι διατάξεις της δασικής νομοθεσίας και δη οι προδιαγραφές των δασικών δρόμων Γ’ Κατηγορίας, σύμφωνα με τις οποίες θα πρέπει να αδειοδοτούνται και να κατασκευάζονται τα έργα οδοποιίας εντός δασικών εκτάσεων, όπως το υπό κρίση.

Επίσης αφετέρου προκύπτει η ανάγκη σύνταξης αναγνωριστικής γεωλογικής μελέτης οδοποιίας γιατί τα γεωμετρικά στοιχεία της οδού πρόσβασης (νέα χάραξη και υπό βελτίωση χάραξη) αλλά κυρίως το ύψος των ορυγμάτων στα πρανή και των επιχωμάτων σε συνδυασμό με τη φύση των γεωλογικών σχηματισμών, απαιτούν την σύνταξη γεωλογικής μελέτης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της χάραξης αλλά και της διεύρυνσης της οδού όπου απαιτείται με ασφάλεια.

Δεδομένου ότι η οδός πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για κίνηση οχημάτων βαρέως τύπου και δεδομένου ότι στο μέλλον θα απαιτηθεί συχνή πρόσβαση των συνεργείων συντήρησης, πυρασφάλειας, και τέλος μετά από κάποια χρόνια αντικατάστασης η αποξήλωσης. Άρα η οδός ακόμα και αν έχει χαρακτηριστεί δασική, λόγο της διεύρυνσης και των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω απαιτεί την εκπόνηση αναγνωριστικής γεωλογικής μελέτης τουλάχιστον.

 Οι γεωλογικές μελέτες που απαιτούνται κατά ελάχιστο, αντιστοιχούν στις ακόλουθες Τεχνικές Προδιαγραφές : ΟΔΙΚΑ ΕΡΓΑ  Υ. Α. με αρ. ΔΜΕΟ/δ/ο/212/27.02.2004 περί “Έγκρισης Οδηγιών Μελετών Οδικών Έργων, (Ο.Μ.Ο.Ε.) – Τεύχος 11, Γεωλογικών – Γεωτεχνικών”.

Κατά συνέπεια, η υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. η οποία ρητά προβλέπει τη διάνοιξη δασικής οδοποιίας (ως συνοδό έργο των υπό κρίση Α/Π) με πλάτος μεγαλύτερο των 5 μ. και με κατά μήκος κλίση του δρόμου άνω του 12%, παραβιάζει ευθέως τις διατάξεις των άρθρων 227 του Δασικού Κώδικα, 15 του ν. 998/1979, 2 του Π.Δ. 437/1981 και της από 10.6.1966 Απόφασης του Υπουργού Γεωργίας (όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει) ως προς τις προδιαγραφές κατασκευής δασικών οδών Γ’ Κατηγορίας, αφενός και αφετέρου παραβλέπει την αναγκαιότητα εκπόνησης αναγνωριστικής γεωλογικής μελέτης, εξ ου και η αρμόδια περιβαλλοντική αρχή δέον όπως την αρνηθεί την έγκρισή της.

3. Αντίθεση της υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. στις προβλέψεις της υπ’ αριθ. οικ. 170225 από 20.1.2014 Απόφασης του Υπουργού Π.Ε.Κ.Α. σε συνδυασμό με σειρά διατάξεων της κείμενης περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

3.1. Παραβίαση της παρ. 5.2. του Παραρτήματος 4.1., «Έργα χερσαίων και εναέριων μεταφορών».

Δεδομένου ότι δια της υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. προτείνεται η διάνοιξη και διαπλάτυνση οδικού δικτύου συνολικού μήκους 2.872,45 μέτρων, εν προκειμένω και σύμφωνα με την εν λόγω παρ. 5.2., θα έπρεπε στην ενότητα 8.4 «Γεωλογικά, τεκτονικά και εδαφολογικά χαρακτηριστικά» της Μ.Π.Ε. όχι μόνο να αναλύονται, οι γεωτεχνικές και γεωμηχανικές ιδιότητες του εδάφους στη ζώνη κατάληψης του έργου, αλλά και να διεξάγονται εδαφοτεχνικές έρευνες και μετρήσεις σε εργαστήριο κατόπιν εκπόνησης γεωτεχνικής μελέτης ευστάθειας των πρανών σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στη σχετική νομοθεσία για τα έργα οδοποιίας που είναι νέα η τροποποιούν υφιστάμενα με αύξηση των κλίσεων των πρανών και του ύψους των επιχωμάτων σε ασταθείς και τεκτονισμένους γεωλογικά σχηματισμούς όπως τα κροκαλοπαγή Μεσσηνίας που περιγράφονται στο σχετικό χάρτη του ΙΓΜΕ και επικρατούν στο σύνολο της θέσης ανάπτυξης του έργου αλλά και της οδού πρόσβασης σε αυτό.

Επειδή με τα προτεινόμενα έργα οδοποιίας επηρεάζεται η κλίση των πρανών στα ορύγματα και επιχώματα ή οι ανάγκες πρόσθετης στήριξης (αντίβαρα από χώμα κ.ά.)., όπως ρητώς συνομολογεί και ο ίδιος ο φορέας του έργου.  

Κατά συνέπεια, η αρμόδια αρχή δέον όπως αρνηθεί την έγκριση της υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. και για τον λόγο αυτό.

3.2. Σκόπιμη παράλειψη της περιγραφής των χαρακτηριστικών των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων των περιοχών υλοποίησης του κυρίως έργου αλλά και των συνοδών έργων της οδοποιίας πρόσβασης και (φυσικά) των εκτιμώμενων επιπτώσεων του υπό κρίση έργου ως προς αυτά.

3.2.1. Ως προς τα επιφανειακά ύδατα.

Στην παρ. 8.13.2., «Επιφανειακά ύδατα» του Παραρτήματος 2 προβλέπεται ότι η εκάστοτε Μ.Π.Ε. θα πρέπει να περιέχει:

«8.13.2.1. Περιγραφή του επιφανειακού φυσικού ή τεχνητού υδρογραφικού δικτύου στην περιοχή μελέτης, με ειδική αναφορά στις λεκάνες απορροής, στις πηγές, σε αποδέκτες, στους συντελεστές κατείσδυσης και σε άλλα χαρακτηριστικά που επιδρούν καθοριστικά στη μορφή του δικτύου

8.13.2.11.  Περιγραφή των υφισταμένων χρήσεων, θεσμοθετημένων και πραγματικών, των επιφανειακών υδατικών πόρων

8.13.2.11.1. Παρουσίαση των διαθέσιμων ποσοτικών και ποιοτικών στοιχείων στις κύριες ροές και στα ύδατα που επηρεάζονται από το έργο ή τη δραστηριότητα.

8.13.2.iv. Διαθέσιμες διαχρονικές μεταβολές και τάσεις εξέλιξης της ποιότητας και ποσότητας των επιφανειακών υδάτων».

Πλην όμως, σε ευθεία αντίθεση με τα ανωτέρω, στην οικεία παράγραφο της υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. απουσιάζει εντελώς η περιγραφή των ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών και των ιδιοτήτων του υδρογραφικού δικτύου, του υδατικού δυναμικού, των μόνιμων και περιοδικών υδατορεμάτων, καθώς και εν γένει των επιφανειακών υδάτων των περιοχών υλοποίησης του κυρίως έργου αλλά και των συνοδών έργων της οδοποιίας (εσωτερικής και πρόσβασης).  Δεδομένου δε ότι σύμφωνα με το συνημμένο απόσπασμα – χάρτη έχουν τοποθετηθεί τα δεκάδες υδατορέματα που διασχίζουν όχι μόνο το οδικό δίκτυο νέο και υφιστάμενο αλλά και τα γήπεδα τοποθέτησης των Α/Γ.

Έτσι, παραβιάζεται και η παρ. 9.13.2., «Ως προς τις επιπτώσεις στα επιφανειακά ύδατα» του Παραρτήματος 2, σύμφωνα με την οποία:

«9.13.2.1. Εκτιμώνται οι επιπτώσεις του έργου στο υδρογραφικό δίκτυο, όπως αυτές προκύπτουν από άμεσες παρεμβάσεις (διευθετήσεις, γεφυρώσεις, υδροληψίες κ.ά.) και έμμεσες μεταβολές (αφαίρεση βλάστησης από παρόχθιες ζώνες ή από σημαντικές εκτάσεις της λεκάνης απορροής κ.λπ.)

9.13.2.11. Εκτιμώνται οι επιπτώσεις στη διαθεσιμότητα υδατικού δυναμικού και στις ενδεχόμενες εποχικές μεταβολές της, για την τροφοδοσία των υφιστάμενων χρήσεων μετά την υλοποίηση του έργου

9.13.2.11.1. Εκτιμώνται οι μεταβολές που αναμένονται λόγω του έργου στα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά των επηρεαζόμενων μόνιμων και περιοδικών υδατορεμάτων.

9.13.2.iv. Προσεγγίζεται η επίδραση του έργου ή της δραστηριότητας στις τάσεις μελλοντικής εξέλιξης της ποιότητας και ποσότητας των επιφανειακών υδάτων»,

Από τη στιγμή, δηλαδή, που στην υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. δεν παρατίθεται κανένα από τα ως άνω προαπαιτούμενα στοιχεία των επιφανειακών υδάτων που βρίσκονται πλησίον των περιοχών υλοποίησης του κυρίως έργου αλλά και εντός της περιοχής υλοποίησης των συνοδών έργων της οδοποιίας πρόσβασης, είναι αυτονόητο ότι δεν λαμβάνει χώρα ούτε και η αναγκαία αξιολόγηση – εκτίμηση των επιπτώσεων του υπό κρίση έργου ως προς αυτά, ΠΑΡΌΤΙ στο οικείο κεφάλαιο αυτής, ο φορέας όλως γενικά και αόριστα αναγκάζεται να συνομολογήσει («υποβαθμίζοντας» βέβαια την αυτονόητη «διαπίστωσή» του) ότι:

«Ειδικώς όσον αφορά στα επιφανειακά ύδατα, το μόνο στοιχείο που θα μπορούσε δυνητικά να επιφέρει μεταβολές στην υφιστάμενη υδραυλική λειτουργία τους είναι τα έργα διάνοιξης της νέας οδοποιία…» (σελ. 9-79).

Το σημαντικότερο από όλα που αφορά την δίαιτα των επιφανειακών υδάτων που είναι ιδιαίτερα κρίσιμη σε ζώνες προστασίας Natura 2000, είναι η μη προβλεπόμενη αδειοδότηση, σύμφωνα με το Ν. 4258/2014 οριοθέτηση, η διευθέτηση των υδατορεμάτων που τέμνουν εγκάρσια της οδούς διάνοιξης, πρόσβασης και κυρίως βρίσκονται εντός η σε άμεση γειτνίαση με τη θέση εγκατάστασης των Α/Γ.

 Σαφώς προβλέπεται από τη νομοθεσία η αδειοδότηση με σύνταξη υδρολογικής και υδραυλικής μελέτης και δεν υπάρχει καμιά εξαίρεση για αυτή την κατηγορία των έργων.

Συνεπώς η απουσία τους θα πρέπει από μόνη της και μόνο να είναι λόγος ακύρωσης της ΜΠΕ μέχρι να προσδιοριστούν επαρκώς οι διατομές των υδατορεμάτων και οι γραμμές πλημμύρας αυτών.

Ακολουθεί το σχετικό άρθρο του νόμου, που διευκρινίζει ποιες κατηγορίες έργων εξαιρούνται.

Επίσης στο συνημμένο υδρολογικό χάρτη των υδατορεμάτων του όρους Μαυροβούνι διακρίνεται ευκρινώς το σύνολο των υδατορεμάτων στη θέση ανάπτυξης του έργου αλλά και στη συμβολή αυτών με την οδό πρόσβασης η τις νέες διανοίξεις. Με σημαντικότερο υδατόρεμα μόνιμης ροής το ρέμα Ροδιάς που εκβάλει στον όρμο Μεμί του Μεσσηνιακού κόλπου, αποστραγγίζει μια μεγάλη λεκάνη που έχει αρχή στη θέση κατασκευής και έδρασης των Α/Γ και βρίσκεται σαφώς σε ζώνη προστασίας Νatura 2000 που σημαίνει ότι και τα ύδατα αυτά προστατεύονται από τη σχετική νομοθεσία με δεσμεύσεις και επιπλέον διατάξεις σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο νόμο 4258/2014 και στις ερμηνευτικές του διατάξεις.

Άρθρο 4  του Ν. 4258/14

Εξαιρέσεις από την Οριοθέτηση

Δεν απαιτείται οριοθέτηση των υδατορεμάτων:

1.1. Για την εκτέλεση των πάσης φύσεως εργασιών άρσης προσχώσεων, εξαιρουμένων των αμμοληψιών, καθαρισμού κοίτης, συντήρησης και αποκατάστασης, καθώς και επισκευής υφισταμένων αντιπλημμυρικών έργων. Ως καθαρισμός – άρση προσχώσεων κοίτης υδατορέματος νοείται κάθε έργο, με εξαίρεση τις αμμοληψίες, που αποσκοπεί στον καθαρισμό της κοίτης από φερτά υλικά ή άλλα εμπόδια που δυσκολεύουν την ελεύθερη απορροή των υδάτων του υδατορέματος.

1.2. Για την εκτέλεση εργασιών καθαίρεσης αυθαιρέτων κατασκευών.

1.3. Για την κατασκευή φραγμάτων ταμίευσης υδάτων, όπως άρδευσης, ύδρευσης, αντιπλημμυρικής προστασίας, εμπλουτισμού υδροφόρων οριζόντων προς παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και υδροληψιών, υδροηλεκτρικών σταθμών, εφόσον αυτοί βρίσκονται πάνω στο σώμα του φράγματος, και αναβαθμών συγκράτησης φερτών υλών στις ορεινές κοίτες.

1.4. Για την κατασκευή ή επισκευή ή καθαίρεση γεφυρών και οχετών, καθώς και άλλων έργων προστασίας θεμελιώσεων γεφυρών, υπό την προϋπόθεση ότι αυτά συνοδεύονται από υδραυλική μελέτη με την οποία καθορίζονται οι γραμμές πλημμύρας για συγκεκριμένη περίοδο επαναφοράς και εντοπίζονται οι επιπτώσεις από την κατασκευή των έργων, στην ομαλή ροή των πλημμυρικών παροχών. Στην περίπτωση αυτή η πάκτωση των ακρόβαθρων των γεφυρών, υλοποιείται έξω από τις εν λόγω γραμμές πλημμύρας.

1.5. Για την κατασκευή έργων υποδομής που δεν επηρεάζουν την υφιστάμενη φυσική ή διαμορφωμένη κοίτη του υδατορέματος και γενικά την παροχετευτικότητά του, όπως σίφωνες και υπόγειοι αγωγοί, καθώς και αγωγοί υδροληψίας και διάθεσης αποβλήτων.

1.6. Για την κατασκευή των έργων ορεινής υδρονομίας, εκτός από τις περιπτώσεις που οι αρμόδιες δασικές υπηρεσίες τεκμηριωμένα κρίνουν απαραίτητη την οριοθέτηση, λόγω κατασκευής συγκεκριμένου έργου, καθώς και δασοτεχνικών έργων.

1.7. Για έργα και δραστηριότητες που εξυπηρετούν σκοπούς Εθνικής Άμυνας, καθώς και έργα ή δραστηριότητες που απαιτούνται για την άμεση αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών κατά τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 4014/2011.

2. Για μικρά υδατορέματα, όπως αυτά ορίζονται στην παρ. 2 του άρθρου 1 του παρόντος, δεν απαιτείται η οριοθέτησή τους. Κατ’ εξαίρεση και εφόσον συντρέχουν ειδικοί λόγοι προστασίας αυτών, είναι δυνατή η οριοθέτησή τους με απόφαση του Γενικού Γραμματέα της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης η οποία εκδίδεται μετά από εισήγηση της Διεύθυνσης Υδάτων και της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης, σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 2 και 3 του παρόντος. Για τις περιπτώσεις μικρών υδατορέματων, εντός της Περιφέρειας Αττικής απαιτείται και η σύμφωνη γνώμη της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής του άρθρου 140 του ν. 4070/2012 (Α’ 82).

Επίσης στην έκδοση ερμηνευτικής απόφασης αναφορικά με την οριοθέτηση υδατορέματος σε περιοχές Natura και σε δάση  που προέβη το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, αναφέρονται τα ακόλουθα.

Πιο συγκεκριμένα, η απόφαση που υπογράφει ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Ν. Ταγαράς, διευκρινίζει ότι κατά την ερμηνεία του δεύτερου εδαφίου της παρ. Α.4 του άρθρου 3 του ν. 4258/2014, όπως ισχύει, η διαδικασία επικύρωσης του καθορισμού οριογραμμών υδατορέματος πρέπει να γίνεται με προεδρικό διάταγμα και όσον αφορά στα τμήματα των ρεμάτων που εμπίπτουν σε δασικές περιοχές και περιοχές Natura.

Αποδεικνύεται, λοιπόν, έτι μία φορά ότι, πέραν όλων των άλλων, η υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. στερείται όχι μόνο της δέουσας επιστημονικής θεμελίωσης και τεκμηρίωσης, αλλά και της προβλεπόμενης αδειοδότησης των υδατορεμάτων που έπρεπε ήδη να έχει εξασφαλιστεί, σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία, εξ ου και αρμόδια περιβαλλοντική αρχή δέον όπως αρνηθεί την έγκρισή της.

3.2.2.Ως προς τα υπόγεια ύδατα.

Στην παρ. 8.13.3., «Υπόγεια ύδατα» του Παραρτήματος 2 προβλέπεται ότι η εκάστοτε Μ.Π.Ε. θα πρέπει να περιέχει::

«8.13.3.1. Περιγραφή των υδρογεωλογικών χαρακτηριστικών της περιοχής μελέτης με στοιχεία που αφορούν την έκταση και τα όρια της υδρολογικής και υδρογεωλογικής λεκάνης, τους συντελεστές εμπλουτισμού, το συνολικό όγκο υδατικών αποθεμάτων, τις αναμενόμενες στάθμες και τα σημεία εκφόρτισης του υπόγειου υδροφορέα

8.13.3.11. Περιγραφή των υφισταμένων χρήσεων, θεσμοθετημένων και πραγματικών, των υπόγειων υδατικών πόρων

8.13.3.11.1. Παρουσίαση των διαθέσιμων ποσοτικών και ποιοτικών στοιχείων στους κύριους υπόγειους υδροφορείς, καθώς και σε όσους επηρεάζονται από το έργο ή τη δραστηριότητα

8.13.3.iv. Διαθέσιμες διαχρονικές μεταβολές και τάσεις εξέλιξης της ποιότητας και ποσότητας των υπόγειων υδάτων.»

Ωστόσο, σε ευθεία αντίθεση με τα ανωτέρω, στην οικεία παράγραφο της υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. απουσιάζει εντελώς η περιγραφή των υφισταμένων χρήσεων, θεσμοθετημένων και πραγματικών, των υπόγειων υδατικών πόρων, των διαθέσιμων ποσοτικών και ποιοτικών στοιχείων των κύριων υπόγειων υδροφορέων και εν γένει των υδρογεωλογικών χαρακτηριστικών και ιδιοτήτων των υπόγειων υδάτων των περιοχών υλοποίησης των συνοδών έργων της οδοποιίας πρόσβασης, παρότι το υπό κρίση έργο σκοπείται να πραγματοποιηθεί στο Υπόγειο Υδατικό Σύστημα «Σύστημα Μεθώνης» (ΕL0100120) του Υδατικού Διαμερίσματος Δυτικής Πελοποννήσου, σύμφωνα με παραδοχές της ίδιας της Μ.Π.Ε. (σελ. 462 επ.).

Έτσι, παραβιάζεται και η παρ. 9.13.3., «Ως προς τις επιπτώσεις στα υπόγεια ύδατα» του Παραρτήματος 2, σύμφωνα με την οποία:

«9.13.3.1. Περιγράφεται η συσχέτιση των φάσεων κατασκευής και λειτουργίας του έργου με την υδρογεωλογία της περιοχής επιρροής του, εστιάζοντας κυρίως στον υποκείμενο υδροφορέα ή/και στις ροές τροφοδοσίας του

9.13.3.11. Ο βαθμός ανάλυσης της εκτίμησης των επιπτώσεων στα υπόγεια ύδατα θα πρέπει να είναι ανάλογος με το βαθμό της παραπάνω συσχέτισης

9.13.3.11.1. Εκτιμώνται οι επιπτώσεις στη στάθμη των επηρεαζόμενων υδροφορέων (υποκείμενου και κατάντη) και υπολογίζεται η διαθεσιμότητα υπόγειων υδάτων, με τις ενδεχόμενες εποχικές μεταβολές της, για την τροφοδοσία των υφιστάμενων χρήσεων μετά την υλοποίηση του έργου

9.13.3.iv. Εκτιμώνται οι μεταβολές που αναμένονται λόγω του έργου στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των επηρεαζόμενων υπόγειων υδάτων

9.13.3.v.. Προσεγγίζεται η επίδραση του έργου ή της δραστηριότητας στις τάσεις μελλοντικής εξέλιξης της ποιότητας και ποσότητας των υπόγειων υδάτων».

Από τη στιγμή, δηλαδή, που στην υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. δεν παρατίθεται κανένα από τα ως άνω προαπαιτούμενα στοιχεία των υπόγειων υδάτων της περιοχής υλοποίησης του υπό κρίση έργου, είναι αυτονόητο ότι δεν λαμβάνει χώρα ούτε και η αναγκαία αξιολόγηση – εκτίμηση των επιπτώσεών του ως προς αυτά, όπως αποδεικνύεται, άλλωστε, και από το οικείο κεφάλαιο αυτής, όπου το μόνο που αρκείται να αναφέρει όλως γενικά και αόριστα ο φορέας του έργου είναι ότι:

«Συνεπώς, δεν αναμένεται να προκύψει καμία επίπτωση στην ποιότητα των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων κατά τη διάρκεια λειτουργίας του υπό μελέτη έργου».

Αυτό όμως είναι εντελώς αναπόδεικτο, γιατί οι συγκεκριμένες λεκάνες απορροής που προβλέπονται οι οδοί πρόσβασης η έργα θεμελίωσης και τοποθέτησης Α/Γ θα αποτελέσουν ένα τροποποιημένο υδατικό σύστημα, που θα επιφέρει αλλαγές στη δίαιτα των επιφανειακών και κυρίως των υπογείων υδάτων γιατί α) θα μειωθεί δραματικά ο συντελεστής κατείσδυσης στο γεωλογικό σχηματισμό των κροκαλοπαγών Μεσσηνίας που καλύπτει το σύνολο της περιοχής των έργων που είναι σχηματισμός έντονα διαπερατός, επειδή οι εκατοντάδες τόνοι σκυροδέματος θα κλείσουν ερμητικά όλα τα στόμια και του πόρους του υπεδάφους στη ζώνη θεμελίωσης των 6 Α/Γ και περιφερειακά αυτών σε μια πολύ μεγάλη έκταση της τάξης των 10 στρεμμάτων για κάθε μια από αυτές τουλάχιστον, και β) θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην φραγή των διερχόμενων ανέμων που συνήθως μεταφέρουν και μεγάλο όγκο ατμοσφαιρικών κατακρημνισμάτων, που θα ανακόπτονται σε όλο το εύρος της ζώνης των Α/Γ και θα μηδενίζουν την ταχύτητα τους και τη ροή τους.  Αυτό ισοδυναμεί με σημαντική αν όχι  παντελή έλλειψη ύδατος πίσω από αυτές, μείωση της κατείσδυσης των υδάτων στο υπέδαφος, αλλαγή του μικροκλίματος και αύξηση της εξατμισοδιαπνοής.  Δηλαδή μια κρίσιμη μάζα νερού χιλιάδων κυβικών μέτρων ετησίως θα απουσιάζει από την ετήσια τροφοδοσία και των εμπλουτισμό των μοναδικών υδροφόρων οριζόντων που αποθηκεύουν το νερό για τη λειτουργία των πηγών, την άρδευση και ύδρευση της περιοχής που αντιμετωπίζει ιδιαίτερα προβλήματα στην ΔΕ Κορώνης, της ΝΑης απόληξης του δήμου Πύλου Νέστορος.

Επίσης από την εμφάνιση των σημείων υδροληψίας στο σχετικό http://lmt.ypeka.gr/public_view.html του ΥΠΕΝ «θέαση» υπάρχει ενδεικτικός χάρτης με τις υδροληψίες της εγγύτερης περιοχής σε βαθμό που έχουν μέχρι σήμερα καταχωρηθεί.  Διαπιστώνεται ότι υπάρχει ένας πολύ μικρός αριθμός υδροληψιών που αποδεικνύει ότι το νερό είναι σε έλλειψη στην εγγύτερη και ευρύτερη περιοχή της ΔΕ Κορώνης και δη στην περιοχή του όρους Μαυροβούνι.  Άλλωστε η περιοχή τα τελευταία χρόνια εμφανίζει καταγεγραμμένα σοβαρά προβλήματα υδροδότησης σύμφωνα με στοιχεία της ΔΕΥΑ Πύλου – Νέστορος, λόγω και της ιδιαίτερα σημαντικής αύξησης των επισκεπτών τα τελευταία χρόνια κατά τους θερινούς μήνες.

Αποδεικνύεται, λοιπόν, έτι μία φορά ότι, πέραν όλων των άλλων, η υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. πάσχει επιστημονικής θεμελίωσης και τεκμηρίωσης, εξ ου και η αρμόδια περιβαλλοντική αρχή δέον όπως αρνηθεί την έγκρισή της.

3.5. Παραβίαση των παρ. 8.3. «Μορφολογικά και τοπιολογικά χαρακτηριστικά» και 9.3. «Επιπτώσεις στα μορφολογικά και τοπιολογικά χαρακτηριστικά», του Παραρτήματος 2.

Σύμφωνα με την παρ. 8.3. εντός της εκάστοτε Μ.Π.Ε. θα πρέπει να:

«8.3.1. Καταγράφεται το συνολικό τοπίο αναφοράς και οι επιμέρους ενότητές του.

8.3.2. Αναφέρονται εκτάσεις που σχετίζονται με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση του Τοπίου, η οποία κυρώθηκε με το ν. 3827/2010 (Α’ 30).

8.3.3. Εντοπίζονται ενδεχόμενες τοπιολογικές εξάρσεις που συσχετίζονται με το έργο ή τη δραστηριότητα.

8.3.4. Αναφέρονται στοιχεία της σημαντικότητας και της τρωτότητας του τοπίου.».

Στην δε παρ. 9.3. προβλέπεται ότι:

«9.3.1.Εκτιμώνται και αξιολογούνται οι αλλαγές στην εικόνα της ευρύτερης περιοχής, λόγω του έργου ή της δραστηριότητας.

9.3.2. Χρησιμοποιούνται δόκιμες μέθοδοι αξιολόγησης τοπιολογικών μεταβολών και οπτικής παρείσδυσης.

9.3.3. Συγκρίνεται, μέσω κατάλληλης φωτορεαλιστικής απεικόνισης, η υφιστάμενη εικόνα του τοπίου με αυτό που ενσωματώνει το έργο ή τη δραστηριότητα για τις περιπτώσεις που επηρεάζονται κατά ουσιαστικό βαθμό στοιχεία αυξημένου μορφολογικού ή τοπιολογικού ενδιαφέροντος. Για τις άλλες περιπτώσεις καθώς και για έργα και δραστηριότητες υποκατηγορίας Α2, η φωτορεαλιστική απεικόνιση είναι προαιρετική.

9.3.4. Διερευνώνται και αξιολογούνται οι πιθανότητες διάσπασης της γραμμής του ορίζοντα και των φυσικών σχημάτων και χρωμάτων του τοπίου από την ένταξη του έργου ή της δραστηριότητας στην περιοχή, καθώς και οι νέες συνθήκες συνέχειας ή ασυνέχειας στην οργάνωσή του τοπίου.

9.3.5.Εξετάζεται η συμβατότητα των επικείμενων αλλαγών σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση του Τοπίου, η οποία κυρώθηκε με το ν. 3827/2010 (Α’ 30).».

Πλην όμως, στην υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. δεν γίνεται ούτε η δέουσα ως άνω ανάλυση των τοπιολογικών χαρακτηριστικών της περιοχής εγκατάστασης του κρινόμενου Α/Π, ούτε φυσικά και η βάσει αυτής αξιολόγηση των επιπτώσεών του ως προς αυτά.

Το σημαντικότερο όλων που αποτελεί από μόνο του μοναδικό φαινόμενο σε εγκατάσταση Αιολικού πάρκου τέτοιου μεγέθους με «Γιγαντοανεμογεννήτριες» είναι το γεγονός ότι ενώ το ύψος του όρους Μαυροβούνι είναι μεσοσταθμικά από τη βάση του μέχρι 400 μέτρα, θα έχει τις μεγαλύτερες δυνατές θηριώδεις θα τις ονομάζαμε Α/Γ που θα φθάνουν σε ύψος από τη βάση τους τα 200 μέτρα.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η αναλογία όρος προς ανεμογεννήτρια περιορίζεται στο 2/1.  Ενώ στην πλειονότητα τους η σχέση εφαρμογής και εγκατάστασης αυτών είναι τουλάχιστον 5/1.  Αποτελεί δε αυτό το γεγονός μοναδικό στα χρονικά σε περιοχή της Ευρώπης και μάλιστα σε ζώνη προστασίας Natura 2000, με τόσους παραδοσιακούς και σημαντικούς οικισμούς σε άμεση γειτνίαση στη ζώνη επιρροής του έργου.

Ο δείκτης αυτός της σχέσης Ο/Α (Όρος σε μέτρα προς ανεμογεννήτρια σε ύψος) δεν νοείται και δεν προβλέπεται να είναι μόλις  2/1 σε παράκτιες περιοχές,  γιατί έχει άμεσο αντίκτυπο στα τοπιολογικά χαρακτηριστικά και όχι μόνο.  Επίσης αποκλείει τη μοναδική κορυφογραμμή και δεσμεύει τον κρίσιμο μοναδικό υδροκρίτη του όρους Μαυροβούνι μεταξύ των άλλων.

Εξάλλου, η διαδικασία ένταξης τόσο φαραωνικών έργων στο περιβάλλον βασίζεται στην οπτική σύζευξή τους με τα τοπιολογικά στοιχεία της περιοχής εγκατάστασης, ενώ η αισθητική του τοπίου αξιολογείται σύμφωνα με τα βασικά στοιχεία του χώρου που γίνονται άμεσα αντιληπτά από τους κατοίκους της περιοχής του έργου και τους χρήστες, όπως στοιχεία του δομημένου και του φυσικού περιβάλλοντος, καθώς και τυχόν ιστορικά και πολιτιστικά στοιχεία της περιοχής.

Ωστόσο, στην υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. δεν εκτίθενται και φυσικά δεν αξιολογούνται οι αυτονόητες αρνητικές επιπτώσεις του υπό κρίση Α/Π στο τοπίο, εξ ου και αρμόδια περιβαλλοντική αρχή δέον όπως αρνηθεί την έγκριση της υπό διαβούλευση Μ.Π.Ε. και για το λόγο αυτό.

3.6. Παραβίαση της παρ. 9.4., «Επιπτώσεις σχετικές με τα γεωλογικά, τεκτονικά και εδαφολογικά χαρακτηριστικά» του Κεφ. 9, αλλά και της παρ. 15.6. «Σχέδια του έργου ή της δραστηριότητας» του Παραρτήματος 2, καθώς και του Παραρτήματος 4.1.

Η μη παρουσίαση χαρακτηριστικών των διατομών της προς διάνοιξη οδοποιίας στην Μ.Π.Ε αλλά και στην από Ιουλίου 2023 Τεχνική Έκθεση Οδοποιίας, αποτελεί σοβαρότατη έλλειψη, δεδομένου ότι με την χρήση των αναλυτικών διατομών σχεδιάζεται η ζώνη κατάληψης του έργου στις οριζοντιογραφίες.

Μόνο έτσι θα ήταν δυνατό να γίνει γνωστό πως έχει σχεδιαστεί η οδός πρόσβασης και να εκτιμηθούν οι επιπτώσεις των ορυγμάτων και των επιχωμάτων, δηλαδή τα προβλήματα τυχόν κατολισθήσεων και βραχοπτώσεων τα οποία θα προκαλέσουν, καθώς και η σημαντική αλλοίωση της γεωμορφολογίας και η μεταβολή του τοπίου στην περιοχή.

Λόγω δε της σημασίας των διατομών της οδοποιίας για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων υπήρχε υποχρέωση παρουσίασης χαρακτηριστικών ορυγμάτων, επιχωμάτων και ένταξης διατομών στις Μ.Π.Ε. ήδη βάσει της εγκυκλίου 37/03-10-1994 (αρ.πρωτ. ΔΜΕΟ/δ/0/1158) «Προσωρινές προδιαγραφές για μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων από οδικά έργα» και φυσικά προβλέπεται και στην ως άνω υπ’ αριθ. οικ. 170225 από 20.1.2014 Απόφαση του Υπουργού Π.Ε.Κ.Α. και δη:

(α) στο Παράρτημα 4.10, σύμφωνα με το οποίο:

«Για έργα ή δραστηριότητες της 10ης Ομάδας «Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας» της υ.α.1958/2012 (Β’ 21), το περιεχόμενο της ΜΠΕ όπως καθορίζεται στα Παραρτήματα 2 και 3 της παρούσας Απόφασης διαμορφώνεται με βάση και τις ακόλουθες διαφοροποιήσεις:…

3. Στο κεφάλαιο 6 «Αναλυτική περιγραφή σχεδιασμού του έργου ή της δραστηριότητας», θα πρέπει να αναφερθούν όλα τα μεγέθη και χαρακτηριστικά του σχεδιασμού του έργου και των συνοδών του. Ειδικότερα απαιτούνται τουλάχιστον:

3.1 Αναλυτική περιγραφή των συνοδών έργων οδοποιίας, καθώς και:

3.1.1 Τυπικές διατομές.

3.1.2 Δυσμενείς διατομές, όσον αφορά στις διαφοροποιήσεις στο ανάγλυφο.

3.1.3 Μέτρα, δράσεις και παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων που έχουν ενταχθεί στο σχεδίασμά του έργου…»

(β) στην παρ. 15.6. «Σχέδια του έργου ή της δραστηριότητας» του Παραρτήματος 2 σύμφωνα με την οποία:

«Οι κατ’ ελάχιστο απαραίτητοι χάρτες και σχέδια αναφέρονται ακολούθως και θα πρέπει να συμπληρώνονται με το κατάλληλο κάθε φορά υλικό τεκμηρίωσης, είτε αυτό αφορά πρόσθετους χάρτες/σχέδια είτε προσθήκη πληροφοριών επί των παρακάτω χαρτών…

15.6  Σχέδια του έργου ή της δραστηριότητας…

15.6.3. Επιδράσεις στο ανάγλυφο (διατομές, εκσκαφές)…»

Λόγω των ανωτέρω (μη παρουσίαση διατομών, έλλειψη παρουσίασης ορυγμάτων και επιχωμάτων οδοποιίας και ζώνης κατάληψης), στην Μ.Π.Ε. γίνεται σαφής υποεκτίμηση των επιπτώσεων στη γεωμορφολογία, στην γεωφυσική ευστάθεια της περιοχής επέμβασης, αλλά και στο τοπίο, κυρίως από τα έργα οδοποιίας.  Το κρισιμότερο όλων είναι ότι απουσιάζει η αναγνωριστική γεωλογική μελέτη που είναι κρίσιμη σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία, η γεωτεχνική έρευνα και οι εργαστηριακές δοκιμές, λόγο της φύσης των πολλών ορυγμάτων και επιχωμάτων αλλά και των ασταθών γεωλογικών σχηματισμών που χαρακτηρίζονται από σειρές εφιπεύσεων (είδος ρηγματωδών φαινομένων ζωνών αστάθειας) που παρουσιάζουν έντονη διάβρωση, τεκτονισμό και καταπτώσεις στη μάζα του όπως πρόεκυψε και από τη σχετική βιβλιογραφία αλλά και την αυτοψία σε όλο το μήκος της κατασκευής των έργων και της οδού πρόσβασης σε αυτά.  

5. Παραβίαση του Παραρτήματος 3.2.1., «Προδιαγραφές Ειδικής Οικολογικής Αξιολόγησης (ΕΟΑ) για έργα και δραστηριότητες που βρίσκονται σε περιοχή του Δικτύου Natura 2000, για την οποία δεν προβλέπονται ειδικότερες πρόνοιες προστασίας και διαχείρισης ή δεν συντρέχουν ειδικές προϋποθέσεις».

Η τελικώς υποβληθείσα από Σεπτεμβρίου 2023 Ε.Ο.Α. παραβιάζει τις εξής προβλέψεις του ως άνω Παραρτήματος 3.2.1. :

(α)την παρ. 1.1.A3. «Αποτύπωση των ανωτέρω πληροφοριών σε Χάρτες Τεκμηρίωσης», καθώς εντός της Ε.Ο.Α. απεικονίζονται ελλιπώς τα όρια των προστατευόμενων περιοχών και η εσωτερική τους χαρτογράφηση με τις κατανομές των τύπων οικοτόπων και ειδών και τα ενδιαιτήματά τους στην Περιοχή Μελέτης σε χάρτες ακατάλληλου υπόβαθρου και κλίμακας.

(β)των παρ. 1.1.B1.ii, καθώς εντός της Ε.Ο.Α. δεν γίνεται, όσον αναφορά την ΕΖΔ με την κωδική ονομασία «GR2550003 – Νήσοι Σαπιέντζα και Σχίζα, ακρωτήριο Ακρίτας», πλήρης καταγραφή ούτε των τύπων οικοτόπων του Παραρτήματος I της ΚΥΑ Η.Π.14849/853/Ε 103/4.4.2008 (ΦΕΚ Β’ 645), ιδίως ως προς την αντιπροσωπευτικότητα, την επιφάνεια και την κατάσταση διατήρησής τους ούτε των ειδών χλωρίδας και πανίδας του Παραρτήματος II της ιδίας ως άνω ΚΥΑ., ιδίως ως προς το μέγεθος και την πυκνότητα των πληθυσμών, την κατάσταση διατήρησής τους και την απομόνωσή τους.

(γ) της παρ. 1.1.Β2. «Αποτύπωση των ανωτέρω πληροφοριών σε Χάρτες Τεκμηρίωσης», καθώς εντός της Ε.Ο.Α. δεν απεικονίζονται ΚΑΘΟΛΟΥ οι κατανομές των τύπων οικοτόπων και ειδών και τα ενδιαιτήματά τους στην Περιοχή Έρευνας Πεδίου σε χάρτες κατάλληλου υπόβαθρου και κλίμακας.

(δ)της παρ. 1.2.4., καθώς εντός της Ε.Ο.Α. δεν αναφέρονται οι κύριες πιέσεις – απειλές των τύπων οικοτόπων ή/και των ειδών για τα οποία έχει χαρακτηριστεί η ως άνω περιοχή NATURA 2000 ως ΕΖΔ.

(ε) τις παρ. 2 και 3, καθώς ενώ το υπό κρίση έργο:

i. μπορεί να μειώσει το μέγεθος του πληθυσμού των ειδών ή/και να επηρεάσει το βαθμό διατήρησης των βιοτόπων τους ή/και να τους κατακερματίσει ή/και να επηρεάσει την ισορροπία μεταξύ των ειδών ή/και να επηρεάσει το βαθμό απομόνωσής τους

ii. μπορεί να προξενήσει αλλαγές σε ζωτικής σημασίας παραμέτρους (π.χ. ισορροπία θρεπτικών, υποβάθμιση του εδάφους από πιθανή διάβρωση, δυναμική των σχέσεων μεταξύ βιοτικών και αβιοτικών παραμέτρων), οι οποίες καθορίζουν το πώς λειτουργούν οι ως άνω περιοχές Natura 2000,

Το πλέον σημαντικό στην Ειδική Οικολογική αξιολόγηση είναι η μεταβολή όχι μόνο των παραγόντων της κλιματικής αλλαγής σε μια ευάλωτη ζώνη της Πυλίας όπως περιγράφεται και στην πρόσφατη μελέτη  “Υδροκλιματικά, βιοκλιματικά και γεωλογικά χαρακτηριστικά της Περιφέρειας Πελοποννήσου”, του καθηγητή κυρίου Χρήστου Ζερεφού, αλλά κυρίως της σημαντικής αλλαγής του μικροκλίματος εξαιτίας της εγκατάστασης και λειτουργίας των 6 «Γιγαντοανεμογενητριών»  που μηδενίζουν την κινητική ενέργεια του ανέμου με τις υγρές μάζες που μεταφέρει και την μετατρέπουν σε ηλεκτρική. Αυτό σημαίνει ότι βιοκλιματικά το πεδίο πίσω από τις Α/Γ θα έχει σημαντική μείωση της επιφανειακής υγρασίας κάτω από 8% στην ξηρή περίοδο, θα είναι ευάλωτο σε ανάφλεξη, δεν θα μπορέσει να υποστηρίξει την πανίδα τουλάχιστον από άποψη ύδατος η δρόσου, και βεβαίως θα προκαλέσει σημαντική εξασθένιση και πιθανή εξαφάνιση της χλωρίδας και όλων των προστατευόμενων φυτοκοινωνιών.  Δυστυχώς η παράμετρος αυτή αγνοήθηκε παντελώς, παρά τα όσα αναφέρονται στη μελέτη του ακαδημαϊκού, καθηγητή κυρίου Ζερεφού. Στην πραγματικότητα αναιρεί τη λειτουργία της ζώνης προστασίας Natura 2000 στην πράξη, με οδυνηρές μη αναστρέψιμες περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Επίσης θα πρέπει να αναφερθεί το γεγονός που προκύπτει και στην βιβλιογραφία ότι «ανεμογεννήτριες» σε μικρότερο μέγεθος χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα σε περιοχές με χαμηλές θερμοκρασίες το χειμώνα για την προστασία από τον παγετό σε δενδρώδεις η άλλες καλλιέργειες. Δηλαδή περιστρέφονται για την ανύψωση της θερμοκρασίας της επιφάνειας του εδάφους εκεί που λειτουργούν. Ονομάζονται δε και «ανεμομείκτες».

παρ’ όλα αυτά, η Ε.Ο.Α. αποκρύπτει εσκεμμένα τα ανωτέρω δεδομένα, εξ ου και δεν προτείνει τα αναγκαία μέτρα αντιμετώπισης ή αντιστάθμισης των ως άνω σημαντικών αρνητικών επιπτώσεων.

Κατά συνέπεια, η υπό διαβούλευση Ε.Ο.Α. έχει συνταχθεί κατά παράβαση των ως άνω διατάξεων και άρα είναι παντελώς πλημμελής και έωλη επιστημονικά, εξ ου και η αρμόδια περιβαλλοντική αρχή δέον όπως αρνηθεί την έγκρισή της.

17. Επειδή, με τα ανωτέρω δεδομένα και εν όψει των προβλέψεων του ισχύοντος, μεταγενέστερου του Ειδικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ, Αναθεωρημένου Περιφερειακού Πλαισίου Στερεάς Ελλάδας, στο οποίο ενισχύεται η προστασία των ορεινών όγκων, ιδίως του Ελικώνα, και των δασικών οικοσυστημάτων τους, η χωροθέτηση με την προσβαλλόμενη πράξη του επίδικου αιολικού σταθμού, ως νέου έργου ΑΠΕ, στη ζώνη άνω των 800 μ., η οποία αποτελεί κατ’ εξοχήν περιοχή φυσικού αποθέματος και μάλιστα εντός δασικής έκτασης, καθώς και η διάνοιξη νέας οδού, εντός δασικής και αναδασωτέας έκτασης (καμένου ελατοδάσους), έχρηζαν ειδικότερης αιτιολογίας αναφορικά με τη στάθμιση στην οποία προέβη η Διοίκηση, αφενός του οφέλους από τη δημιουργία της επίδικης μονάδας και αφετέρου του κόστους που συνεπάγεται αυτή για το περιβάλλον (πρβλ. ΣτΕ 696/2016). Συνεπώς, η προσβαλλόμενη ΑΕΠΟ, με την οποία αδειοδοτείται το επίδικο αιολικό πάρκο στην ίδια θέση με την προβλεπόμενη στην ακυρωθείσα αρχική ΑΕΠΟ, είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη…»).

Το άρθρο ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΙΟΛΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ «ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙ» ΛΟΓΩ ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΩΝ ΠΕΡΙΒΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.

Πριν ενάμιση χρόνο η κυβέρνηση της ΝΔ δεν πρόλαβε να εξαγγείλει το άμεσο κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων στη Μεγαλόπολη και τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ κίνητρα για τις ΑΠΕ μέσα από διάφορα χρηματοδοτικά εργαλεία (ταμεία δίκαιης μετάβασης, ανάκαμψης, ΕΣΠΑ, εθνικοί πόροι κλπ.) και τα αρπακτικά στον τομέα της ενέργειας, έδρασαν σαν έτοιμα από καιρό.

Έτσι έχουμε: Πέρυσι το χειμώνα, στη χερσόνησο του Μαλέα αιτήσεις για νέα εγκατάσταση ανεμογεννητριών στο νότιο Πάρνωνα ισχύος 118 MW για να προστεθούν στα ήδη εγκεκριμένα 211 MW. Στη συνέχεια ανάλογες αιτήσεις στους ορεινούς όγκους στα σύνορα Αρκαδίας-Λακωνίας (σε Κρεμαστή-Κορίτσα-Κοσμά-Καρυές-Άγιο Πέτρο κλπ.) και στα σύνορα Αρκαδίας-Αργολίδας από Λουκά έως Αγιωργίτικα. Φέτος το χειμώνα αιτήσεις στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) για εγκατάσταση τριών τεράστιων αιολικών βιομηχανικών συγκροτημάτων στους ορεινούς όγκους στη κεντρική Πελοπόννησο (Μαίναλο-Λύκαιο….κλπ.).

Πρόκειται για 207 ανεμογεννήτριες της ίδιας εταιρείας, ισχύος 1345,38 MW.

Πρόκειται για παραγωγή ενέργειας δυόμιση φορές πάνω από ό,τι παράγουν οι λιγνιτικές μονάδες στη Μεγαλόπολη και περίπου στο 1/4 της συνολικής μέσης ζήτησης σε επίπεδο χώρας.

Και είμαστε ακόμα στην αρχή.

Δεν θα μείνει βουνοκορφή χωρίς ανεμογεννήτρια, πλαγιά χωρίς πάνελ φωτοβολταϊκών.

Δεν θα σταθούμε σε αυτό το άρθρο στο σύνολο των καταστροφικών επιπτώσεων τέτοιου τύπου επενδύσεων στην τοπική οικονομία (γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή, μελισσοκομία, οικογενειακές επιχειρήσεις σε εστίαση και τουρισμό κλπ.). Θα σταθούμε στις επιπτώσεις στο περιβάλλον της περιοχής που θα είναι καταστροφικές και ανεπανόρθωτες.

Θα «ξεκοιλιάσουν» το Μαίναλο, το Λύκαιο και τους άλλους ορεινούς όγκους στη κεντρική Πελοπόννησο αφού θα διανοιχθούν δρόμοι δεκάδων χιλιομέτρων μέσα σε δασικές και μη εκτάσεις, πλάτους μέχρι 10m, θα γίνουν εκσκαφές και εκβραχισμοί εκατομμυρίων m³ για να ανοιχτούν οι βάσεις εγκατάστασης των ανεμογεννητριών, να διαμορφωθούν πλατείες στις κορυφές για κάθε ανεμογεννήτρια, να διανοιχθούν τα υπόγεια δίκτυα μεταφοράς της ενέργειας σε υποσταθμούς. Θα πέσουν εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι οπλισμένο σκυρόδεμα για να στεριώσουν τις ανεμογεννήτριες. Αναθέματα που θα μείνουν για πάντα στους ορεινούς όγκους, αφού δεν πρόκειται να ξηλωθούν, όταν θα πάψει η λειτουργία τους.

Αρκεί ένα στοιχείο για να γίνει κατανοητό το μέγεθος των παρεμβάσεων.

Σύμφωνα με Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που έχει κατατεθεί στη Περιφέρεια για την εγκατάσταση στο Κοσμά Κυνουρίας ενός αιολικού πάρκου 6 ανεμογεννητριών 3 MW η κάθε μία, θα γίνουν εκσκαφές 223.208m³. Για εγκατάσταση 207 ανεμογεννητριών στη κεντρική Πελοπόννησο 3 MW η κάθε μία θα γίνουν εκσκαφές 7.700.676m³ (223.208:6Χ207). Για τις πολύ μεγαλύτερες ανεμογεννήτριες των 6,5ΜW που θα εγκατασταθούν, θα γίνουν πολύ περισσότερες εκσκαφές και θα φορτωθούν οι κορυφές πολύ περισσότερο μπετόν και σίδηρο για να στερεωθούν.

Δεκάδες χιλιάδες στρέμματα δασών θα δεσμευτούν και χιλιάδες στρέμματα δάσους θα αποψιλωθούν. Οι επιπτώσεις που θα προκληθούν στο μικροκλίμα της περιοχής στην χλωρίδα και την πανίδα θα είναι ανεπανόρθωτες (πχ ξηρασία, θανάτωση αποδημητικών πουλιών κλπ.).

Η εκπομπή υποήχων θα έχει σοβαρότατες επιπτώσεις στη μελισσοκομία, αλλά και την υγεία των ανθρώπων.

Φυσικά και δεν είμαστε ενάντια στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Όμως η άναρχη ανάπτυξή τους στα χέρια των καπιταλιστικών ομίλων, καταστρέφει το περιβάλλον και άλλους κλάδους της οικογενειακής οικονομίας. Είναι πολλά τα λεφτά και των επιχορηγήσεων και των κερδών, που δεν υπολογίζουν τίποτα.

Μόνο αν η ιδιοκτησία στις πηγές, στις υποδομές παραγωγής και μεταφοράς της ενέργειας γίνει λαϊκή περιουσία, τότε στα πλαίσια του κεντρικού σχεδιασμού του κοινωνικοποιημένου τομέα, μπορεί να υπάρξει σεβασμός στο φυσικό και ανθρώπινο περιβάλλον, μπορεί να παραχθεί φθηνή ενέργεια για το λαό.

Κανένας εφησυχασμός.

Είναι θετικό ότι σηκώθηκαν και οι πέτρες, μόλις έγιναν γνωστά τα σχέδια για την εγκατάσταση αυτών των τεράστιων αιολικών βιομηχανικών συγκροτημάτων στο Μαίναλο, στο Λύκαιο και στους άλλους ορεινούς όγκους στη Κεντρική Πελοπόννησο.

Αυτή η λαϊκή οργή ανάγκασε τα στελέχη της ΝΔ του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στους Δήμους και στη Περιφέρεια τους διάφορους οικολόγους και οικολογούντες, τις ΜΚΟ, Κοινσέπ κλπ. να πάρουν αρνητική θέση.

Είναι υποκριτική όμως η στάση όλων αυτών. Την προσαρμόζουν κάθε φορά ανάλογα με το ακροατήριο και τις αντιδράσεις, μετρώντας το πολιτικό κόστος και συσκοτίζοντας τις αιτίες του προβλήματος.

Γιατί ανήκουν στα κόμματα που τα προηγούμενα χρόνια ψήφισαν στην Ευρωβουλή αλλά και στο Ελληνικό Κοινοβούλιο όλο το νομοθετικό πλαίσιο στο οποίο πατάει ο κάθε επενδυτής για να κατακτά κάμπους και βουνοκορφές στο όνομα μάλιστα της πράσινης ανάπτυξης που θα προστατεύσει το περιβάλλον.

Γιατί στήριξαν και στηρίζουν με όλες τους τις δυνάμεις την “απελευθέρωση” της αγοράς ενέργειας, οι επιπτώσεις της οποίας φανερώνονται και στο ζήτημα της τοποθέτησης των ανεμογεννητριών.

Για αυτό και δεν χρειάζεται κανένας εφησυχασμός, καμμιά επανάπαυση.

Τα λεφτά είναι πολλά, και τα συμφέροντα μεγάλα.

Το σίγουρο είναι ότι θα υπάρξουν πιέσεις σε αυτά τα στελέχη των αστικών κομμάτων να αλλάξουν στάση, οι διάφοροι γυρολόγοι θα εμφανιστούν στα χωριά για να εξαγοράσουν, να πείσουν προέδρους και κατοίκους για τα αντισταθμιστικά, τα «τριάκοντα αργύρια της προδοσίας».

Γνωρίζουμε ότι στην πορεία δεν θα είμαστε «όλοι μαζί».

Ήδη ο Αρκάς υπουργός της ΝΔ κ. Βλάσης εξέφρασε την δυσαρέσκειά του, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα το λαϊκισμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιδρά στις «ανεμογεννήτριες του Μητσοτάκη» ενώ ήταν καλές αυτές του «Σταθάκη και της DEUTSCHE AEOLIA» στο Πάρνωνα και στο Κοσμά. Ο δε βουλευτής Αρκαδίας του ΚΙΝΑΛ και Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Κωνσταντινόπουλος, πρότεινε στον Πρόεδρο της αρμόδιας Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, να καλέσει όλους τους εμπλεκόμενους (Περιφερειάρχη, Δημάρχους, ΡΑΕ, επενδυτές) ώστε να βρεθεί η φόρμουλα για την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών. Πρόταση που με χαρά ήδη αποδέχθηκε ο κ. Περιφερειάρχης στέλεχος της ΝΔ.

Τα διάφορα άχρωμα-άοσμα και ουδέτερα ψηφίσματα, οι νομικές διαδικασίες και άλλα τέτοια στοχεύουν να αθωώσουν τους υπεύθυνους και να εκτονώσουν τις αντιδράσεις.

Για να έχει αποτέλεσμα ένας αγώνας πρέπει να αναδεικνύει τις αιτίες, τους υπαίτιους και την μόνη φιλολαϊκή διέξοδο την ανάγκη του εθνικού κεντρικού ενεργειακού σχεδιασμού, σε μια κοινωνία και οικονομία που θα λειτουργεί με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες και όχι το καπιταλιστικό κέρδος.

Είναι ανάγκη οι μαζικοί φορείς, τα εργατικά σωματεία, αγροτικοί σύλλογοι, τα πολιτιστικά-αθλητικά και συντοπίτικα σωματεία να πούμε ένα βροντερό ΟΧΙ στα κυβερνητικά και επιχειρηματικά σχέδια.

Να σταματήσει τώρα το επιχειρούμενο έγκλημα στο Μαίναλο, στο Λύκαιο και στους άλλους ορεινούς όγκους στη κεντρική Πελοπόννησο.

Να συγκροτηθούν σε κάθε χωριό, σε κάθε περιοχή Επιτροπές Αγώνα για τη σωτηρία του τόπου μας, με ξεκάθαρο όμως πλαίσιο και κατεύθυνση της πάλης, γιατί οι Δούρειοι ίπποι καιροφυλακτούν.

Βάση αυτής της συσπείρωσης και πάλης μπορεί να είναι η ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Εργατικού Κέντρου Αρκαδίας για τις ανεμογεννήτριες και για τη «δίκαιη» μεταλιγνιτική μετάβαση.

Πηγή: www.arcadiaportal.gr

Το άρθρο Ανεμογεννήτριες: Ανεπανόρθωτες καταστροφές σε Μαίναλο, Λύκαιο και τους άλλους ορεινούς όγκους στη κεντρική Πελοπόννησο εμφανίστηκε πρώτα στο Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Ελλάδος.